Hayır. Ölmeyi öğrenmek için gerçekleri bilmek şarttır. Zaten bilmediği gerçekleri öğrendiği gün ölür insan.

en azindan kaybedincede olsa anlıyoruz.belkide tanrı bunu bildiği icin bize onceden bi olum nasip etmistir.yasami bir kere kaybettiğimiz zaman hepimiz hayatın ne kadar değerli oldugunu anlar ve daha iyi ve yapici yasamanın yollarini buluruz.

walla gerçegi öldükten sonra örenmek konusunda eger işin içinde öbür dünya varsa doru olabilir ama dünyada bu tür şeyleri örenmek biraz tuaf ola bilir ve biz insanlarda da birşeyin kıymetini onu kaybedince anlıyorlar

Bu tip soruların genelde hepsi var olusa kadar gider ve oradan sadece inancli insanlar gecer ve diğer tarafla ilgili bi gerceği kabul ederler.ama bence sorun inanmak yada inanmamak diil sorun bizim ezberimiz.hakkında bilgi sahibi olmadiğimiz kanıtlayamadiğimiz ve hatta dunya mantiğiyla asla kanıtlayamayacağimiz seyleri surekli en sevdiklerimize empoze ederek yasayoyuz.bunu durmadan gunlerce aylarca hatta yasadiğimiz her gun yapiyoruz.sonucta ortaya sadece ezberci insanlar cikiyor cogumuzda boyle yasıyoruz.bence değerli olan bi baskasinin dusunceleri kopyalamak diil yada en guzel dusunce demetini aklına yerlestirip bu sekilde yasamak diil.bence onemli olan hic bi etki altinda kalmadan insanın sadece kendi aklında buna ulasmasi.Acıkcasi insanin kendi olabilmesi.oyle bi zamanda yasıyoruzki bir cogumuz dogdugumuz yerlere gore secimler yapmaya zorlaniyoruz.ve bunun boyle oldugunu bile bile birbirimizden nefret eder duruma gelmisiz.yani dusunun bu ulkenin topraklarinda hangi ingiliz dogsa bi cogu musluman olurdu tıpki bizim gibi yada biz orda dogsak bizde hiristiyan olurduk vs.dusunun bir bebek tamamen saf dogal ve ogrenmeye ac.oyle bi yetistiriyoruzki onu bu hırsız oluyor tacizci oluyor ne bilim kotu bir suru sey oluyor.sonuc cezalandirarak omrunu hapislerlede geciriyor.ve ya seytanın ustune atiyoruz bunu seytana uymus diye yada icinde olucak diyoruz insanin.aslında o bebeğin tek sorunu yanlıs yerde yanlız zamanda dogması bence.bence bizimde sorunumuz aynı bu duzende dunyada gelip farkli bir insan olamiyoruz.kisaca insan gordugunu isler ama cezayi gosteren diil yapan ceker.tum bunlarin yanında dunya cok guzel bi yer.ve her an cok daha guzel olabilir.yani insanlarin secim yapacaği konularda sayglıyı olup anasi babasi bile olsak bazı konularda onun hayatını etkileyeceğimizi dusunup buralarda kendimizi durdurabilirsek bence cok daha guzel bir dunya olabilir.tabi bu benim gorusum.ve belki bu sekilde buyuyen yani gercekten kendisi olan insanlar gerceği bizden cok daha iyi gorebilirler.onlarin gercekleri gercek olmasa bile en azından kendi gercekleri olur bundan bilmem kac bin oncesindeki insanlarin diil.buda cok onemli bence...!

(ozanozkan tarafından 19 Mart 2008 5:10 ÖÖ tarihinde degiştirildi.)

ölmeden sart olup olmadi hakinda yorum yapamayizda gercek varmi hersey yalan

objektif olursam eğer...gerçeği öğrenmek için ölmek şart..çünkü şu anda beynimiz gerekli,gereksiz,doğru,yanlış...şeylerle dolu...bir şeyleri kendimiz aramıyoruz hep hayatta hazır şeyler üzerine yaşıyoruz...biz doğmadan bizim için planlar hazırlanıyor..güzel bir isim hazırlanıyor..bir gelecek hazırlanmaya çalışılıyor..ve biz büyüdükçe kurallar ortaya çıkıyor..bu kuralları biz koymadık ama toplumun düzeni için gerekli bir gün bizde bu kuralları birilerine öğreteceğiz...dini kurallar,hukuk,sosyal kurallar,iyi,kötü,güzel,çirkin,2+2=4....(Ben gerçeklerime inanıyorum..ve çoğununda gerçek olduğuna inanıyorum...ama yinede kalan bir şeyler var..)

aynen ozanozkanın yazısını kopyalayıp yapıştırırsam kendi fikrimi ifade etmiş olurum...

ölelim ve merakımız bitsin... yoksa çekilmiyor...

ya da merak etmeyin. nasıl olsa bir gün ölecek ve öğrenceksiniz gerçekse... gerçek değilse zaten boş yaşamış olacaksınız :)

Gerçek; gerçek olan, birçok insanın yaşamlarının çoğunu yalanlarla sürdürdüğü. Buda neyin gerçek neyin ise gerçek olmadığını anlamamızı zorlaştırıyor. Eğerki gerçekleri yaşama gibi bir bilince sahip iseniz yaşam çekilmez bir halde alabilir. Şimdi çoğunluğun yaptığı bir uygulama, yalanlar üzerine kurulu yaşamlara bakıyorumda, onların gerçekleri olmuş, doğruları olmuş.

verilebilicek iki cevap var ikiside birbirin e zıt eger allaha ve varolusa inaınıyorsanız ewet dersiniz inanmiyorsanız hayır.zaten isin bu zamana kadar gelmeside bu yuzden ne biri cıkıp ispatlayabiliyor herkes aynı dusuncede.ama sunu iyi biliyorum eger sadece sınav iyi olmak ve inanclı biri olmaksa bence cok cok sacma cunku bu buyuk bi oranda sans isi siz gercekten iyi bi ortamda yasar ve hep inanclı biri olarak yetistirilirseniz ve bununla beraber sizi inancsiz olmaya ve kotu olmaya sebeb olacak hic bişr sey yoksa yasadiğiniz yerde yada bu sebebler sizin ogrendiklerinizi hice saymanıza sebeb olacak buyukluktye seyler diilse inanclı ve ogrendiğiniz ve dusunduğunuz seviyede iyi ve inancli birisi olursunuz ama keza bunun tam tersi bi durumda dogduğunuz ve buyuduğunuzde tersi biriside olabilirsiniz.hem ayrıca eger iyilik ve inanc bakımından sınanıyorsak aslında tek basımıza sinanmıyoruz cunku biz ezelde beri yok tuk ve bizi yaratan tanrı kendisini sınıyor demektir.yani dusunun sizin yarattiğiniz seyi boyle bi sekilde sinamak ne kadar gercekci duruyor eger tanru varsa ve biz gercekten de sınanıyorsak bence bu sınavin sorulari gercekten farklı olmalı.boyle de olmadiğini inen veya indiği iddaedilen kitaplardan okuyor ve biliyoruz.tanrı varsa zaten bunu bilmemiizi istemediki  bilmiyoruz.

olağan yada olağan üstü tüm gerçekler ölünce öğrenilecek bence...ama düşünüyorum da....sıkılmaz mı insan sonra..zaten sonsuz bir hayatın olacak ölünce e gerçekleride bileceksin..amaçsız mı yaşayacaksın öbür dünyada..