Değerli Arkadaşlar,

mevcut konu incelenip düzenlenmiştir.

İnceleme sırasında kurallara aykırı mesajlar ve konu ile alakası olmayan bireysel tartışmalarla karşılaşılmıştır.

Sizlerden isteğimiz;forumlara mesaj bırakmadan önce, forum kurallarını bir kez daha gözden geçirmeniz ve kurallara aykırı olduğuna inandığınız mesajlara cevap vermeyerek,incelenmek üzere’Bu mesaj rahatsız edici’butonunu tıklamanızdır.

Barış dolu günler dileğiyle,

Saygılarımızla
Anatolianrock.com Ekibi

Materyalist teoride, tanrının varlığının kabul edilmemesi kişinin tercihi olduğu için ve aklıyla bunu yönlendirmesi onu mutsuz kılmaz. Aksine aradığı mutluluğa kafasında soru işaretlerinden kurtulmanın en gerçekci yolu olduğu için materyalist olarak yaklaşır.Ve toplumu olumlu bir biçimde inşa etme kaygısı yoktur. Bu hiçbir felsefi akımda yoktur. Zaten toplum bireylerden ve bireysel seçimlerden etkilenerek temellenir. O halde tek bir materyalist seçim toplumun kurgsundaki var olanı yüceltmeyi ya da var etmeyi sağlamaz.
Spritüalist teori ise bir neden sonuç bağlantısı kurmadan, görünen yüzeyden etkilenerek manevi huzur ve devamında soru işaretlerle dolu bir seçimdir. Aslında daha kaygılı ve kişiyi kendi dünyasını kurmaktansa, kurulmuş dünyada görevini icraa etmeye zorlar.Buda var olandan yararlanmayı, olmayan üzerine gitmektense yetinmeyi sağlar. O halde kişisel gelişimi durdurur yada yavaşlatır.


Aslında bu teoriler kişilere göre şekillenir, her iki tarafında yanlış yada doğrusu vardır.Bana sorarsanız önemli olan siz ve sizin düşündüklerinizdir.Kurulmuş teorilerde yer almak zorunda değiliz.Kendi sistemimizi oluşturabilirz.

materyalistin herşeyin bir madde olduğu  
ağlamanın   hüzünlenmnin  dökülen  gözyasını   bir maddeden olduğunu biliyorum...
mesela  siz  duygulandıran     ama  madde olmayan bir anda  dökülen  gözyası hormonu nasıl calıstırıyor

ben  materyalistim. ama  allah inancım  var

hiç bir felsefe  yada ideoloji kendini "seçenek" varsayımı üzerine kurmaz. her biri (özellikle de diyalektik materyalizm) bir "icat" olmadığından, esaslı bir "keşif" olduğundan (kaşifler keşfettikleri topraklara sadece isim verebilirler) kişiye göre değişiklik gösteremezler.

yani şöyle diyelim (özellikle materyalizm için söylüyorum)
bilimsel bir yöntemi tanımlar, zaten var olan bir şeyi anlayabilme
ve istiyorsan değiştirebilme zeminini sana sunar.

burda kişiler ve yanlışları -kişiler ve dramları- kişiler ve doğruları
sadece figürandır

(bir ağaçtan düşen 4 elma artık seni doyurmuyorsa
daha fazlasına ulaşmak için)

-ağacı kesmelisin (ki bu sonra kötü sonuçlar doğurur,"pişmanlık")
-ağaca tırmanmayı öğrenmelisin (ilkine göre daha anlamlı ama "yorucu")
-bi cubukla daha fazla düşürebilirsin (iyi bir seçenek:)
vs vs.
-açlıktan ölebilirsin (en büyük dram sanırım)

açlığının artışı ile 4 elma arasındaki ilişkiyi sen belirleyemezsin
ve bir seçenek ihtiyacının ortaya çıkışını da tabiki

ama bir figüran olarak (ve son olarak) birini seçersin
dikkat et seçimin " hayata olumlu şekilde bakamama, geleceği olumlu bir şekilde kuramamış olma" sonuçu yaratabilir. kendi iradendir.
ama orası işte olayın öznesi olduğun yer olabilir belki ama
felsefenin yasalarını oluşturan yer değildir.

tek perde değil bu oyun

Spritüalist Teori mi yogunlukda olduguna göre insanların dine inacları sayesinde umutlarını bagladıklarını kabul etmekde yanlış olmazmı?
metaryelislere göre ise hayatın önündeki engelleri dine baglamak da din olarak adlandırıp umutusuz olmakda yanlış olmazmı?

Onların hangisi psikolojik olarak bizim davranışlarımız üzerinde pratik bir yarar sağlıyorsa o doğrudur.

Şimdi eğer bir metaryalist, Tanrı’nın varlığını kabul etmemesi sonucu hayata olumlu bir biçimde bakamıyor, geleceği olumlu bir biçimde kuramıyor, toplumu olumlu bir biçimde inşa edemiyorsa, onun teorisi yanlıştır.

Bunun tersine eğer spritüalizm, Tanrı’nın varlığına olan inancı sayesinde deney dünyasını daha başarılı, daha güvenli bir şekilde inşa ediyorsa onun teorisi doğrudur; çünkü pratik olarak yararlıdır.


- Verdiğim örnekleri genişleterek, farklı teori ve görüşlerinizi yazabilirsiniz...