Çok iyi dinleyiciyimdir aslında  çevremdekiler için...
Ama kendime gelince pek bağlantım yoktur dış dünya ve insanlarıyla... Genelde kendi kabuğumda olduğum için en yakınım olan ailem bile farklı düşünmeye başladı benim için... Tahminimce benim bunalımda olduğumu düşünüyorlar şu bir kaç aydır ... ve sürekli beni birşeylere heveslendirme çabası içindeler ama içimden gelmeyen birşeyi yapamam ki  :(

kendim "alısamadıım tek sey".ve aynı zamanda anlamaya çalıstıım tek sey.çevre umrumda bile deil.sadece BEN kendi gözlerimle çevreme bakabilirim.bakan ben;görünen çevremdekiler.bu yüzden hafif otistik bir yaşam sürüyorum :)

insanları umursamıyorum valla.
bana ne onların sınırlı görüşlerinden, tabularından, uydurma doğrularından.
ama kendime göre kötü olan bişey yapınca fena halde canım sıkılıyor

ben kendimi sevmem fazla normal ne az ne çok...

dağınığım umursamazım biliyorum özeleştri güzel bişiy...

Günlük yazmadan önce kendimi anlamıyordum ancak yanlışlarımı ve karamsarlığımı görünce kendime çeki düzen verdim eleştriye açık olmayanlar günlük yazsın ve ben şöyleyim ben böyleyim desin başkalarının fikirleri bana batıyor ben kendimi bulabilirim en azından kim olduğumu biliyorum ben buyum böyleyim ve asla değişemem.

kendini ne kadar anlayabiliyorsun yada bunun icin  neler yapiyorsun cevrenki insanlari anlamak kadar kendi icinde bir oz elestiri yapip kabugune cekildiginde neler dusunursun