*yok be estarabim kardes ben bunu elestirmemistimki ben ve benim gibi dusunenler "ya dogru durust yapın yada bu isi bırakın" gibi basma kalıp bi dusunceyi elestirdi.neyse bu muhabbete ait konuda tartısalm bunu.
   pop olayını guzl bir ornekle anlatmıs aAtA,gunumuz kapitalist uretimin pazarlanmasında asıl olan uretilen malı bazı degisikliklerle tuketiciye ayrı bir malmıs gibi sunmaktır.(isletme bolumunde okuyan arkadaslar bilirler)bu anlamda bir pop sarkıcısı(ki kapitlist uretimin bir nesnesidir) cıkar,ona album yapılır,o albumle istenen para kazanılır ve sonrasında 2 yol vardır;
    1)ya o album tutmustur ve diger albume hazırlık yapılır.bu durumda bir onceki albumdeki sarkılar tamamen unutulur ve yenileri beklenir
     2)ya da o album tutmamıstır ve o sarkıcıya bir guzel veda edilir,sarkıcı unutulur gider...

 yani isin ozu sudur arkadaslar;kapitalist piyasa ekonomisinde aslolan tuketimdir,ne kadar cok tuketim olursa ekonomi icin o kadar iyidir.

FarkLi bir yakLa$im..

1979 model bir Chevrolet İmpalam var benim.

Gayet sade. Bir tek teyp . silecekler ve vites otomatik. 2 ton ağırlığında ve 1979 dan beri gidiyor. Hayranları için mesela ben eskide olsa yeni çıkan hiçbir arabaya değişmem.

Bir de teknoloji ile piyasada kalmak için sürekli yarışan kasaları hariç içerisindeki donanım hemen hemen aynı olan diğer arabalar var.2003 model çıkıyor 2002 model unutuluyor. Yeni çıkan pop sanatçıları da buna benziyor işte bence. Arabalarda abs ars çelik cant gelişmiş lastikler otomatik çalışan silecekler çıktıkça bizim pop sanatçılarımızında yeni kasetleri çıkıyor.

Kim anlayıpta eskiye önem veriyor ki. İstisnalar alınmasın.

Günümüz pop müziğini sevmediğim için mutluyum..

sevgili estarabim aslında özellikle onun cevabını vermek isterim ama sonradan sert tartışmalar çıkabiliyor:))))...hele ki cengiz kardeşim görürse canımıza okur:)))..aman yanlış anlaşılmasın sadece şakasındayım ama haklısın başlığı değiştirmeyelim.Edip Akbayram forumunda buna benzer bir konu var tükeniş başlığıyla.Orda zaten Cem Karaca ve diğerleriyle ilgili genel düşüncelerimi bulabilirsin.Saygılar...

asrigurbet, tabii ki bazılarını bende istisna tutuyorum. özellikle ayna grubunu çok severim.cansu koçun çıkan her kasetini alırım. ben biraz daha piyasaya ilişkin şarkıcılardan bahsetmiştim.buarada cem karacanın son kasetini niye beğenmedin diye sorcam ama konu başlığı değişecek bu sefer en iyisi sormayım:))

 
 genc nesil icinde yok ki gercekten anadolurock yapan yetenekli ve nitelikli sanatcılar,biz de bekleyelimyeni albumleri.iş boyle olunca 2 senede bir sevinmeye mahkum kalıyoruz ne yazıkki!
 pop olayı icin hic yorum yapmıyorum..!

adlarını belirttiğiniz şarkıcılar itibariyle günümüz popun hiç tad vermediği bi gerçek.Bir el parmaklarını geçmeyecek sayıda olan bir kaç tane günümüz popçularının az sayıdaki eserlerini göz ardı etmemekte fayda var yine de.Bu arada mançoloji ve cem karaca’nın son albümüyle ilgili fikirlere katılmamakla birlikte aynı özlemi ben de paylaşıyorum.Saygılar

evet , keşke günümüz pop müziğini sevebilseydim. ne güzel sevdiğim sanatçıların yeni albümlerini özlemle beklemezdim. bakın 2 hafta önce tarık’ın kaseti çıktı. geçen hafta da gökhan özen’in. bizim popseverlere bakıyorumda ağızları kulaklarına varıyor nerdeyse.geçen yaz neydi öyle, tarkanın kaseti hala yok satarken üstüne bi de pazara kadarlı mustafa sandal çıkıvermişti. üstüne birde dünya kupası keyfi.yaz,sıcak,güneş falan ooh, gel keyfim gel.sonra serdar ortaç, nez ve hande yenerin yeni kasetleri birer hafta arayla çıkmıştı. biz de o sıralar hala erkin babadan falan haber bekliyoduk.yeni kaset çıkacak mı diye

biz anadolurock tutkunları ,özelliklede eski sanatçıları tercih eden benim gibiler biraz hasret çekmeye mahkumuz gibi. ama bir 1999 yılı vardı ki hiç unutamam o yılı. önce mançoloji çıkmıştı hatırlarsanız. sonra müthiş bi sürpriz ve cem karacanın bindik bir alametesiyle üç hürelin 1953hürel aynı gün çıkmıştı.kalp krizi geçiriyoum nerdeyse. hayır, işin kötüsü cem karaca haberini alıp evden tek kasetlik parayla çıkmıştım. neyseki kasetçilerle aram iyiydi de veresiye yaptım. eve gelip şöle akşama kadar bi onu bi öbürünü dinledim. deşer de geçer ile son günümüzü dinleyip dinleyip hüzünlenirdim. sonra bindik bir alametenin arkasından ağlarsa anam ağları dinleyip coşardım.

bide 2001de böyle bi güzellik olmuştu. yapı kredinin türk pop müzik tarihi isimli çift albümüyle ilhan iremin seni seviyorum kaseti bir gün arayla çıkmıştı. ben deliye dönmüştüm tabi. napacağımı bilemedim.

son 2 yıldır özlemle yeni kaset bekliyporum. gerçi ersen çıktı ama o da benim almayacağım bir kaset. allahtan hala arşivime alacağım kaset bitmedi de onlarla idare ediyorum şimdilik.gelgelelim gençlerimiz haluk levent, haramilerve kayahanı aynı ay içinde alma sevincine ererken ben vuslatın geleceği o baharı bekleyip duruyorum

aah ah keşke bugünkü pop müziğini çok sevseydim!