tepinmek

punk=sex pistols ;)

punk eski punk değil öncelikle.. nerde the clashlar nerde şimdikiler .. etrafıma baktığımda adamlar green day good c. gibi zırvalıklara punk dio ve kendini punkçı ilan edio... abi noluoruz ya ..
dünya kültürleri zaten çok iç içe.. ama şunu sölimm punkçılık oynayanlardan nefret ediorum (ceplerde kredi kartları,özel okullar,ayakta convers> )birbirne tezat kavramlar olduu halde anlamış değilim),başı buyruğuz havaları.. e buyrun abi oynayın...

Punk metalara, objelere yeni kullanımlar, çelişkili, karşıt anlamlar kazandırmak, özellikle kullanılmış, yararsız,’junk’ nesneleri eleştirel, muhalif bir bağlama yerleştirmek isterken postmodern kapitalizm bu ’lüzumsuz’ objeleri kitlesel olarak üreterek onları yeni endüstrilerin, butiklerin, antik pazarların konusu haline getiriyor.


Y.Ç

Punklar’lar giyimleri ve makyajlarıyla erkek ve kadın arasındaki sınırları zorluyorlar. Cinsel kimliklerdeki bu belirsizliğe sado-mazoşist çağrışımlar yapan ’sapkın’ bir cinsellik görüntüsü eşlik ediyor. Aidiyetten ve angajmandan uzak duran Punk, bütünlüklü bir kişiliğe ve konuma da karşı çıkıyor; maskeyi, makyajı, giysiyi, kimliksizliği, boşluğu, konumsuzluğu dile getirmek için kullanıyor. Hipiler özgür, rahat, içten gelen davranışların öne çıktığı alternatif bir kişilik yapısı sergiliyorlardı. Punk’lar ise kaskatı duruşlarıyla, dilsizlikleriyle, bir roboton hareketlerini andıran dans biçimleriyle her türlü doğallığı dışlayan bir otomat görüntüsü sergiliyorlar. Punk’ın dışavurumcu biçimlerle, objelerle, jestlerle sadizmi sergilemesi tesadüfi değil. Marquıs de Sade Aydınlanma düşüncesini negatif olanın, şiddetin, ’sapkın’ cinselliğin aracılığıyla aşırı ucuna kadar götürmüştü. Punk ise postmodern toplumun içinde barındırdığı eğilimleri yine olumsuz tarafdan sonuna kadar zorluyor. Geleceği tüketilecek bir meta olarak bugünün bir parçası haline getiren postmodernizmden farklı olarak Punk ’No Future’ sloganıyla bu tür bir geleceği reddetmekle kalmıyor. aynı zamanda bugünü de hiçleştiriyor. 1970’ lerin ortasında ingiltere’deki ekonomik kiriz, işsizlik ve çöküş atmosferi de Punk’ın çözelmeyi dramatize etmesine zemin hazırlıyor. ’Nowhere’ sloganının da açığa vurduğu gibi Punk’lar gidecek bir yerleri olmayan, bu dünyada sürgün hayatı yaşayan zombiler. Kirli soytarı giysileri, deli gömlekleri, çökmüş avurtlar, sövgüden oluşan bir dil, kamusal alanlarda sergilenen kusma, tükürme,işeme, ve diğer tiksintirici davranışlar Punk’ın çöküşe, düzensizliğe, karmaşaya, kaosa, anarşiye davetiye  çıkaran söyleminin öğelerini oluşturuyor. Çöp torbaları, palyaço kıyafetleriyle, zincirlerle postmodern tüketim toplumunun neden olduğu esaret ve yoksulluk ironik bir biçimde dışa vuruluyor.

