her insan kendinin tanrısıdır...

tanri mesleginin zirvesinde sIkI bir psikolog, insan en sadik danisani.
tanri ziyadesiyle kazanmisken insan üzerinden kazanc olarak hedefledigi her ne ise, insan arsizca, israrla irili ufakli bahanelerle calmakta tanrinin kapisini.
tanri kariyer ve maddiyat doygunluguyla ciktan istifasini ilan etmis ve cikmisken sonsuz bir tatile,
insan ayni biktirici, yilisik yapisik tavriyla O’nutatilde bile rahat birakmamakta.
bu nasil bir danisman-danisan askidir böyle.
biri varligina kendini ikna için insani yaratmis, gördügünden memnun yaratip ortada birakmisken, yaratilan varligini ispat için muhatab aramakta. yumruklar bosa havaya savrulmakta...

"Tanrı insanda kötü bir gün geçirmiş olmalı."

                                           _F. Kafka

İnsanın Tanrı’da geçirdiği kötü günlerin sayısı, onun tüm varoluşuna yayıldığı için; Tanrı insana, insandan önceki yaşamın varolan güzelliklerini borçludur. Nihilizm insanlığa en güzel armağındır, bu Tanrı’nın telafisidir.

insanın tanrı olabilme yolunda  1 tek eksiği vardır
o da  insanın  var olmayışıdır

                     maksimilyanuss

Tanrı’yı her gün görüyorum; O’nu her gün, insanların Tanrı adını verdikleri hiçliği düşünürken yakalıyorum. Çelişkilerim, O’nun bendeki yansıması; oksijenin varolması için güdülerinde ateşten kaçışının bulunması, ışığın fotosenteze naz yapması, erkek ve kadının dansındaki sonsuz rekabet.

Tanrı gerçeği biliyordu, Tanrı çelişkiyi biliyor, Tanrı sevgiyi arıyor. Gerçeği bu yüzden çelişkinin içine sakladı. Her sevginin bitişi, doğal olarak, sevgiyi her arayışımızda gerçeğin ipucu olacaktı. Çelişki araçtı, Tanrı hem eylemde hem de hedefte saklandı. Öyleyse Yetim Tanrı’nın, özünde yetim elçilerine üzülmek, onları aramak niye?!

Gerçeğin merhameti!
Aynı rüyayı görüyoruz.
Kılıcımı doğmamış çocuklarımızın ölümüne kaldırıyorum.
Şimdi, için sevdiğiniz kanı sevmediklerinizin kafataslarından.

Tanrım bu dansı bana lütfeder misin?

Bkz.Deizm!! ama tam olarak da değil aslında.Yazıma dawet edeyim sizi,okuyun bişeyler çıkarıcaksınız.[[http://www.elyazmasi.org/?p=33]] bakınız yorumlarınızı bekliyorum;) reklam yapar gibi oldu yaw ama bu konuya da uyduğu için aklıma geldi gerçekten birden ahaha

Yeter artık inananlardan da sıkıldım inanmayanlardan da
yok kardeşim tanrı diye bir kavramım yok benim
hayatımı tanrıya göre şekillendirmiyorum...

Tanrıya inanmak - Sempati
Tanrıya inanmamak - Antipati
Benim durumun - Apati yani pati mati yok.

Hayatımı biçimlendireceğim öyle bir kavramım yok ki benim inanayım ya da inanmayayım

Ben ahlaklı bir insan olmaya bakarım...

Tanrı öldü....Onu siz öldürdünüz...F.Nietzsche

Dersin ve ne kadar yalnız oldugunu anlarsın...Ataist olsan bile bu soruyu kendine soracaksın ve geçeklerle yüzleşme cesaretini bulamayacaksın...işte ozaman tanrı ölmeseydi yada öldürmeseydim diyeceksin....

ama.........

tanrı yı aramak...bence hayatın amaçlarından biri de bu...aklı bize neden wersin ki yoksa???ben tanrı ya inanıorum ya da şöle söliim : DNA dediimiz en küçük yapıtaşlarımızı bilirsiniz...o kadar karmaşık bi yapıya sahiptirler we ölesine düzenli ölesine muazzamdırlar ki tanrı ya inanmasanız bile bunu yapan bi zekanın - müthiş bi zekanın warlıına inanmaya başlarsınız...işte ben o zekaya inanıorum...adı tanrı ya da allah weya rabb...nesse artık...ben o zekaya inanıorum...
soora ne biliim bu çılgın we müthiş zekanın warlıını kanıtlayabilecek biçok örnek wardır...
mesela bi baykuşu düşünün geceleri üssüne konduu daldan yerdeki karıncanın ayaklarını seçebilir...biz insanlar ise bunun teknolojisine erişebilmek için yüzyıllar bekledik...bu öle bi zeka işte...:D

oyun oynamaktan hoşlanan küçük bir çocuk gibi bazen oyunların kurallarına çıksada ve mızıkçılık yaparsanız bilinki bir daha oyun oynamaz..!!!bir fısıltı gibi sadece kulak tırmalayan ama tırmalarken sana doğruyu anlatan...!!!