yalnızlık insanın dünyadaki en önemli şeyle karşılaşmasını sağlar;KENDİSİYLE..

demek ki insan
kendinen korktu için bence :)

valla ben su an gayet yanlız yasıyorum ve sanılanin aksine samimi soyluyorum cok mutluyum.onceleri cok sosyal biriydim hatta asırı sosyaldim diyebilirim.hep yanlızlıktan korkardim yanlız olduğumda yaptiğim iyi yada akıllıca bir seyi birilerine gosterip ovgu alamamaktan yada tek basıma yaptiğim hicbirseyden zevk alamıyacağimi dusunuyordum.ama su an bazı sebeblerden dolayı yanlız yasıyorum ama onceleri kotu olmasina ragmen su an eskisindede cok cok daha iyiyim kendimi buldum diyebilirim.kendime gore yasıyorum ve artık baskalarinin ne dusunduğu hic umrumda bile diil. hatta deli bile olduğumu dusunuyorum bazen ama bu gorunduğu kadar kotu diil.yanlızlıgı gercekten cok seviyorum.hayatın gercek tadi bence.

yalnız kalmak sanıldığı gibi hiçde iyi bir şey değil..o kafanızın içindeki sesi hiç susturabildiniz mi hiç?..peki sadece onunla yaşamayı bir düşünün..

yalnızlık her zamn iyi değildir insan cevresinde dostları,ailesi,arkadasları olmadan yaşayamaz etrafında herkes varken yalnızlık koymaz insana ne zamn ki dostları nı,ailesini,arkadaslarını kaybeder işte o zamn yalnızlık  koyar insana sevdiklerinizin ve yanınızdaki dostlarınızın kıymetini bilin millet:)cünkü dünyaya gelme şansı 1 kere verilmiş insanoğluna tadını cıkararak yaşamak gerek diiilmi

Yalnızlık,en fazla,kaybetme korkusu diğer duygularına ağır basan insanları korkutur.Benim kaybettiğim taktirde yokolacağım bir varlığım yok.Kendimden başka.Onu da hiç 1 zamn kaybedeceğimi zannetmyrm.Yani yalnızlıktan asla korkmuyrm.Bnm bu dünyada bir seyler kaybetmeden kazanabilceğim,beni ben yapan en gerçek ve en kalıcı dostum yalnızlığımdır.Yalnızlığa ve yalnız insanlara her zamn savgı duyarım..

çünküğ insan mahlukatı acizdir ondan korkar tabi anlayan anlar atheistler içindir bu sözüm hemde kendinden büyük birşey yok diyolar ya zaten olsa atheist olmazlar

aslında insan hayattan yada yalnız kalmaktan korkmaz yalnızlığın ona verdiği korku var yalnızlık hep yalnız kalmaya mahkum olduğu için bir başkasının kendisini rahatsız etmesini istemez bir başkasını kabullenmez hele bide insan oğluysa yalnızlık insan oğlundan korktuğu için hep yalnızlık korkutucu gelir oysa hiçbirşey umrunda deildir insan oğlu doğası gereği hayatı boyunca en büyük acının yalnız kalmak olduğunu bildiği için korkar oysa yalnızlık okadar masum ki okadar zarasızki onu biz kendi korkularımızla bir canavara dönüştürüyoruz...

Yalnız kalmaktan korkmadım hiç.Hatta zaman zaman yalnız kalabilmek için etrafımdaki insanları kırdığım bile olmuştur :D

kendi iç dünyasıyla başbaşa kalmak istemiyorsa yalnızlıktan korkar..onu rahatsız eden bişiler vardır belki kendinde.........

kendi ile yüzleşmeyeceği içn bundan korktuğu içn yalnız kalmaktan korkar