sürekli hayatı sorgulamak o kdr sıkıcı olurdu ki yaşayamazdık öte yandan herşeyi boşvermenin de bi anlamı yok.
herşeyin ortasını bulmak lzm

zaten mutlu olmak icin yaşamıorz anlamak icin yasıyoruz öyle yaşamalıyız yoksa burda olmamızın ne anlamı kalır ki.

sorgulamayanlar için bu dünya güzel sorgulayan birde sorgulamaynlarla aynı havayı solumayı dert ediyor kendine ynai sorgulayanın işi çok zor

Hayat her daim yaşamaya değer neden beni mutlu edecek kavramlar üzerine düşünmek varken neden hayatı sorgulayıp durayım yani...

Sorgulamak insana ne kazandırmış o da bir muamma ayrıca...Yanıtını bu dünyada bulamayacağımız sorular üzerine düşünmek kesinlikle zaman kaybıdır diye düşünüyorum.
Evet düşünmek güzel ama ama hayatı sorgulamak değil...
Sokrates o kadar felsefik düşüneceğine, hayatı sorgulayacağına,Newton gibi fizik üzerine düşünüp yorum yapsaymış daha bir yararlı olurmuş....Hiç olmazsa insanoğlu yerçekimini milattan önce bulurmuş...!!

sorgulayınca da üstünden on ton bokun altında kalmıs gıbı oluo ama

sorgulanmamış hayat hayatmıdır ki

sorgulayanların pek mutlu olduğu söylenemez,farkındalık ve yaşamı bazen bir kenardan izleyici gözüyle izlemek insanın canını yakar ve hatta sıradanlık özlemi bile doğurur daha sığ dertler için..fakat öze inersek burda da bir ego vardır,insanın aslında bu durumda kızmasının,sığ dertler istemesinin,düşünmekten kurtulmayı istemesinin sebebi yine kendi benliğinin "olması gereken" olduğunu düşünmesi ve aslında kendi doğrusunu benliği olarak belirleyip çevresinde olup bitene kızmasından kaynaklanır..öte yandan sorgulanmamış bir hayatta mutlu olmak cahil olmayı beraberinde getirir ve işte düşünen insanların o cahil insanlara özenme sebebi de "bilinç hastalığı"ndan kurtulmaktır..yine de sorgulanmış bir hayattır yaşamaya değer olan,çünkü insanı sorulardan ayrı düşünemiyorum..

Konu incelendi.

Bu söz de Sokrates’indi sanırım...

söylenecek şey bellidir aslında hayatı sorguladıkça hem mutlu hem de mutsuz olabiliriz.bize istediğimiz cevapları vermez hayat çünkü çoğu zaman.sonra işin içinden çıkamaz dünyadan koparsın.mutsuz olursun çünkü sorguladıkça gerçekçi yanın başına dert olur.artık basit yaşayamazsın her şeyi.bazen de bildiğin için mutlu olursun ama bu sınırlı alanlarda böyledir.sordukça daha fazla sorarsın sonunda ve hiç bir şey sana yetmez olur ve sonunda hem mutsuz hem yanlız olursun.çünkü hiç bir şeyin anlamının olmadığını çünkü aslında anlamın çok daha derin olduğunu fark edersin.