yaşanmış bi geçmişi değiştiremeyiz ama yaşadıklarımızdan da pişman olmamalıyız.. keşkelere yer vermemeliyiz hayatımızda...

Mutlaka acıtanın ilk evresi mutluluktur.
Metamorfoz geçirip canavara dönüşmeden önceki hali yumuşacık, bembeyaz güzel bişeydir!
İstersen, hatırlamak istemediklerini, hatırlamak istemediklerinden ayır! Bir tarafta acıları biriktir, diğer tarafta mutlulukları. Hangisi ağır basarsa o yoldan git- zaten istesen de öyle olacak istemesen de!

bunun adı değişim olmaz.eğer sadece mutlu ya da acı veren yönleri hatırlarsak yaptıklarımızın bir önemi pek olmaz.doğruyu yapma çabamız olmaz.ne de olsa sadece mutlu yanları göreceğiz..

bknz:kelebek etkisi..

geçmişi değiştirmek mümkün olmadığı gibi,içinde bulunduğumuz durumu da getiren geçmiş zamandır..yaşam yolunda, hayat sürekli önümüze seçenekler getirir ve biz farkında olmadan tercihlerde bulunuruz..ve bu tercihler geleceği etkilediği gibi binevi hayat arenasında ki konumumuzu belirler..bunlar bizim elimizde olan şeylerdir.Birde bizim dışımızda gelişen ve asıl konumumuzu belirleyen tercihlerdir ki bunların hiçbiri bizim tercihimiz değildir..doğumla birlikte sana verilenler;ekonomi,sosyal ortam,sana sunulan veya sunulamayan imkanlar...asıl kişiyi topluma tanıtan vizyonunu bunlar yani elimizde olmayan tercihler sağlar.

Her kötü anın iyi bir öncesi ya da sonrası vardır belki de... Mesela bir yalanı ele alalım.. Mutlaka-çoğu kez-güzellik ve mutluluk verir ilk başta... Ama gerçeği kavradığımız da mutluluk ve kusursuzluk durumu tersine döner.. Sevgi yerini belki de nefrete bırakır... Ve tabii ki son olarak acı...

Peki geriye dönüp bakınca... Sadece mutlu olduğumuz (gerçeği yok saydımğımız) anları hatırlayarak ve acı olanları yok sayarak bir şekilde gerçeği ve geçmişi değiştirmiş olma düşüncesi ne kadar doğrudur? Değiştirmek midir..?