ülkede yaşayan insanlar bir şey yapıyormu ?bizler ne yapıyoruz biz insan olarak o insanları kücük görmekden dışlamakdan hor görmekden başka ne yapıyoruz.....

hic birşey sadece dişarda dilendiriyor..

Çok duyarlı ve gerekli bir konu açılmış fakat eli ayağı sağlam insan bile bir bakıma engelli fiziksel manada engelli kişilerin işi gerçekten zor Türkiyede
Bazı fiziksel engelli sağlam insana göre daha aktif ve yaşama bağlı spor ve sanat dalında benden bile aktif olanları var .Demek istediğim sorun yaratan en önemli engel kişinin kendini geliştirememesi gibi görünüyor .Sadece sosyal hayatlarındaki ve güncel aktivitelerinin rahatlığı zor gibi görünüyor .
örnek eşikler kaldırımlar ,taşıtların basamakları offf yaa çok zor allah sabır versin.KİMSENİN KİMSEYİ YETERİNCE ANLAYIP DÜŞÜNDÜĞÜNÜ SANMIYORUM BEN YA OFFF engelli yada engelsiz...

Başta bizler yani yetişkin birer birey olanlarımız napıyoruz onu bi düşünsek daha iyi olur bence.

’’engelli vatandaşlarımız için ülkemiz neler yapıyor’’!!!

Çok sağol arkadaşım ’’DEngeSiz_84’’ bunu yazmamın sebebi aslında şöyle;

Ben kendimde yürüme engelliyim ve evde günlerimi geçiriyorum okulum bittikten sonra.Derken ailemde bundan ötürü benim günlerimin daha keyifli geçmesi adına hemen pc aldılar.Ailem konusunda çok şanslıyımdır ayrıca.Öyle öyle derken benim çok sevdiğim bir sanatçının web sitesine ben üye oldum.Kendi kendime uğraşlarda bulundum pcde.Ondan sonra sevdiğim sanatçının web sitesinde hayranlarıyla tanışmak adına üye arkadaşlarımın msnlerini aldım.
Çok güzel dostluklar edindim.Önceleri ne yapsam etsem canımın sıkıntısı bir  türlü geçmek bılmıodu ama pc olunca herşey değişiverdi biranda.Edindiğim bu arkadaşlıklarla zamanla daha güzel oluşumlar sağladım.Kimleri ile dost oldum sıkıntılarımızı bıle bırbırımızle paylaşacak kadar yakın olmuştum bu pc ortamında edindiğim bu dostluk arkadaşlıklarla.Kendımıde mutlu hissetmiyorda değildim hani doğrusunu demek gerekirse.ve aynı sitede bi dostum da benı ekledı ılerleyen zamanlarda benı ekleyen bı dostumu ben okadar çok ama çok sevdimki onu kendi ailemden bir parçam olarak görüyordum.Valla o nun mutluluklar mutluluklarım olmuştu hüzünleride hüzünlerim.ve bana yaklaşımlarıda cana yakın bu dostumun bana verdiği bu enerji benı ne kadar mutlu edıodukı bunu nasıl anlatayım sıze bılemıorum.Harbi ’’adam gibi adam’’ diye bir TAbir vardır ya aynen öyledir bu dostum.O artık bizler için bir candı.hER dakika her zaman onu konuşuyorduk evimizde bu tanıştığım dostumu tabii ailemede anlatmıştım onlarda benım mutlu olmamı gördüklerinde onlarda benden çok ama çok mutlu olmuşlardı.Bunu gözlerinden okumakta mümkündü.
bu dostumla zamanla dahada kaynaşmıştık tabii benım ınsan canlısı olmam onunda adam gibi adam olması bizi dostluk mertebesine yükseltmişti.Onla muhabbet etmek çok ama çok keyifliydi benim adıma banada düşkündü desem yalan atmış olmam herhalde.tabii bende bu dostumu canımı verebılecek kadar çok seviyorum.Hatta birbirimize hatırımız gectıgı ıcın bırbırımıze hesap bıle sorardık.bırbırımızın fıkırlerıne basvurur ortak nokta da olurduk.(Şimdi diye bilirsiniz bu pc ortamı sen buna kendını bayagı kaptırmışsın’’)diye ama öyle değil işte valla ben o tanıdıgım dostumu çok ama çok seviyorum.Ben bide sevgısını saygısını önemsenılmesı gereken gerekenılen ınsanlara haddınden fazla bellı ederım.bunuda zararını hiç çekmeişimdir. demiştim ya,ben tanıdıgım ve güzel elektrık aldıgım bu dostumu nasıl aıleme tanıştırmıstım ya hanı oda benı çevresını tanıtmıştı.
O da beni çok sevdiğini söylemekten kaçınmıyordu.
Bana resimlerinden tutun telefon nosuna kadar hereseyını verecek kadar asil yürekli bir insandı halende benim için öyle...

