yaw bakın size nediyeceğim. her madalyonun iki yüzü vardır. yani görüpte gerçek sandığımız şeyler bile gerçek değildir. her şeyi yaşadıysan gerçek olup olmadığına karar verebilirsin. aksi taktirde sende bir sahtekar olursun

görüyorum, öyleyse inanırım..
inanmıyorum, çünkü baktım yoktu...
işte iki cümle, aynı gibi gözüken ama birbirinden farklı ifadeler içeren ve bence bir takım şeyleri anlamamıza yardımcı olan iki cümle...

inananların kabul ettikleri mantık gereği; tanrıya inanmak için illa gözle görmek gerekmez, yolda gördüğümüz her hangi bir nesne gibi (tanrı dedim çünkü yazılan mesajlar tanrının var olup olmadığına doğru gittiği içindir) veya soyut olduğu halde yaptıklarımızın bir kanıtı olan akıl, duygu vs gibi.. görmesek de biz tanrıya inanırız derler.... çünkü yaratılmış olanlardaki mükemmeliyet bizim tanrıyı kabul etmemize yeterlidir demeleri de bundandır...
....
ya inanmayanlar; ki onların mantıkları daha basittir ki, baktım yoktu öyleyse yok, eğer yoksa nesine inanayım.
....
peki fark nerede? fark, bakmakla görmek arasında bir yerde...
ve o yerde teslimiyet denilen kavramda...

bu kavrama sahip olmayan bir insana tanrıyı kabul ettirmek imkansız gibi bir şeydir. önce teslimiyeti öğretmek lazımdır ki nasıl görmemiz gerektiğini öğretir bize.
....
ve her gerçek gözümüzle bakınca gözümüzle gördüklerimiz içinde olmayabilir, görmesekte inanabiliriz değil mi?

bence var olanla gerçek olanı karıştırmamalıyız.yani soyut ve somut kavramlar arasında kıyaslamalar yapılmamalı.çünki ne olursa olsun çelişkilere saplanılır.gördüğümüz herşeyin var olmadığı gibi görmediğimiz hiç birşeyede yok diyemeyiz.var olanın bir yapıya sahip olması  kütleye yada hacme sahip olması gerekir.soyut olan şeyin yok olduğu yada olmadığı anlamına gelmez.burda doğruluk kavramına gerçekçilik anlayışına göre cevap verilmeli

inandığımız her şey bugün bizim gerçeğimizdir ve yarın için bütün insanların benimseyeceği bir gerçek adayıdır.
etrafınızda gördüğünüz şeylere bakın
uçak fikrini bundan 1000 yıl önce insanlara söyleseydiniz kafayı yediğiniz düşünülürdü ama bu fikre inanan birileri onu bugün gerçek haline getirdi.
 
benim fikrim’ inanma fikri’ nin gerçek olduğudur
inandığınız şey , aksi gerçek olarak karşınız çıkmadıkça sizin gerçeğinizdir.

bu yüzdendir ki bir inançlının bir ateiste tanrının olmadığını ispat etmesini sölemesi tam bir saçmalıktır.olmayan bi şeyin olmadığı ispat edilmez adam zaten tanrının olduğuna inanmıyor
bana bukezor denilen bir hayvanın olmadığını ispat edin dersem ne düşünürsünüz?
oysa size elma yoktur desem bi tane elma bulup işte var diyebilirsiniz.

benim inancım tanrının olmadığıdır ve inançlı arkadaşlardan kendi gerçeklerini göstermelerini istiyorum

her gördüğünüze inanıyorsanız öncelikle ’’siz kafayı yemişsiniz’’ diye bir tabelayı önünüze koysam inanmanız gerekir.Bu olmayacağına göre görülene inanmak saçmadır.Bildiklerimiz gördüklerimiz mi yoksa inandıklarımız mı sorusunda inandıklarımızdır bence.Çünkü ağacın gelen görüntüsünü nasıl algılarsanız ağacın nasıl olduğuna öyle inanırsınız.Yani gördüğünüz şekliyle inanırsınız.Ee bir başkası da sizin gibi mi görüp algılıyor.Bu tartışılır ki bizim de yaptığımız o zaten:))Ağacı bir gruba gösterip nasıl gördüklerini sorarsanız yeşil yapraklı kahverengi gövdeli diyecekse bu aynı kanıya vardıklarını da göstermez;çünkü o kişilerin kahverengiyi nasıl algıladıklarını bilemeyiz.Sizin kahverengi algılayışınızla onun algılıyışında ton farkı bile olsa sonuçfarklı olur.Bu yüzden herkes gördüklerini işlediği yani algıladığı sürece bilgisi inandıklarıdır;ama bu tanrının olmadığı  demek değildir.Karıştırmayalım.

