|
Üyelik Derecesi:
|
Ben rock’n roll işine kurtulmek için girdim. Bu kendimi iyi hissetmemi sağladı. Lisedeki günlerimden birini anımsıyorum... Güzel bir bahar günüydü, camdan dışarı bakıyordum ve şunu farkettim; Eğer avukat olursam, bütün gün rahatsız bir şekilde oturacak, suratımda garip, yalak bir gülümseme, boynumda kızarıklık yapan sıkı bir kravat olacak, nefret ettiğim insanlarla konuşacaktım. aslımda ınsanlardan da nefret etmıyorum Müzisyen olursam bunların hiç biri olmayacaktı. Bende istediğim yolda gittim ve özgürüm.
Rock’n ’roll’cu olmak için harika bir yöntem keşfetmiştim. Önce beni ebeveynlerimin giydirmesini kestim, İlke olarak s..’imin doğrultusunda giderim. Özgürlüğümü son noktaya kadar zorlarım. Ama aileme ve dostlarıma karşı yumusağımdır. Buna rağmen başkalarına kimi zaman . Kendileri için çalıştığım insanlar dostlarım değildir. Buna rağmen dinleyicilerim farklıdır, neyim varsa onlara veriyorum. Ben rock’n roll içindeyim. Rock’ n roll, alayı günlük yaşamın parçası gibi taşır... Aşağılayacak çok şey var ve ben bunu seviyorum.
İyi yoldaysam gidebildiğim kadar hız yaparım. Kafamı yorarım, düşünmeden edemem... Ne kadar çok düşünürsem okadar gereksinmem çıkar. Bana heyacan veren bir kitaptaki düşüncedir ya da daha önce hiç yapmadığım bir şeyi ve hiç görmediğim bir yere gitmektir. Oraya gerçekten gidip, oralı olacak mıyım?.. Tıpkı bu biçimde haritayı açıp, bir yeri örneğin İtalya’yı işaretlerim. Ardından şöyle bir düşünürüm, ’Evet, işte burası geldiğim yer’ ya da ’İşte benim yerim’... Ve bir süre sonra kendimi oraya doğru yolda bulurum.
Rock’n roll’un içindeyim. Rock’n rol, sınırlanmıştır. Rock’n roll’u sınırlayan; insanların ona bakışıdır. Dışa ve öteye nasıl zorlanabileceğini görmüyorlar. Oysa herşeyi ve daha çoğunu kapsayabilir. Aynı ufak kırıntılara ve parçalara çekip indiriliyor her daim. Başladığımda müziğimi bu Allahın belası rock’nroll seyircisine sunuyordum. Rock’n roll’un nasıl olması gerektiği konusunda tek düşünceye sahiptiler. Chicago ile biten düşünceye. Beni dinlediler ve lanet ettiler, ’Bu Nedir!’ diye haykıdılar. Yani bir hayli şikayetçiydiler. İşte o zaman onlara birşeylar fırlatmak zorunda kaldım ve bu her bişeyi başlattı. Onların orada öylece oturmalarına izin veremezdim, bu çok önemliydi işte.
Ben çocukken Rolling Stones müziğine bayılırdım... Özellikle de gitarlı bölümlere. Müzik hakkında en yararlı bilgileri onların albüm kapaklarında yeralan şarkı sözlerini inceleyerek ögrendim. Benim ilahım da Keith Richards’dı. Çünkü o hep tutarlı oldu. Böyle pek insan bulamazsınız. Ayrıca solo albümleri Rolling Stones’ın diğer elemanlarınınkinden daha iyidir. Rolling Stones çuvalla para kazanan bir topluluk olarak görülebilir ama Keith Richards’ın o işlerin dışında olduğunu anlamak zor değildir.
Yaşın ilerlemeye başladığında gençken geçirdiğin zamanın ne müthiş olduğunu anlamaya başlarsın. Bu bana sık sık olur. Gençken daha mutlusundur. Yeni çalışmaları beğenmez olursun, eskilerin havasını taşımadığını düşünürsün.
rock bana barısı yardımlasmayı özgurlügü anlatır kendı ıcınde felsefedirr rock..
|
