bende bir şeyler değişti artık hayatı yaşamaya değer buluyorum .kendimi ,nasıl oluyorsa zaman zaman iyi hissediyorum bu güzelmiş ya gerçekten ,ama bende ki değişikliğin nedeni burda tanıdığım arkadaşlarım onlar sayesinde kendimi değerli hissetmeye başladım ,kendime güvenim geldi iyiki tanımışım sizleri :)
dostlar sağolun varolun

ben ne pozitif seyler yazmisim cidden:) insan hergün ayni düsünmeye bilir ama bunda fikirlerim sabit.. ahah :D profile bakip benim daha 17 yasimda oldugumu yüzüme vuracak tonla insan cikacakmis gibi geliyor..
karamsar baktigimiz icin böyle düsünüyoruz ucuk deli bi örnek vermisim sis ve aydinlik budur bana göre.
olumsuzluklar hep cikacak karsima cikmamasi icin yapabilecegim bir sey yok ama yapabilecegim tek sey o olumsuzlugu YENMEK..biraz o sorunun üstüne gitmek bence onun o kadar da SORUNlu bi olumsuzluk olmadigini gösterecek..
korkmak ve sisin icine gömülü oturmak gibi bir niyetim yok

"sus sen daha 17 yasindasin görecess seni de cok bilmiss"
valla masumum düsündügümü söylüyorum
:))

sadece bi çay insanı nasıl mutlu edebilir sanki mutluluğa hiç ulaşamıycam uzaktan el sallıyo ama ne kadar koşsam da yetişemiyorum çay kadar yakında mı nasıl oluyo nasıl hissedebilir insan lütfen formülünü filan ver mutlu olmak istiyorum kendimi aldatmadan

Hayat yaşamaya değer.Bütün olumsuzluklara rağmen.HEr geçen dün belki karanlığın içine iyice gömülcen , hayat zor gelecek , acı verecek , canın yanacak , yeter artık diyecen.Bunlarla zevkli bea hayat.
Kim hep mutlu olmayı ister ki.Hep mutlu olsaydık ne kıymeti kalırdı o zaman.Hayatı sevmeye başladım.İçinde acı kaynıyor , bana zevk veriyor...
Son gaz devam hayata , kopmak yok artemist:)
Hiçbirzaman mecbur değilsin bu hayatı yaşamaya.Sokarsın gırtlağına bir bıçak , kesersin damarını.Al işte bitti.YAşamıyorsun artık.....

ben hayatı yaşamaya değer bulmuyorum belkide hiçbir şey istediğim gibi olmadığındandır. ben kendimi mecbur hissediyorum, çünkü hayatta vazgeçemeyeceğim şeyler var az da olsa ,onlar için yaşamaya mecbur hissediyorum kendimi ...

baska bir secenegimiz olmadigina göre yasamak zorundayiz ama önemli olan var olani yani "yasam"i kendi lehimize cevirebilmek, yani yasamaya deger mi sorusun cevabi aslinda bizde sakli
ve soruya hangi tarafinda cevap verdigim cok önemli, sisli taraftan mi yoksa o sisin arkasindaki aydinliktan mi..
puslu tarafindan bakmak her zaman en kolayidir ve "deger mi" sorusuna da -ha bugün ha yarin ölecem iste zorlamanin alemi yok.
iste böyle cevap veririm

biraz daha zor olani (aslinda zor degil caba isteyeni) sisin arkasindaki aydinliktan yanitlamak bu soruyu
öyle bir aydinliktir ki önünüzde duvar örmüs sisi görmezsiniz bile
cayin kokusu bile mutlu edebilirken sizi
sisin karanligina gömülüp oturmayi düsünmezsiniz bile
burnumda cayin kokusu ve tebessüm eden benligimle su yaniti veririm bu soruya:
"cayin kokusunu seviyorum"
:)

Hayat yaşamaya değer mi ?Yoksa buna mecburmuyuz.