ben kendim den örnek veriyorum ben görmeden inanmam bir seye..ama farklı yönleri var orası başka...

gerçekler sizin bildiğinizdir

ne kadar yanlış olsada siz onun doğru olduğunu düşünüyorsanız o doğrudur.

malesef günümüzde gerçeq öznel bir kavram olmuştur.ve ösnel olan şeyde asla bir kural olamamakla beraber bir tez bile olamaz

nasil bir mantik icerisindeyizki ilmin bile kabul ettigini biz kabul etmekte tereddut ediyoruz

bazen yasadigim ortandaki insanlarin konustuklarini duydukca cildirasim geliyor

gormedigine inanmayan biri aklini da inkar etmis olmazmi?
sonra bilmede baktigimizda gormedigimiz bir cok sey var ama inaniyoruz soylermisiniz yercekimini aranizda goren varmi?
veyahut televizyon kumandasindan cikan isigi goren varmi ki o isik televizyonu aciyor?

buna benzer bir cok seyi ben inkar edenleri anlamiyorum burda degil ama inanin yasadgin yerde cogu insan inanmiyor ve tamamiyla sacmalik olarak degerlendiriyorum
saygilarrr

 Öncelikle son iki msg ye tamamen katıldığımı söyleyerek aynı şeyleri tekrar etmek istemiyorum..
 Ben biraz farklı açıdan bişiler söylemek istiyorum..
Yaşamda her zaman bir bütün ve bu bütünün parçaları vardır...bütünün parçalarını yorumlarken sadece ’gerçek’ tabirini kullanırsınız...mesela çok güzel bir hatun gördünüz bu bir gerçektir(kişiye göre güzellik değişebilir ama genel bi güzellik kavramı vardır)
   Peki neye göre bu hatuna güzel dedik..Bunu düşünürsek bir erkek için fazla neden yoktur,bir bayan içinde aynı şeyler geçerli...
  O hatunla beraberiz diyelim...bir erkeksek sevgilimiz veya arkadaşımız,bayan içinse sadece bir arkadaş dedik...Peki şimdi neyine bakıyoruz o hatunun sadece güzelliğine mi?Hayır duyguları düşünceleri tarzı kısaca her şeyine...İşte bu her şeyi iyiyse o bizim doğrumuz oluyo...
  Belki örnek konuya ters ama Tanrı kavramı bir bütündür ve o bir doğrudur...Doğrular da her zaman gerçektir...Gerçekler ise her zaman doğru olmayabilir.
  Şimdi ikinci aşama Tanrı kavramı neden doğrudur?Çünkü bir çok gerçeğin bütünüdür...yani tam tersi......

öncelikle doğru olan ile gercek olan
arasındaki farkı biraz kestirmemiz lazım.
arkadaşların attığı mesajlarda böyle bi eksiklik var sanırım. doğru; insanlara göre değişebilen bir olgudur, bunlara ahlak kurallarını örnek verebiliriz.
birine göre küfürlü konuşlmak doğru olmayabilir,diğerine göre de, küfürü hayatın bir parcası sayarak  onun yanlış bişe olmadığını söyler
zaten bircok filozofunda belirttiği gibi
mutlak doğru yoktur anlayışı, nitekim bu böyledir.
Gerceği ise hakikatın türevi olarak görebiliriz
yani hakikatı oluşturtan öğeler.
insanların duyu organlarıyla gercekleştirebildikleri şeyler gercek olan seylerdir.
ancak bunun bir üst kavramı olan hakikatı olusturmak  bireyin elindedir
zaten felsefenin son noktası da budur.
yani felsefe ne tanrının var olduğunu  ne de yok olduğunu kanıtlayabilir.
teşk... skata...