Bugün fellucede yaşananlar, Türkiyede dün tezkere çıksın diye adeta yalvaran insanların vicdanlarıyla yüzleşmesidir bence. O insanlar camilerde sokaklarda taranan insanları çocukları tv lerde gördüklerind ne düşünüyorlardır sizce. Bu bir vicdan ayıbıdır, emperyalistlerle birlik olanlar bunu vicdanlarından pahalıya ödemeliler diyeceğim ama vicdanlarının olması konusunda şüpheli olduğum için birşey diyemiyorum..

FELLUCEY’IM BEN!
Felluce’yim ben... Yıkık, harap, mağrur ve asi...
Medeniyet denilen arsız yalanın tekzibi...
İşgale uğradım, yağmalandım, kana bulandım.
Evlatlarım ceset ceset yatar caddelerimde...
...dünyanın gözleri önünde...
Sofrasında yer aradığınız bir ziyafetin zor lokmasıyım.
Barbarların istilası karşısında Şark’ın nefs - i müdafaasıyım.
* * *
Bayramdı.
Çatışma vardı.
Cuma sabahı camide vuruldum.
Yerde can çekişirken bulundum.
Yaradan’ın evinde, Yok - eden vardı o gün...
Aradıklarını söyledikleri kitle - sel imha silahlarıyla geldiler.
Kafama nişan alıp, beynimi deldiler.
Dağıldı kafam, parçalandı yüzüm.
Kızıla kesti dayandığım duvar;
Kendi kanıma gömüldüm.
* * *
Tanırsınız beni...
Vietnam’da beynine kurşun sıkılan da bendim;
Filistin’de taşlarla kolu bacağı kırılan da...
İzmir’de ilk kurşunu atan da...
Hepsinde suçum aynıydı:
İşgalciye karşı ülkemi savunuyordum.
Ve kanlar içinde yattığım yerden dünyaya, unuttuğu bir yemini, "isyan"ı
hatırlatıyordum.
* * *
Fakat ne mümkün!
Katilim, benden çok önce dağıtmış dünyanın beynini...
Kara bir perde inmiş Ademoğullarının gözüne...
Görmüyor, duymuyor, ses vermiyor.
Susuyor riyakarca...
Aslan tarafından parçalanan avın artığına göz dikmiş sırtlanların iştahıyla...
...susuyor, katliama ortak olma pahasına...
* * *
Şimdi yalanlar söyleyecekler sana...
"Özgürlük götürdük, onun için öldürdük" diyecekler.
Bir tek yüzüm var, bunun karşısına koyabilecek.
Bu darmadağın, bu delik deşik, bu kanlı yüz, feneri olsun kör gözlerinizin...
Felluce adını, zulmün defterine yazın.
Ve asla unutmayın.
Dönerim bir gün; mazlumun ahı gibi çıkar gelirim.
İsyanlarla, sandıklarla... olmazsa, belime sarılmış bombalar, cephane yüklü
kamyonlarla...
"Terörist" diye işitirsiniz manşetlerde adımı yine; büyüğüne tapar, küçüğünü lanetlersiniz.
Suçlunun savcı, mazlumun sanık olduğu bu sefil mahkemede, adım adım faşizme gidersiniz.
Ödersiniz bedelini sükutunuzun...
Bir gün pişman olursunuz.
İşte o gün hatırlayın beni:
Ben, Felluce’yim.
21. asrın kabristanı, insanlığın son kalesiyim.

sessiz kalmasak ta aznlık olduğumuzZ için kimse dinlemio ki

Gülalim, sessizliğin vebalini öte dünyada çekmezden önce bu dünyada cezasını göreceğiz gibi geliyor bana..
bizler ki birleşip güçlenmiş başaklara benzerdik, dünyanın öte yanında bir kardeşimizin ayağına diken batsa sızısı düşerdi yüreğimize..
ve bizler ki islamın son kalasini canımızı dişimize takıp savunarak emperyalizmin kucağına düşmekten kurtarıp kafa tutardık fildişinden yontma kulelere..
ne oldu bizlere? nedir bu üzerimize serpilen ölü toprağını birtürlü silkip atamayışımızdaki sebep?

Nedir bizi bu denli sıradanlaştıran ve tuvaletle mutfak arasında hayatını geçiren, hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan ve hiç yaşamamış gibi ölen amaçsız insanlar topluluğuna çeviren zehir?

bugüne kadar hep söylendi belki, hep söyledik, lafla yürüttük devasa peynir kalyonlarını..

