nosce te ipsum (sokrates) kendini bil !! sokratesin bir lafıdır .. ama sokrates sadece felsefesini kendini bilmeye adayarak bilimi hayattan dışlamıştır kendini bilmeden bilimi bilemezsin demiştir belki de kendini bilmek sokratın dedigi gibi sadece oturup kendin uzerine kafa patlatmak degil bişeyleri bilere onları da gorerek kendini bilmektir ..

insanın kendini bilmesi değil de kendini kabul etmesi zordur... çoğu zaman ben şöyleyim ben böyleyim die başlayan cümleler aslında olmak istediğimiz bizdir..!

aslına bakarsanız bana göre, biz hep kendimizi durağan düşünürüz.ve herşeyi de. çünkü bütün olaylar birbiriyle öyle iç içedir ki herşeyi düşünüp belli bir şeyle ilişkilendirmek ( bu soru için de durum böyledir)neredeyse imkansızlaşır.halbuki durağan düşünmek işin en basitidir.bu yüzden ona yöneliriz.şimdi öyle düşünelim"nasıl biriyim,kimim ben"cevap:sevecenim,agresifim,insanlar beni soğuk bulur vs.ama biraz düşünürsek bunun geçmiş yaşantılarımızla ,çevremizdeki insanlarla,hasta olup olmayışımızla,sabah birinin gülerek bizi selamlamasıyla dahi ilgisi vardır ve bu bağ hemen orada o saniyede kurulur ve ileriki tutumumuzu etkiler.o gün ii geçmişse yeni tanıştığımız biri bizi sevecen ve hoş bulur.ama bazı ii ve kötü deneyimler sonucu insanlarda yer etmiş tutumlar vardır. bize hep değişmez gelir bunlar ama onlar da değişir.değişmesi için de o tutumu yaratan şey ölçeğinde bir şokun olması gerekir ki bu da her zaman olmaz.aynı şekilde sizin tutumunuzun olumlu ya da olumsuz olması da çevreyi ve insanları yani herşeyi etkiler.ben inanıyorum bütün insanlar kötü şeyler düşünse şimşekler çakar,depremler olur.çünkü biz çevreyle yaşarız ve karşımızdakinde nasıl bir etki bırakırsak bu doğaya da yansır.bu yüzden ben kimim sorusuna verilecek cevap bence:ben herşeyim olurdu kısaca.bu kadar şeyi yapabilmek insanı mutlu ediyor çünkü:)    :)

felsefeden fen bilimleri bağımsızlaşınca, metafizik kalmıştır elde. yani, dinle üstüste çakışmaktadır felsefe. hatta bazen peygamberler bile üretmektedir bile. misal, comte,marks,weber,pascal,nietzche.. dine dair, Tanrı’ya, insanın mahiyetine, hayatın anlamına ilişkin söz söylemeyen bir büyük filozof varsa, söyle de bilelim

bad_seed1919???

"bad_seed1919"

Din felsefesi diye bir kavram var sanırım siz bundan bi-habersiniz.Zahmet olmazsa siz açın neden bir başkasından böyle bir şey istiyorsunuz?Konu açmak zor mu geliyor yoksa:) Ama dinle ilgili konu açmadan önce "forum içi arama motorunu" kullanınız.Yoksam editör arkadaşlar yarattıgınız forumu silebilirler..

Not:Bir önceki yazınız etkileyici..

(huysuzadam tarafından 27 Nisan 2005 9:02 ÖS tarihinde degiştirildi.)

KontroLümü Kaybettim ....

Hayat...Bir kez daha bana ihanet etti.Bazı şeylerin hiç değişmeyeceğini kabul ettim küçük beyinlerinizin benim ıstırabımı büyütmesine izin verdim...Ve o benim akıl sağlığımı kimyasallara bağlı bıraktı. Evet.. Düşüyorum yere çarpmama ne kadar kaldı? Neden çöktüğümü sana anlatamıyorum. Neden yanlız kalmayı tercih ettiğimi merak ediyormusun ? Gerçekten kontrolümü kaybedip kaybetmediğimi? Sona yaklaşıyorum nasıl biri olabileceğimin farkına vardım uyuyamıyorum...Bu yüzden bir nefes alıp en cesur maskemin arkasına saklanıyorum. İtiraf ediyorum...Kontrolumu kaybettim....

zindanı aşmanın yolu uzakta değil.

"Kendini bilen,rabbini bilir."
                                evrenin efendisi(sav)

insanın kendini tanımasının en ii yolu kendini dinlemesidir yani içindeki sesi
bu da bence sadece müzikle olur

Insan kendini hep diger insanlar sayesinde tanimlayabilir, onun icin: agresifmisim, düsüncesizmisim, ama caliskanmisim, dengezismisim, duygusuzmusum (buna hic katilmiyorum) sacma düsüncelere sahipmisim, saygisizmisim, hayalperestmisim uzar gider bu böle

kendini bilmeki kendini tanımak ve kendini eleştirmek çok zordur.Kör nokta gibi beyinde sanırım kendi ayrıntılarını görmezden geliyor.Bu nu başaran insan zoru başarmıştır diyebilirim ben.