_AVA_ adlı arkadaşa katılıyorum. bazıları bu sözü çok kullanır oldu son yıllarda. halbuki öyle herkesin girebileceği bir şey değil bu. bir kere uzun bir süreçte meydana gelir ve bundan uzun bir süreçte kurtulunabilir. sabır gerektiren bir tedavisi vardır depresyonun. hayatı kökünden etkiler. en kötüsü de kişide yoğun bir intihar isteği oluşur. ufak tefek bir şey, insanda depresyon oluşturmaz. uzun süreli acılar, kırıklıklar, sıkıntılar depresyonu körükler. belli bir seviyeye gelince de büyük bir anksiyete kriziyle başlar. daha sonra anksiyeteye bağlı korku, endişe başlar. daha sonra bunlara bağlı olarak uzun süreli uykusuzluklar başlar. bu arada kişide hayatına son verme, çektiği bu yoğun acılardan ölümle kurtulma düşüncesi baş gösterir çoğu zaman. yani görünmeyen bir hastalıktır; ama çoğu fiziksel rahatsızlıktan daha kötü sonuçlar verebilir. en kötüsü de intihar vasıtasıyla ölüme sebep olmasıdır.

(Boy_Kill_Boy tarafından 23 Ekim 2007 5:09 ÖS tarihinde degiştirildi.)

ne yapacağız? psikiyatriste gidip, bir reçete alırız. sonra eczaneye gidip, ilaçları alırız. sonra eve gidip, ilaçları kullanmaya başlarız.

esasında bu ilaçların depresyon ve anksiyeteyi giderdiği doğrudur; ama bazıları bunu sadece sorunların üzerini örtmek şeklinde görüyor. yani yapay bir mutluluk...

bence uzun süreli ve düzenli kullanımda antidepresanlar çok etkili oluyor insanın psikolojisini düzeltmede.

(Boy_Kill_Boy tarafından 23 Ekim 2007 5:01 ÖS tarihinde degiştirildi.)

içine düşüldüünde hiç çkılmıjakmış hissi werir  ,  kendnı zorla oraya sokmya çalışan öle görnmye çalışan tipler de wardr, psikologlar ın kapısını çaldrır, adamlar yaşıo yanee  -  saçmalık!, kendmise yukardan bakıp biras hatalarımısı görsek bunlara gerek kalmıcakk!

iki günde bi girip çıkılan bişey değil. kontörüm yok, dip boyam geldi, yarın sınav var vs. diyerek depresyona girilemeyeceği gibi çukulata, şeker, yeni saç modeliyle de depresyondan çıkılmaz.

depresyondan kurtulmanın en güzel yolu kendine yaptığın hatayı eziyeti bulmak olmalı.. psikoloğa gitmek yada sevenlerinin sevdiklerinin  yanında olması pek önemli değil..
kendinde yapacağın değişikliler sadece aynada senin farklı bir resmin o kadar..

hiç yokmus gibi dawranırım.kendimi iyi hissedecek seyler yaprim.basit bir sey olmadıgı için uzmana grunmekte fayda war.ya da sorunn kokunden cozmek için ustune giderim.ama bazen insan iradesinin bile ustesinden gelemeyecegi seyler oluyo ilerlemişse en iisi uzmana gorunmek.ama her zsanıye kendinizi degerli hissedin ve yasamı sımsıkı kucaklayın

çikolata yer mutlu olurum:p

gerçek depresyonu yaşayan çok az insan var aslında. kendini depresyondaymış gibi göstermek, bunun sayesinde yaptığı yanlışları karşı tarafa kabul ettirmek diye birşey var artık. melankoli gibi. en ufak şeyi büyütüp acı çekmek için yer aramak yani...

Bir zamanlar tv kanalları sayesinde satanist olan gençler gibi yani. çünkü o kanallar satanizm’i öyle bir anlattı ki gençlere, gençler de farklı olmayı merak ettiler. çünkü o kanallar satanizm ile ilgili haberlerin fon müziğinde metallica - wherever I may roam çaldılar. Bu müziği dinleyen de depresyona girip satanist oldu milletin gözünde.

depresyon, zannedildiği gibi saç boyatmak ya da alışveriş yapmak değil. bunlar bahane. ilaçlı tedavi bazen gerekli ama en önemli şey kişinin kendisini tedavi etmesi. kişi kendini iyileştirmek istemiyorsa, çıkmaz gibi görünen sokaktan dönmek istemiyorsa yapacak tek şey var.

kendi haline bırakmak...

dini bilgiyi artırma sorunlu dönemler geçirirken bence sağlıklı bi davranış olmaz ama yeni arkadaşlar ii olur.sağlam arkadş konusuna gelince insan evladı kavun olmadığı için iç güdülerine güvenmek zorundasın

Yeni insanlar tanıyın, sağlam insanlar!