insan kötüyü kendisi içinde sever...mantığı durmuşsa duyguları ele geçirmişse......zarar göreceğini bilsede sever işte sırf öle istediği için kötü olduğunu bilsede sadce istediği için sever...

insan başkası için kötüyü sewebilir ama kendisi için kötüyü sewemez olmaz mantıksızlık

aşk,"kötüyü sevmek" üzerine geliştirilmiş bir mekanizmadır ve bu sır değil

insan kötüyü deil yasağı sever

insanoğlu bu neyi çok seveceği belli olmazz..bazen bize zarar veren bi çok şeyii  sevip onları hayatımızdan atamıyoruz..yanii bize zarar veren, kötü olan şeyii kendimizden daha kıymetli kılabilioruz!!!

kendine bi çıkarı varsa,mutlaka sever ...

’istememek’ten kastın ne???
eğer istediğimiz şey zararlı ama çok hoşsa ve istemediğimiz şey yararlı ve işimize gelmeyen bişe olup da yararlı olduğu için onu seçiosak eğer,bu iyi bişeydir.yani gülün dikenini istemeyiz ama gülü seçeriz,çünkü en hayırlısı odur....

İnsan menfaati olan çıkar sağlayabileceği herşeyi sever ki bu ikisi olduğu zaman Çıkar ve menfaat iyilik çerçevesine girmez. kant ne diyordu menfaat gözetilerek yapılan iyilik, iyilik değildir. yani insanlar kötüyü çok sever.

Sana göre kötü bana göre değil, benim kötülerim senin iyilerin... İyinin iyi kötünün kötü olduğuna neye göre karar verilir ki ? veya sevdikten sonra iyi kötü ne fark ederki zaten sevmemişmisindir.

insan her kötünün kötü olduunu görebilseedi hiç üsülmesdiki saten