bişey göremedim :) çünkü yoktum

walla en onde sag koseye dogru yer aldım ve cok rahat ızledım super bı festıvaldı ve ılghınc yanı ıse guvercınler salınan beyaz guvercınle 2 gun sahnenın ustundeydıler bı ara baglamıslar zannettım aam sonra farkına vardım onlarda bızımle bırlıktew barısarock ıcın beklıolardı

sahnede rodilik yapanlardandım bende...her ne kadar kolay bir iş gibi görünsede gerçektende zor;))

gerçektende orda olmak harikaydı.yaşadığım anıları hep hatırlıcam. o havayı solumak o kalabalığın içinde olmak çok güzeldi. hele bu zor şartlarla yüreklerini, emeklerini koyarak böyle bir organizasyonu gerçekleştiren arkadaşları ayakta alkışlıyorum. tekrar katılmayı sabırsızlıkla bekliyorum. ayrıca bu sene gönüllü olarak elimden gelen desteğide vermek istiyorum.....

Bu akşam, yani 9 Kasım Çarşamba akşamı, Kara Kedi Kültür Merkezinde (Büyükparmakkapı sok. Hayat Apt. K:5, Pandora Kitabevi Karşısı) 19.30 da Barışarock ilk toplantısını yapıyor. Bu yıl biraz daha erken başlıyoruz, her yıl biraz daha erken başlıyoruz, çünkü her geçen yıl yapacaklarımız ve gönüllülerimiz artıyor.
Hiç parasız, sadece dayanışmayla bir Festival nasıl yapılır ben de hayret ediyordum ama, pek de güzel yaptık.
Bu yıl bi tane daha yapalım, daha kalabalık, daha şenlikli.

evet bu inanılmaz 3 günün mimarları arasında değildim ama bu çoşkuyu yaşamak orda soluk almak ve solukla ciğerlerimde yaşattığım bayramın çoşkusunu yüreğimde hissetmek güzeldi.....
ki hep aklım kalır gittiğim her konserde her etkinlikte sahne arkasındaki yaşanmışlıklarda ve aklım kalır sarfedilen cümlelerin anlam karmaşasında....
ayriyeten yaşadığım o çay keyfi(içmesemde )sohpeti damaklarımda tat bırakan ve cüneyt abinin bira macerası en keyifli zaman dilimlerinden biriydi oraya ait...
ve o kırmızya bürnmüş olan transların üzerinde yukarıda olan silülietide 3 gün boyunca izledim ha düştü ha düşecek diye...
ve düşündüm içimde bir yerde...
:))
umarım birdahaki organizasyonda sahne arkasının o doyumsuz sohpetinden bende bir parça alabilirim.....

(tanura tarafından 7 Kasım 2005 2:54 ÖÖ tarihinde degiştirildi.)

sahnenin ’ağlayan’ tarafındayıs, barış tarafında...
marka, sömürü, militarizm, dogmatizm, cinayetler, çıkar we kapital paylaşımı tarafında deil.

Teşekkürler... O görkemli o güzelim ışık seli yayan, Barışarock Festivali’ni aydınlatan sahnenin mimarlarına, emekçilerine...

Barışarock Festivali boyunca unutamadığım etkisinde kaldığım pek çok görüntü oldu tabii... Öncelikle Cumartesi günü etkinlik alanına geldiğimde Anadolurock.com’un devasa çadırı ve T-Shirt’lerimizle karşılaştım. Yeşil renklerimize bürünüp sahnenin önündeki tozları yutmaya başladıktan sonraki o an... İhtiyaç Molası sahneden inerken ilk onbine ulaştığımızın anonsuyla Cem Karaca ve Ceviz Ağacı eşliğiyle yaşadığımız, iyi ki gelmişim, buradayım dediğim o anı o coşkuyu :)

Yine Cumartesi gecesi sahne önü yorgunluğunu atmak üzere çay bahçesinde verdiğimiz uzun mola ve sohbeti, Cüneyt’in uzun kuyruklarda sıra beklemeksizin bira uğruna verdiği mücadeleyi :)

Cuma gününden itibaren hiç uyumaksızın etkinliğin nerdeyse her aşamasında büyük bir özveriyle koşuşturan, Pazar günü onca uykusuzluğa rağmen Moğollar sahnesinde yerini alan ve inanılmaz performans sergileyen, Barışarock mimarlarından birisi sevgili Taner Öngür’ü :)

Cumartesi ve Pazar geceleri; Tibet Ağırtan&Kırıkkalpler’i, Işığın Yansıması’nı, Cem Karaca ve Kazım Koyuncu Belgeseli’ni izleme umuduyla bekleyişlerimizi ve hayal kırıklıklarımızı :(

Gecenin ayazını, iliklerimize kadar donduran soğuğu hiç ama hiç unutmayacağım.

Bir sonraki Barışarock Karşı Festival’de yalnızca izleyici değil, gönüllü olarak elimden geleni yapabilmek isteği, orada olduğum sürece aklımdan defalarca geçen bir dilekti.

Yeniden, yenisi ve daha iyisi için elele...

Sevgi ve saygılarla

merhaba barışarock nefeslerini iliklerini çekenler.. bende içinizden bazıları gibi bu organizasyonun bel kemiyini oluşturanlardan biriyim... hatırlarmısınız bilmiyorum ama eminim bazılarınızın gözlerinden kaçmamışımdır... ben barışarock festivalinin sahne kurucularından biriyim yani konser sırasında tırasın üzerine çıkıp ışık ayarlarını yapan kırmızılara bürünmüş sülüliyet... ben bu aktiviteyi iliklerime çektim ve herşeyin birkez daha güzel olduğunu vurgulamak istiyorum ... anadolurock ekibinin salına salına nefes alması bir başka görünüyor konserin kalbinde ve yahut sahnenin önünde toparlanmış çiftlerce yürek dahabi başka mutluluk verici.. süleyman’ın bize fıcı fıcı bira taşımasıda cabası... herkez farklı yaşadı oranın mutluluk verici huzurunu hele biri vardıki çadırların arasında ayyelll aysellll diye bağırıyordu çadırlardaki seslerde eşlik ederek türkcell versek olmazmı değişleri... yada atbacağı külübünün sabaha karşı çöpleri sahne önünden toparlayışı ve eşlik etmelerimiz onlara gülmelerimiz.. gündüz konser verilirken ben sahnenin yanındaki hamakta salınırken uyuya kalışım dedimya herkez farklı yaşadı bu aktiviteyi ya siz, sen nasıl yaşadın? nerelerdeydi yüzünüzün yaşadığı anılar? bu arada en üzüldüğüm konuda son anda kazım koyuncuyu ve cem karacayı anamayışımız oldu geçi bunu ben kemancıda yaşadım ama bu bölümü göremiyen çok kişi var aramızda ..herkeze sevgiler başka bir barışa rockta nefes almak adına hoşçakalın ...