sende nasıl yaratıldıgnı görmdin ama kendin için,en iyisi için ter döküosun?


neden?    bu soruya cevap verebiliosan,sorunun cevabı belli ?

Herkes iç dünyasında biraz olsada bencildir..Ki bu gereklidir..İnsan önce kendinin tam olarak ne istediğini anlamalı ki çevreye yönelsin..Ve bazen kendini daha fazla ön planda tutarsın..Doğrudur bu..Çünkü sen kendi maneviyatını oluşturur ve yansıtırsın..
Çıkarlar maneviyatta küçük küçük rol oynasada asla bir maneviyatın temeli olamaz.Eğer çıkarları temel görmek istersen büyük bir yapaylığa sürüklenirsin..Çünkü karşındakilerde seni çıkarları için sömürür..ve koca bir yapaylığın içinde boğulursun..ve insanları sömürmek için kullanırsın kendinide sömürülmüş hissedersin..
Maneviyat yani iç dünyayı iyiye adapte edersen..iyiyi elde edersin...kısacası iç dünyanın nasıl işlemesi gerektiğine inanırsan öyle işler.

ozan dostum sana katılıyorum haklısın.insanın fikri neyse zikride odur.maneviyatın burası içinse elbette sefasıını burda sürersin ama ahirete inannıyorsan burda cefasını orda sefasını yani her iki türlüde menfaat var.bu maneviyat denen duygu her insan oğlunda var kimi öyle kullanır kimi böyle terçih meselesi.

elbette cikarciyim ben yazdıklarimda kendimi tenzih ederek konusmuyorum.bizzat kendimden orneklendiriyorum.ama bunu değisik cikarci hislerim nefsim karsisinda gizleyerek adına sevgi ask vs gibi duygulari suistimal ederek kandirici yollara bas vurmamaya ozen gosteriyorum.yani temel olan dusuncelerim sevgi ask sadece dusuncelerimin birer yansımasi. sonucu.ben bencil ve cikarci biriyim.yani kendimi hep kendi hayatımda on planda tutarim ve kendime yarar saglıyacak seyler dogrultusunda yasarim.ama bunlari saklamanin manasizliğini anladiğimi dusunuyorum o kadar.

ulaşılamayan herşey güzeldir ve çekicidir de ondan ;)

MANEVİYAT:Maddî olmayan, manevî şeyler.
yürek gücü, moral...Kısa ve öz bir tanımla insanın iç dünyasıdır...

İnsanlar sosyal bir paylaşım içerisindedir..Tabiki hayatında çıkarlarda rol oynar, ama bütün her şeyin çıkar olduğunu düşünmek,tamamen çıkarcı bir anlayıştan gelir...Sen eğer maneviyatı tamamen bir çıkar mekanizması olarak düşünürsen öyle yaşarsın, öyle yaşatılırsın...Yani ne verirsen onu alırsın..Sevgi,dostluk,aşk bunlarda bir çıkar göremiyorum ben!!!...Yada kendi kendinden ne çıkarın olabilir??...

bu dunya oteki dunya ondan sonraki dunya yada herhangi baska bir sey.yer edinmek mevki edinmek.yani kısaca kendi cikarlari icin değisik gorunme adına insanlarin yarattiği sanal ve cikarciliği etik ve meslulastirmaya calısma eylemi.ben sadece tespitimi soyluyorum.ask sevgi cart curt kavramlari altindan cikarlarini nasıl korurumun icine dusmus yaptiklarinin temel olarak tek amaci cennete gitmek rahat etmek yada cehhenneme gitmemek kotu durumlarda kalmamak olan insanlarin duygulari somurgelestirme sekli.e bu cikarciliği insanin kendisinden saklamasi gerekki bunu iyi bir insanim yargisi  altinda devam ettirebilsin.ama bunun yanında gizlemeler hedef sasirtmalar gibi hareketleri gormekte bunu sadece insani acidan soylemiyorum tanriyida temel olarak bu sekilde kandirmaya calısıyoruz.benim anlatmaya calıstyıgım bu.yoksa her yaptiğinin sebebini bilen aklı ile yorumlayip cikarlarina gore hareket ettiğini bilen ve gogsunu gere gere soyleyen insanlara sozum yoktur.ama isin icine manevi duygulari olaylari somurge olarak kullanıp sanki kendilerini dunyanin tek duzgun insani olarak kabul eden ve bunu her firsatta soylecek kadar kibirli insanlari katinca gercekler saptiriliyor.sirf iyi sirin gozukmek adina ogrenen insanlarin akıllarindaki olaylari dahada karmasiklastiriyor bu dusunceler.kisisel olarak boyle insanlarinda kendilerinin bu dogruyu algılayabildiğinide dusunmuyorum.onlar icin heralde soyle bisiy var.ask sevgi tanrı iyilik.hepsine sahibim dunyanın en iyi insani benim.ee?

maneviyat çıkarcılık . evet doğrudur.herkez kendi menfaatini düşünür ama bu dünyada karşılığını beklemeden.sen kafayı manifestolarla bozmuşsun baksana maneviyatı bile  sömürgeçiliğe benzetmişsin.insanın dünyada üç dostu vardır.birincisi malı mülkü ikincisi eş dost akraba üçüncüsüde maneviyatıdır.öldüğünde ilk dost anında bırakır seni yattığın yatak bile senin değildir artık ikici dostda seni mezarlığa kadar götürür ordan geri döner ama senle kalan tek dosttun maneviyatındır .sorguda mahşerda nizamda sıratda seninledir.maneviyat bunun için menfaattir ama senin maneviyatın maddiyse onada bir şey diyemeyiz tabiki sadece arada bir makinayı yağlamanı tavsiye ederim.

ruh güzelliği desem.

ne maniveyati.cikarcilik somurgesi o bahsettiğiniz.ask.tanrı.sevgi.yardım.iyilik vs .hepsi cikarcilik icin izlediğimiz stratejilerden baska bir sey değil.kısaca maniviyat cikarciliktir.bencilliktir.ama goz gore gore saklkayarak yasamaktansa acık ve net itiraf etmek bence cok daha dogru ve guzel.ayrıyeten farkımız oldugunu dusundugumuzde farkımız mı oluyo mok makinesinden.sonucta neysek o yuz.

(ozanozkan tarafından 3 Temmuz 2008 3:13 ÖS tarihinde degiştirildi.)