neyse asıl konuyu varalım biran evvel, yazımdada dedim ya arkadaşlar ben bu canımdan çok sevdiğim ve dostluk kavramın ne dmek olduğunu bana gösteren bu dostumu aileme anlatmıştım dedim ya hani onu içinde bulunduğum sevgiden saygıdan ötürü kuzenımlede tanıştırmak istedım.Benım edindiğim bu değerli dostumu onunda tanımasını istedim.Ve ve onu kuzenımle bir gün tanıştırmak için dostuma kuzenımı msnıne eklermısın dedım oda kabul etti tabii.ok.bende msn adresını verdım kuzenımın dostuma.Canım kadar önemsedığım bu dostumun kuzenıme yaklaşımlarının daha ıyı olduğunu ve benden zamanla bir ıkı muhabbetten sonra sıkıldığını düşünerek ister istemez kompleklere girdim.kendi kendıme kızdım olum ne yaptın böyle ya.dedim.Kuzenımede dostumada cephe aldım....
konuyu ona anlatmadan etmeden onu hep dışladım ondan uzak durdum hep tabii üzüntülerde bi yanda oldu.Ya aslında dostum bana daha yakındı ama her defasında kuzenımıde onun muhabbetımıze sokması canımı sıkmıstı.artık bnden nefaret ettığını bıle sanmıştım.dostum konunun ne oldugunu anlamak içinde bu arada bana defalarca ne oldugunu sormnuş bişey varsa birlikte halledelım demışti.hakkını inkar edersem yukarda Allah var.
Çoğu kez kendını bıle benım için küçük düşürmektende geri kalmamıştı.bende her defasında bu dostumu dıslayıcı yaklasımlarda bulunmamın yanı sıra ondan artık nefret ettiğimi artık benim için hiç bir önemin olmadığın demiştim halbuki ne kadar önemli bir insandıki bu kişi benim için....öyle öyle bu asil büyük yürekli bu dostum benle her seferinde olumlu bır ortam kurmak ıstercesıne bende ondan kaçıyodum.Hatta bu benim aptal kıskançlığım onla zamanla aramızın soğumasınada neden oldu yaw.bir gün barışsak bigün sonra küsüoduk nasıl işse bu.vede bu nedenlerden ötürü kankamın benden utandığını benle o yüzden konuştuğunu bile düşünmedim bıle değil hanı he.bana acıdıgı için benım yanımda ben oldugunu sandıgım bu dostuma ben bi yaklaşım sergılemek zorunda kaldım.Ama çok seviyor olmama karşın.Başka bi msn adresi alarak onunla tekrar başka bır kımlıkle muhabbet kurdum.ama utancımdanda yerin dibinede girmiştim.valla bu sahte konuştuğum kımlık karsısında dostumla her muhabbet sonrasında neden bunu yaptım ona diyede ağlıyordum.Bir keresindede elimi duvara vurmuştum elim tabee.Çatlamıştı..Ama bana azdı ya ben nasıl olurda onu kandırırdım yaw.Ben nasıl bi insanım.Bide bu aldığım bu msn adresiylede kendımede atıp tutmuştum.kendi fiziki görüşünümle dalga geçmiştimki.O ALLAHIN sakatını neden sevıyorsun demıstım bunun gıbı bır cok sey daha aynı zamandada.yüzüm tutması grekirken dostumla kendı msnımdede konuştum.oda büyük yüreklılıgını konuşturarak benıde rencıde etmemıstı.Tabii anlamıştı olanı.bana bıgun dedı işte benle kımın konustugunu bılıorum guvensızlık oratmını kımın yaratttıgını bılıorum demıstı.neden böyle bisey yaptığıma oda karar verememiştik.bana çok kırılmıştı kendıme sakat demem onun canını acıtmıştı.ve daha nicesi.derken bu sefer gercekten bu dostumun bana yaklaışmları uzak oldu buda benı boğdu.defalarca özür dıledım.yalvardım yakardım ama nafıle ya.çocuğun hem kalbını kır ondan sonra eskısı gıbı olalım de.onunda bı onuru vardı ya.ben nasıl onu ınkar ettım ya.keske kuzenımle tanıstırmasaydımda onla aram açılmasaydı ya.onu çok sevıorum hemde çok bnım için çok değerli biri bu insan ya.onu çok seviyorum valla ya onun gibi bir dost zor bulunur.

benle ufak mesafelı oluşu hala devsm edıo ben onla eskısı gıbı olmak ıstıorum o nedenle o aramıza soktuğum kuzenımle tekrar konuşma yapalım istedim hata üstüne hata işte....bu değerli asil dostumdada duygu patlaması yaşandı verdi veriştir bana.öyle öyle senınle hıc bı zaman eskısı gıbı ol mayacaz kendını avutma,senden soğudum demesi gibi bir çok seyler canımı daha da acıttı.öyle böyle benden nefret bıle edıo ya.benı msn lıstesındede sildi defalaraca.ama ben ne yaptım yılmadım onun gıbı bı ınsan ıcın kendmı küçük bile düşürmeyı gözümden kaçırmadım.yalvardım o tabe bnca yasanılandan sonra nuh demedi peygamberde hiç demdi..benden uzak dusrusuda beni üzdü hep tama ben bı yanlış yaptım ama herseyı sılmek ne kadar doğru ya.önceleri ne kadar mücadeleciydin ya sen şimdi nedn böyl değilsin.


