gökçe diye bir kız vardı ondan iyi kimse mahfedemez...

yakında heyecan verici bişeyler olcagının ipucunu verebilirim şimdiden hiç beklemedigimiz hatta ummadıgımız bazı 60 70 donemi rock yapan abilerimiz tekrar bişeyler yapıcak ama şimdlik isim vermiycem

O zaman Peyote’de çalan bir kısım grubu günümüzde geçmiş dönemdeki yenilikçiliği bir nebze devam ettiren olarak gösterebilirim belki de. Bunların arasından en çok ses getireni ve en verimlisi şu anlık Replikas gibi gözüküyor.

rare o bahsettigin tanım sanırım biraz yanlış oldu halka daha iyi ulaşma amaçlı olabilir ama kolaya kaçmakta diyemem..kaldıki kolay denen ama kalıpları zorlayan suan bile agız ucuklatan bi altyapıyla canlı olarak kaydedilen biçok saykodelik ve progresif eser var..bunların dışında o donemdede kendi sözlerini müziklerini yazan çalan grupların sayısıda kucumsenemeyecek kadar çok..popüler isimlerin dışında çağrışım,grup uyanış,hardal,koray oktay,dönüşüm,assia minor mission,beybonlar,aziz azmet.yurdaer doğulu hatta urfalı babi nin bile cok degerli ve başarılı eserleri var..6 ay kadar once bi pasajda gezerken sadece 1 lira vererek Arda Kardeş plagi almıştık..sadece 4 yasında bir cocuk ve funk gibi bişeyler yapıyor ama onu bile bi cok isimle kıyaslayabilirim...

zaten bir onceki mesajım anadolurock icindi sadece tabi o donemlerde anadolurock haricide cok şey yapıldı..bu muhabbet gunlerce uzayabilir ama sanırım koca foruma yazanlardan bi sen anlayabiliyosun derdimi...

duman ve şebnem ferah için rock ı mahvedenler diyorsanız artık diyecek birşey yok!.

Ama Anadolurock’ta ozanların şiirlerinin kullanılmasını üretme azlığı ve kolaya kaçıp halka daha kolay ulaşma çabası olarak (şu andaki cover mantığı da bu şekilde yürüyor zaten) görüyorum. Sonuçta aranjmanların Türkiye’de yaygınlaşmasından sonra ortaya çıkan bir akım oldu bu. O tarz besteleri de o zamanın modasına uymalarına bağlıyorum.
Günümüzde kendi şarkılarını yazıp söyleyen daha çok insan var bence ki bana göre en doğrusu bu.
Müzikal geçmiş olarak da daha önce belirttiğim gibi, 80’lerden itibaren Türk müziğinin geçmişiyle kopukluğu var ve doğal olarak şu an bu kulvarda olan pek çok insanın rock geçmişi yurtdışındaki müzikle orantılı. O yüzden bunun çok da büyük bir handikap olduğunu düşünmüyorum.

özenti ve kalitesizlik

rare arkadaşım  ama anlayamadığım mevzularda yok degil herif yazıyo foruma kim olduguda önemli degil.diyoki şöyle böyle - iyi tamam öyle  böyle olsun yorumluyor iyi tamam yorumla..ama mevzusu gecen konu rock..bunun gecmişini bilmeden günümüzde yapılan rock dedigimiz şeyi nasıl yorumlayabilir f ikir üretebilir birisi..

Rock hakkında konusmak icin benim fikrim Blues dinleyiciside olmak lazım kaldıki Blues in küllerinden hayat buldu rock buda bir gercektir..Jazz dinlemekte lazım ve hatta bunun türevlerinide..Anadolurock hakkında yazılıp ciziliyo biton şey binlerce insan tarafından peki ya türkü dinliyomuyuz türküleri biliyormuyuzda yazıyoruz bişeyler..Kaçımız Aşık Mahzuni Şerif Nazım Hikmek Ahmed Arif,Pir Sultan,Karacaooğlan,Aşık Emrah adını sayamayacagım Şairlerin ozanların,aşıkların şiirlerini türkülerini biliyoruz..Kaldıki ANADOLUROCK dedigimiz bu muzik bu insanların şiirlerinin türkülerinin yeniden yorumlanmasıyla yapılmadımı ?

Netice kendimce diyorumki yukarda bahsettigim şeyler hakkında fikir sahibi olmayan insanların basta anadolurock sonrada rock hakkında yazıp cizmesine karşıyım..helede metal dinleyen gencligin :)

eline gitar yakışmadığı halde yine de tutmaya devam eden binlerce antirockçı sayılabilir site de ki demo şarkılar söyleyen arkadaşlarımız bile çoğu ünlüden daha güzel söylediğini yeminle söylesem başım ağrımaz. ve bu sözlerime katılanların katılmayanlardan fazla olacağına şüphem yok..

"Bir dönem de olsa" belli bir tarzın içinde bulunan insanlar (Fikret Kızılok gibileri) zaten istisnayken, onun dışında o dönemlerde o tarz müzikleri icra edenlerden kalanlar da epey az sayıda.
Bahsi geçen grupların geçmiş dönemdeki şarkılarını az çok biliyorum; şu anki performansları konusunda bir fikrim yok. Bir tek 6 sene önce Mavi Işıklar’ı izlemiştim. O da cezbetmedi o kadar, sahnedeki insanlara saygıdan dolayı farklı duygularla dinliyor insan. Ötekilerinin de şu anki hallerinin bana hitap edeceğini sanmıyorum ama dinlemeden konuşmak da bir o kadar yanlış.
Benim söyleceğim tek şey şu: arada kuşak farkı var. Onlar bambaşka bir dünyada doğup büyüdüler, bunlar bambaşka. (Dövizin girip çıkamadığı, enstrümanların bile ancak kaçak olarak ülkeye sokulabildiği dönemler yok artık) Hele hele 80’lerin sonlarına doğru gençler "Türkçe sözlü rock olur mu" panelleri düzenleyecek kadar 70’lerden kopmuşlarsa eksikliği (ki şu anda öyle bir eksikliğin olduğunu da düşünmüyorum) 2000lilerden aramamak gerekir bence.
Bugün geçmişteki müziğe de ulaşmak çok daha kolay oldu. Gerçi profiline baktım, zoru seçmişsin; 83lüymüşsün ve yaşına göre plak dinleyen az sayıda insandan biriymişsin, bu da müziğe verdiğin değeri gösterir zaten. Ben de plak dinliyorum ama daha çok yeni grupların albümlerini alıyorum. Şu an Türkiye’de müzik yapan ve alttaki arkadaşların pek çok kez isimlerini andıkları grupların bir kısmını da bu şekilde başarılı ve bu türe uygun buluyorum.