canlılar arasında evrenin zeki ve her konumda yaratıcı olan dır

Konu incelendi.

bence teknolojik bi hayvan

insan yaşamı anlamak ve böylece kendini geliştirmek için yaşayan evrimleşmiş hayvandır!

 insan??? bende çok düşündüm bu sorunun cevabını,özellikle de psikolojide insanı açıklamaya çalışırken... bence bu konu daha çok sözlü tartışmaya açık bi konu,yani buraya yazmak çok vakit alır;))
 yine de insan bazen yalnız kalmayı, bazen kalabalık içinde ilgi odağı olmayı, bazen mutlu olmayı,bazen mutlu etmeyi, bazen bilerek ve isteyerek acı çekmeyi ve çektirmeyi arzu eden ve elde etmek istediği şey için bazen herşeyi yapmaya hazırken bazende sadece istemekle yetinen,  bazen kadere razı gelip sadece ona sunulan hayatı yaşamakla yetinen, bazen hayatının kendi elinde olduğunun bilincinde olan,bazen son derece zeki bazen kendine bile söz geçiremeyen  garip bi yaratık bence;)) ama nasıl yaşamalı dersen; bence başkalarına mümkün olduğunca zarar vermeden kendi mutluluğu için yaşamalı...

insan,sosyol bir hayvandırr

Doğadaki diğer biyolojik canlılarda olduğu gibi varolduğu yaşam serüveninde bir çok evrimsel süreçten geçmiştir insan… Ayakları üzerinde durabilmiş, maddeye şekil verip tasarımlar yapabilmiş, elleri ile üretebilmiş ve tüm bunların sonucunda kendini bir bütün olarak ifade edebilecek sanatı ve kültürünü oluşturmuştur. Belki de bu şekilde yaşamı anlamayı, kendini duyumsayabilmeyi öğrenebilmiştir. Ama asıl önemlisi, kendini bir varlık olarak algılama becerisini gösterebilen bilinen tek varlık olmuştur. Sancılı bir süreçtir bu…Eski Hint kültüründe, insan bütün canlılarla kendini bir algılar. Bu düşünüşe göre doğada canlılar birbirlerine bağlı olarak bir aradadır. Klasik Yunanda ise insanın düşünce ve duyguları ile diğer canlılardan ilk kez ayrıldığı görülmektedir; İnsana özgü olan akıl ile insan kendisini diğer varlıkların önüne çıkarır ve bir noktada tanrılıkla bağlanır (Logos). Descartes’ da insan aklı ile tanrısallık bir arada algılanır. Dünyanın varlığından tanrıya giden yol bırakılıp, Tanrılıkta kökünü bulan, bilen aklın ışığından dünyanın çıktığı şeklinde bir sonuçlanmaya varılır. İbni Sina’dan Spinoza’ya ve Hegel’e kadar gelen panteizm, insan tini ile Tanrısal tinin özdeşliğini ana öğretilerden biri haline getirmiştir. Artık insanın tinsel farklılığı irdelenmektedir. Leibniz bunu daha da ileri götürmüştür. Ona göre insan kendinde bir tür küçük tanrıdırBir yanda, Tanrıyı sorgulayarak ondan bir şekilde uzaklaşmayı becermiş insan gerçeği vardır. Tanrıyı anlamayı düşünsel boyutta artık gerekli bulmayan insan, varoluşunu anlamak, kendini bilmek adına girdiği bu savaştan vazgeçerek ve tinsel yapısından tekrar koparak bir anlamda insanlığından uzaklaşmakta mıdır? Evet…yanıtlanması zor bir sorudur bu. Ancak insan olma bilinci ve kişi olma sorumluluğu insanı tam anlamıyla tüketmiştir. Belki de bu yüzden vazgeçmiştir günümüz insanı. Yenilmiştir. 19. yüzyıl sonrası ortaya çıkan bilimselci anlayışın faydacı bir bakış açısıyla bütünleşerek değerlendirme ölçütü haline gelmesi başka hangi nedenlerden dolayıdır? Tanrıya insanlaşması için gereksinimi olan insanın onu reddedemeyip göz ardı etme çabasıdır bu. Artık gerçek, sadece denenebilir ve tekrar edilebilir doğruların kendisidir.

insan hayvanların en hayvanıdır die düşünüyorum..

dünya üzerinde yasayan ve yasaması ödev kılınan en muhtesem yaratıktır...
ama bu ödevin icerigi kisilere göre degisebilir...
hürüz yane...

bilsem sormazdım zaten ööğrenmek için yazdım bu soruları:P