şimdi benden uzak benım ona zarar verecegımı verdıgımıde düşünen bu dostumu halada sevıyorum
bunu demektnde uatnmıorum.ben bunları demesem asıl ben olamam o neden ben bunu söylüorum.ama eskıde yaşanılanı dostlugumuza maal etmeyelım yaw...ben hat yaptım dıyede sende ben den uzak durarak sana kötü davranışlar sergıleyecegımı düşünme ya.


oda bu sitede üye zaten bu yazılanları okuyunca anlayacaktır zannedıorum benım bu yazıı yazdığımı
benı tekrardan haytatından uzaklastırmaya calısan o dostum bılsın kı ben ona çoookkkk değer verıorum......hemde çokkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk

güzellik yarışması yapıyor :D

hayır arkadaşım özür dilemene gerek yok.yazdığın şeyler çok önemli şeyler...bahsettiklerini çok iyi anlayabiliyorum.onların dört duvarda sıkışıp kalmaları ve sürekli kendilerini yalnız hissetmeleri...ben 11 senedir annem bu ruh halinde olmasın diye elimden geleni yapmaya çalışıyorum...siz de arkadaşlarınızla ilişkilerinizi düzenlerken nolur onlara karşı biraz daha yumuşak ve anlayışlı olun.onların sadece bir güler yüze ihtiyaçları olduğnu unutmayın!

Engelli kardeşlerimizin hayatı çok zor bunu bir ben biliyorum desem yeridir.Bazılarının imkanı olasa da kimide yalnızlığıyla başbaşa zamanın dolmasını beklemekteler dört duvar arasında.Hele hele bir yüz gördüklerindeyse inanki onlardan daha mutlu olamaz.Nede olsa düşünün bütün gün bir evdesiniz ve hergün aynı şeyler,yap yap nereye kadar?
Zor yaf bayağı hemde ya.Onların elinden tutmak ona onun varlığının karşısındaki insana büyük bir güç verdiğini göstermenin onlarda oluşturduğu pozitif enerjiyi ben bilirim arkadaşlar.Bazende yaptıkları ufak tefek hataları hemen yüzlerine vurmamak en büyük erdemliktir.Engeli olmayan insanlar ona bakarsanız hergün hatalar yapabilirken bu dostlarımızın yaptığı hataları yüzlerine vurarak bizlerde en büyük hatayı yapmayalım ya.Mesafeli olarakta  onların bizlere zarar verdiğinide asla düşünmeyelim.Onların hataları hepimizin hatalarıdır.Önceleri hataları olmadan evvel onlara’’Sen benim için önemlisin,değerlisin önemlisin’’Senle ilgilenmeyi kendime vazife edindim’’diyerek onların yanında olduklarını diyenler  daha sonradanda ’’Sen bir hiçsin anladınmı,Hiç bir halta yaramayan birisin,.......................................................... daha bir çok şeyler diyerek onların yaptığı hatalara karşın bu laflarla ağır yaklaşımlarda bulunmakta büyük bir acizliğin göstergesidir.Bu dostlarımıza hiç bişeyi hor görmemeliyiz,Onların yaşadıklarını kimsenin yaşamadığı için onlara asahip çıkalım yaw.
Onları msn listemizden silmeyelim üstüne basa basa
bir daha yazıorum onları hayatımızdan çıkarmayalım....Eskiden neysek bugünde öyle olalım.Tahrikli ortam yaratmalıyım.Engelli kardeşlerimiz duygusaldırlar

EVET BU YAZDIKLARIM DAHA YAZMAK İSTEDİKLERİMİN ASLINDA BİR YARISI O NEDENLE BUNU YAZDIRANLAR SAĞOLSUNLAR........
BİRAZ KONUYA FARKLI BİR BOYUTTAN YAKLAŞIMDA BULUNDUM AMA BULUNMAKTA ZORUNDA KALDIM.KONUNUN DIŞINA SAPTIĞIMDAN DOLAYI ÖZÜR DİLERİM...

üst geçitlere asansör yapılıyo ama kapısı her zaman kilitli bahanesi cocuklar bozuyor,
yolda sokakte tekerlekli sandalyeyle yalnız gezinen bi engelli gören gençler, tekerlekli sandalyeyi öyle bir kaktırıyorki sanki o adam annesine küfretmişde öldürmek istercesine...

devlete gelince,
herkese duyuraraktan engelli vatandaslarımıza kim bakıyorsa ona asgari ücret verdi [ bunu defalarca söyledi tvlerde] cookte güzel duyurdu sesini millete ama
sadece engellilerin ailelerinin bildigi birşeyde,
henüz o maaslar baglanmadan once, devlet parasıyla rehabilitasyon merkezlerine giden engellilerin ders sayıları 1/4’e indi....
devlet burada öyle bir kar ettiki, millete sanki kendisinden bir şey koparıp verir gibi....
gören duyanda helal olsun bu basbakana der. ama ne basbakan ne basbakan.....