yalan söylemek en çok bizi acıtır çünkü kendimizden başkasını asla kandıramayız ama yine de yalan söylemeye devam ederiz çünkü kendimizi kandırmak bize acı verdiği kadar bazı anlarda mutlulukta verir

çünkü şöle derler gerçekler acıtır insan bazen kendine bile yalan söler ki öle olmadıını bildimiz halde ama gerçekleri kabul etmek onnara inandımızı da göstermez taam gerçek bu deriz bişie ama halen inanmamakta direniriz

hayatın yalan olduğunu söylemek en büyük yalandır
belki kurallar bizi sızi hepimizi sıkıyor ama
su üzerinde yüreyemez ateş yutamazsın
yalan olsa herşey hemencecik olurdu
3 dilek dilerdik....................

gerçekler bizim en zayıf anlarımızda karşımıza
çıkarlar
en doğruyum dedidiğiniz zaman
hadi o zaman isbat et der gibi dikilirler
ben bunu çok yaşadım
doğrucu olmak adına insanlarla tartıştım ama bir zaman geldi bazı noktalarda beğenmediğim insanların aslında doğru kararlar verdiklerini
düşündüm
ne oldum dememeli ne olcagım demeli

gerçek die bişey varmı dır ?ne algıladığımdır hayat sizlerce gerçekte yalanda...

cou zaman acı olduu soylenır gercegın belkıde bu yuzden..tabı her gercegın acı olduu dusuncesı tartııslır..

kabul edemediğimiz gerçekler kesinlikle bize göre gerçek değildirdi ondan bu insanın yapısında var

gerçek ama kime göre gerçek?
sen senın gercegını kabul etmıssındır yıllardır ben de benımkını we bu gerceklşer bır gun b ır sekılde bı yerlerde catısınca sen
senın gercegını benımde kendı gercegımı savunmamdan kaynaklanır bu durum:we bu dıyalog hosgoru olmadıkca tarıh boyunca boyle sürer gider:)

inanmak istediğimiz gerçein o olmadığı için

savunma mekanizmasıdır yalan,hayata tutunmanın yoludur.gerçeklerin farkında olanlar,kabullenemedikleri gerçeklik karşısında değiştirme yetisine sahip değilse yalanlara ihtiyacı vardır.aksi halde kanatırlar kendilerini ve çevresindekileri,acılarıyla.ya gördüğüne değil olması gerekene inanacaksın,ya da görüneni olması gerekene yaklaştıracaksın.yapamıyorsan gidiş yolu vardır bu dünyadan da.yalanları severim ben,en çok da kendime sölediklerimi