|
Üyelik Derecesi:

|
Şimdi sorumuz şu? işsiz ve aç bir insan özgür müdür? kitap ve kültür dünyasının kapıları kapanmış ve alfabesiz bir insan özgür müdür? yılın 52 haftasında çalışmak zorunda olan, dinlenme, tatil, gezmek için birkaç günü biraraya getiremeyen insan özgür müdür? her an işini kaybetme korkusunda olan insan özgür müdür? yetenekli ama yeteneklerini geliştirecek öğrenim olanaklarından yoksun bir insan özgür müdür? çocuğunun iyi bir eğitim alabilmesi için uğraşıp, didinen senelerce hiç tatil yapmayan bir baba özgür müdür? bolluk, güvenlik ve gezip tozma anlamındaki bu geniş özgürlüğün tadını sadece zenginer çıkartabilir? yoksullar özgür değildir.
Ne anayasa, ne insan hakları, ne cumhuriyet, ne anayasal monarşi, üretim araçlarını ellerinde tutan küçük bir sınıfın lütuf ve merhametine bağlı kaldıkça, insanları özgür kılabilir. sosyalist bir toplumda işçiler, yalnız teorik haklara kavuşmazlar, özgürlüklerini
kulanmak için günlük fırsatları da ellerinde bulundururlar. sadece çalışmazlar, yaşamaya da fırsat bulurlar.
Sosyalizm, halk yığınları için özgürlüğün koşuludur, ama kapitalist sınıfı da keyfini sürdüğü özgrülükten yoksul kılar. işte bunun için, kapitalistlerin, sosyalizm ile özgürlüğün bağdaşmaz şeyler olduğu konsundaki öfkeli çığlıklarını şu souyla karşılamak gerekir: kimin
özgürlüğü? Sosyalizmin, onların alıştığı cinsten özgürlükle bağdaşamayacağı doğrudur. Sosyalizm, bunların kendi refahlarını, genel refahın üzerine koyma özgürlüklerine son verir. başkalarını sömürme özgürlüklerine son verir. çalışmadan yaşama özgürlüklerine de.
|