Son yirmi yıldır ülkemizde, uyuşturucu kullanımı ile rock müzik ve arabesk müzik dinleyicileri arasındaki ilişki üzerine sayısız çalışma yapıldı: bu müzik tarzlarında üretilen eserleri dinleyenlerin şiddet yanlısı ve saldırgan kişiler olup çıktığının altı çizildi: bunalımdaki kişilerdi bunlar, bu çalışmaları yapanlara göre.


Bu çalışmaları yürütenlerden kimileri, bu iki tarzda üretilen eserleri modern dünyanın yeni uyuşturucusu olarak tanımlamak gerektiğini belgeleriyle birlikte ortaya koydu (!?); bu araştırmacılara bakılırsa müzik de artık eğlence vasıtası olmaktan çıkarak insanları boşluğa sürüklemenin bir aracı olmuş (!?). Bütün bu araştırmalarda hemen her defasında fatura bu tarzlarda üretilen eserlere ve bu tarzlarda eser üretenlere çıkartıldı. Rock müzik tarzı ve arabesk müzik tarzı ile saldırganlık ve uyuşturucu bağımlılığı arasındaki ilişkiyi anlatan raporlar, gençliğin neden bu tarzlarda üretilen eserleri dinlemeyi tercih ettiğini aydınlatmaya yetmiyor, bu da müzik hakkında çeşitli önyargıların ve  refleks değerlendirmenin benimsetilmesine ve hatta meşru gösterilmesine zemin hazırlıyor. Üstelik bunlar bu müzik tarzlarında üretilen eserlerden keyif alanları da tedirgin ediyor.