ölmeye bile gerek yok birkaç ölüyle bağlantıya geçsek de olur :D ehueuhu

Kitab, kitab, kitab...

Yine de ölmeden evvel.. Allahım, işledim bir suç bağışla demek zor değil..

Peygamber, ümmetinin tamamının cennete girmemesi halinde gönlünün razı olmayacağını söylerken bugün bunların söylenmesi ne kadar iğrenç.. İnsanlıktan almamışınız ki nasibinizi.. Ot bile  daha hayırlıdır sizden..

(Tutmes tarafından 13 Nisan 2006 11:31 ÖÖ tarihinde degiştirildi.)

Dusunmek kafi... Olmeye gerek yok...

Acele etme.. Sabır da gerek ölmek için..

Sizler inanmak için hep bir mucize beklediniz, hep birşeyler olsun istediniz etrafınızda.. Olmayınca da ya da işler birazcık ters gittiğinde de nereden geldiğinizi unuttunuz..

Aslını ve geldiği yeri unutandan korkacaksın!! Her kim olursa olsun..

İnanç konusunda gösteremediğin ’sabrı’, ölmek için göster... Öte aleme göç ettiğin anda tanışırsın Yaradanla.. Hiiiçç olmayan kafanı yorma acizliğe düşüpte şu sitede kendini daha fazla küçültüp ayaklar altına aldırma..

kesinlikle ölmek gerekli tabi öldükten sonra bilinç diye bişey kalırsa...

gerçeği görmek mi istiyorsun o zaman ciğerlerine doldur nefesi gözlerini kapa ve bir kaç saniye yaşadıklarını düşün sonra açgözlerini ve bırak nefesi o bikaç saniye içinde hissettiğin şeyler gerçeklerdir ve her insan gerçeği farklı yaşar ve hisseder

Gözün açıkken göremediğin şeyleri gösterir sana kapalıyken gözlerin. İlla ki görmek istiyorsan da ölmemelisin...

Yaşam boyu insan inanır/inanmaz, doğruları söyler/zırvalar yaşar gider..

Ama öte alemi düşünmez.. Neden? Sadece algılayamadığı için.. Sadece oranın ortamını oranın atmosferini zihninde canlandıramadığı için yok sayar..

Ey yolcu.. Gidiyorsun ama nereye bilir misin? Sünnetullah da geri dönüş de yoktur.. Hani dersin bir kez daha olsa bir şans daha tanınsa bak nasıl dualar ederim nasıl namazlar kılarım.. Geçti artık derler.. Sana verilen fırsatlarda bunları yapmadın.. Gerçeği yaşarken görmedin ölünce anladın ve sen çok güldün hoca amcanın ardından.. Onun takkesine güldün, hacı ninenin tesbihine güldün.. Kendi halini hiç düşünmedin kendine hiç acımadın.. Ya sana ne oldu ya sana?? 40 sene 50 sene 70 sene kalacağın mekanı ne kadar güzelleştirdin.. Koltuklar aldın, mobilyalar sipariş ettin en güzel yerlerden, fayanslar döşedin zevkince..
Ya mezarına ne yaptın? Ebedi kalacağın mekanın için ne hazırladın? Misafir olduğun yer için ne de güzel hazırlık yapıyorsun.. Ne de güzel süslüyorsun göçüp gideceğin yeri ama!!
Bir kaç karıştan ibaret olan o toprağa girince birşeylerin farkına varmak hiçbirşeye fayda değil.. Neden kendini hiçliğe atıyorsun ve sen neden ruhunun acı duyması için çalışıyorsun insan?? Çokmu zor kelime-i şehadet getirmek, Rabbinin verdiklerine şükretmek? Dilinemi yapışır? Bak yerken ne güzel yiyorsun ama, çevrendekileri unuturcasına yiyorsun, keyfine diyecek yok ama şükretmeye gelince... Yok olmaz.. Şükredemem.. Bunu bana O Allah vermedi..

Kendini kandır insan.. Bir musibet bin nasihatten hayırlıdır derler.. Duysa idin mezardan gelen sesleri uyuyamazdın!!! Sevgilinle gezemez dolaşamazdın, yemek yiyemezdin, çocugunu oksayamazdın!! Bunları duysa idin yaşayamazdın...

Ölüm seni bekliyor.. Her gün burun burunasın ölümle, ama sen ne yapıyorsun? Hala böbürleniyorsun kibirleniyorsun? Öldüğünde hepsi son bulacak biliyorsun değil mi?

Allah hepimizi affetsin..

Arkadaş zaten hep yazıyor her gün yazıyor.. Ama bu yazılarla ve bu düşüncelerle bir arpa boyu yol gidemiyor.. Kimseyide zerre ilerletmez bu düşünceler..!

Gerçeği görmek için ölmek gerekmez.. Sen yaşantın boyunca görüp, duyup, yaşayıp ve hissedip de gerçeği elinin tersiyle itip gözlerine bir sis perdesi indiriyorsan ölümün neye yarar?

Öldüğün de ve gerçekle yüzleştiğinde, söylenilenlerin haklı olduğunun farkına varıldığında ne yapacaksın? Ahhh doğruymuşş demek sana ne kazandıracak?

Ölmekle gerçeği herkes görüyor, görecek de ama önemli olan gerçeği görmek adına ölmek ya da ölmeyi beklemek değildir..

Ölmeden önce gerçekle yüzleşmektir.. Kaçmadan.. En önemlisi de zırvalamadan!!!