Gelin bundan sonrasına birlik olalım, dolduralım meydanları, yardım toplayalım, konuşalım konuşturalım ve yerine göre filistinli bir çocuk yerine göre fellucede en mahrem yeri olan camiisinde yarasından sızan kanların arasında onu kaderine terkeden kardeşlerinin yaralarını sarmasını beklerken bir kahpenin kurşunuyla hayatına daha baharındayken elvada diyen bir genç, ve yerine göre tecavüze uğradığı generalin pişkin bakışlarının verdiği zulün altında ezilen çeçen kızı olalım..

Attığımız taş bulmasada yerini veya durduramasa da , hiç olmazsa yerimiz belli olsun..tuttuğumuz renk belli olsun..artık gri olmayalım...ya sütten çıkmış gibi lekesiz beyaz olalım, ve artık sızlamasın vicdanımız.

ya da büsbütün kararalım kalmasın bir farkımız kardeşlerimize silah atanlarla.

içimdeki yara sizin yazılarınızla patlıyor ...bizi kişisel sorumluluğumuzdan dolayı merhametiyle yarlıgasın ve müslümanların hali ni düzeltip yardım etsin.bir slogan geliştirip kişisel tepkimizi koyabilmek dileğiyle

tarihe bakarsak ortadoğuya her bulaşan süper güç öyle ya da böyle tarihin tozlu sayfalarında yerini almıştır..
bir zamanlar bütün yollar Roma’ya çıkıyormuş, bir zamanların heyulası zenginlik,güç ve refahın sembolü dünyanın romalı olmayan kısmının büyük bir bölümünü itaat altına almış ve gelmiş geçmiş en büyük imparatorluklardan biri olan Romayı kuşatan hezimetin bu zamanların Amerikasını kuşatmayacağını kim garanti edebilir..

Bekle...
secdeye kapanacak zamanın vardır.
Ve ey şövalyeler şövalyesi...
Seninde bir zelzelelik canın vardır.

köroğlu- malkoçoğlu- vardır tarihte böyle efsane kahramanlar. ama gerçek o kadar güçlü kahramanları barındırmaz içersinde
nice zamandır direniş içinde yitik kent ırak. savaşın ortasında yaşamaya çalışan., iftarını açan binlerce insan....
her sabah top ve havan sesleri eşliğinde günü selamlayan o zavallı insanlar. merak ettim de acaba onlarmı yoksa direnişlerine seyirci kalıp mücadelelerine destek vermeyen şu tuzum kurular mı?
ne dersin biraz fazlaca duyarsız değilmiyiz. tıpkı olup biten herşeye duyarsız kaldığımız gibi. bir gün aynada kendi ülkemizi görebiliriz. anneleimizin hunnarca katledildiğini.
şunu belirtmek isterim ırak mutlaka suçsuz değil ama
malesef amerika dene bu barbar ülke vietnam ve kore gibi bir ırak ayıbınıda tarihe yazdırdı. ama şu unutulmamalıdır ki bu yaşanılanlar unutulmayacAK BİR ZAMANLAR AMERİKA sonralarda amerika olacak
anladın sen anladın

dünyanın gözlerinin içine baka baka işlediği cinayetin ve pisliklerin suratını örttüğü kara bulutla pis pis sırıtan ve kendine vehmettiği gücün doruklarında haksızlığını zorbalıkla haklılığa döndürmeye çalışan, geçmişinin türlü pisliklerini ve cinayetlerini para,silah ve medya üçgeniyle örtbas ettikten sonra dünya piyasasına kendini demokrasinin anavatanı ve yegane koruyucusu olarak sunan,yüzündeki maske yırtılınca da masum insanların kanları üzerine kurduğu medeniyeti yine masumların kanlarıyla besleyen bu tek dişi kalmış canavara karşı daha ne kadar sessizliğimizi koruyacağız?
Bilmiyor muyuz ki bu melek suratlı cani medeniyetinin temelleri bina ettiği çıkar ilişkilerinin bizimkisiyle bir nebze olsun örtüşmesi nedeniyle o kanlı dişlerini bize geçirmiyor..
ama Felluce’de ve bütünüyle Irakta yaşanan insanlık dramı bize yırtılan maskenin ardındaki o korkunç ifadeyi göster miyorsa daha ne gösterebilir?
sıra bize geldiğinde artık sesini çıkaracak kimse kalmazsa ki böyle giderse bu sonuç kaçınılmaz, sessizliğimizin vebalinden bizi kim kurtarabilir..?
soruyorum sizlere?
ve burada bütün insanlık namına sesleniyorum, sessiz kalmayalım..