İnsanların türküleri kendilerinden güzel,
                               kendilerinden umutlu,
                               kendilerinden kederli,
               daha uzun ömürlü kendilerinden.
Sevdim insanlardan çok türkülerini.
İnsansız yaşayabildim
                türküsüz hiçbir zaman.
Hiçbir zaman beni aldatmadı türküler de.
Türküleri anladım hangi dilde söylenirse söylensin.
Bu dünyada yiyip içtiklerimin,
                             gezip tozduklarımın,
                             görüp işittiklerimin,
                             dokunduklarımın, anladıklarımın
                                     hiçbiri, hiçbiri,
               beni bahtiyar etmedi türküler kadar...

bütün çocukluğum diğer çocukların aksine Ruhi Su dinleyerek geçti, ben Türküleri ondan dinlediğimde gerçekten bir sanatçıdan dinlediğimi hissediyorum

Birde "Ezgili Yürek" albümü var ordaki şiirleri dinlemek ayrı bir keyif

(cemre tarafından 8 Mart 2005 9:40 ÖÖ tarihinde degiştirildi.)

hayarnlık duydugun en büyğk sanatçı ya
neden bizden önce yaşamışlar aynı dönemde yaşasaydık ya

Bende albümleri hakkında bilgi vermek istiyorum
* Aman Of
* Ankara’nın Taşına Bak
* Barabar
* Beydağı’nın Başi
* Dadaloğlu ve Çevresi
* Dostlar Tiyatrosu Konseri
* Ekin İdim Oldum Harman
* El Kapıları - Sabahın Sahibi Var
* Huma Kuşu ve Taşlamalar
* Kadıköy Tiyatrosu Konseri
* Karacaoğlan - Pir Sultan Abdal
* Pir Sultan’dan Levni’ye
* Seferberlik Türküleri - Yunus Emre
* Semahlar - Çocuklar Göçler Balıklar
* Sultan Suyu
* Şiirler Türküler - Köroğlu
* Uyur İken Uyardılar
* Zeybekler - Ezgili

1912’de Van’da dünya ya gelen,Mehmet Ruhi Su,
çocukluğunu öksüzler yurdunda ve evlatlık olarak verildiği yoksul bir ailenin yanında geçirdi.Müziğe olan ilgisi Köroğlu’nun,Dadaloğlu’nun,Karacaoğlan’nın deyişleriyle,kısaca türkülerimizle başladı.İlk çaldığı müzik enstrümanı gariptir,saz yerine keman oldu,Adana Öğretmen Okulun da okurken Mehmet Tahir adlı öğretmenin teşvikiyle başlamıştı,öğrenmeye.Sonra öğrenim hayatına Ankara da devam etti.1935 yılında Cumhurbaşkanlığı Devlet Orkestrası’na seçildi,aynı dönemde Ankara Devlet Konservatuarı opera bölümünde eğitimini sürdürdü.1942 yılında bu bölümden mezun oldu.Ankara Radyosun da çalışırken söylediği bir türküden dolayı hem  radyoda,hem de Devlet Operasın daki görevlerinden uzaklaştırıldı.Aydın kişiliğinden dolayı 1952-1957 yılları arasında cezaevinde yattı.Cezası bittikten sonra benliğini tamamen türkülere adadı.Halk türkülerini yeniden yorumlayıp,kendince yeni bir görev üstlendi.Siyasi kimliğini saklamamasından dolayı ölümüne kadar geçen süreç içinde hep tepkilerle,engellerle karşılaştı.Hiç bir zaman yılmadı.1975’te kurmuş olduğu Dostlar Korosuyla çıkarmış olduğu kaset ve plaklarla halk türkülerinin tanınmasına ve yaygınlaşmasına yardımcı oldu.Ağır koşullarda geçen hayatı,onun yaşlı bedenini gereğinden fazla yormuş,12 Eylülün yasaklı yönetiminin etkisiyle rahatsızlandı ve tedavisi yapılamadı.20 Eylül 1985 yılında aramızdan ayrılan TÜRKÜLERİN ÖKSÜZ BABASI Ruhi Su’yu,huzurunuz da saygıyla anıyorum.

Anadolu Rock müziğinin oluşmasında,bugünlere gelmesinde ve gelişmesinde,onun hiç mi emeği yok?