Y.Ç

yaşam kaynağıdır punk

Punk hareketi Londra,da King,s Road,da giysi satan bir dükkanın çevresinde başlıyor. Dükkanı işletenler Mc Laren ve Vivienne Westwood. Hipileri sevmiyorlar.İçinde yaşadıkları toplum yaşantısına karşı duydukları öfke ve husumeti ifade edecek avangard açılımlar arıyor bu insanlar. Punk argoda ’hiçbir işe yaramayan, değersiz’ gibi anlamlara sahip. ’Dada’ gibi önemsizliği çağrıştıran bir kelime. Punk’ın kurucuları 1968 Fransası’ndakı Situationist hareketten ve anarşizmden etkilenmişlerdir. Daha sonra ilk Punk müzik grubu olan Sex Pistols kuruluyor. Yirmi yaş civarında gençler grup üyeleri. Punk dinleyicileri daha ziyade teen-ager’lardan oluşuyor. Punk kurucuları bohem çevreden geliyorlar. Ama Hipilere kıyasla entelektüel sayılmazlar. Hiçbiri çalışmıyor Sex Pistols üyelerinin. İlk konserlerini hırsızlık yaparak çaldıkları  aletlerle icra ediyorlar. Punk içgüdüsel bir sezgiyle kendi anarşist ve nihilist eğilimlerine yakın bulduğu yazarları tanımaya başlıyor. Rimbaud, Lautreamont, Sade, Nietzsche, Fourier, Proudhon, Bakunin, Laing.Son olarak Sid Vicious’ın Charles Manson üzerine okuduğu bir kitaptan oldukça etkilendiğini de belirtelim. Son olarak Punk bir erkek hareketiydi. Erkek egemen cinselleği ve imaji sarsacak pek bir şey yapmadı. Ama dolaylı olarak kadınların kendilerini ifade edebileceği koşulları hazırladı. Oysa  Punk kadınlar şiddetin öznesi oldular aynı zamanda. Hayatın her alanının iktidarca tahrip edildiği bir dünyada Hipi kadınlar gibi erkekleriyle birlikde saksıda sevgi büyütmeye kalkmadılar.Punk hareketi birkaç yıl sürdü, sonra sisteme asimile oldular. Kimi  ,Hipi abileri-ablaları gibi Yapi oldu. Kimi radikal sol hareketlere, kimi Skinhead’lere katıldı. Az sayıda Punk ise kişisel olarak çizgilerini sürdürüyorlar.



’Biz dımdızlağız-Dımdızlak işsiziz
Ve bunu iplemiyoruz bile’

’Your God has gone away’  Jonh Rotten







Punk-artık sınıfın nihilizmi    

Punk,müzikal özgürlüktür.istediklerini konuşur, yapar ve çalarsın. Sözlükteki anlamı ile nirvana, acıdan, bağımlılıktan ve dış dünyadan kurtulmadır ve bu, benim punk rock’a bakışıma çok yakın... (Kurt Cobain)
                                       
Bence punk rock, bir ayna alıp, kırmak ve kırık parçaların dağılışını seyretmek gibi... (Billy Idol)

Punk, onun yerini daha tehlikeli bir şey alana kadar asla ölmeyecek... (Jello Biafra,The Dead Kennedys)

Punk’ı seviyorum. İçinde değilim ama kendine özgü bir tarzı olan başka bir stil... (Paul Mc Cartney)

Punk rock’a da aynısı oldu.Punk ortaya çıktığında, endüstri onu aldı ve tüm enerjisini bitirene kadar sömürdü, sıradanlaştı ve bir kenara attı... (William Gibson)

77’de punk’ı ilk duyduğumda, 6 yıldır beklediğim şeyi bulmuştum... (Robert Fripp)

Bizler de asiyiz. Aynı sözleri, aynı gitar partisyonlarını, aynı sahne dekorlarını kullanıyoruz ama giysilerimiz ve saçlarımız farklı... (John Lydon)
       

Punk’ı kendi kafalarına göre tanımlayanlar yazmasınlar bir zahmet.. Daha doğru bir bilgilendirme söz konusu olabilir!

sevgili arkadaşım punk sence bu mu anlamadığın belli oluyor zaten kurban ve dumanı punk yaban bir kişi olarak senle bu konuyu konuşmaya bile gerek yok birazdaha öğrenmen gerek bu işleri duman ve kurban punk değildir ve asla olamazlar onları dinleyenlerde punkçı değildir...saygılar..