bu hayatın ölümüne,gamına,tipisine,karına beraber güleceğin biri mutlak çıkacaktır karşına ama sen burda yazdığın görüşleri onunla da paylaşırsan ömür billah nişanlanamazsın söyleyim ben sana :)
bu hayat ihaneti de gösterdi bana acıyı da tattırdı.o yüzden tunç gibi katılaştı ya fikirlerim ve ben..
darısı başına minik acılar belki sana da ’anca beraber kanca beraber’ fikrini empoze eder..çünkü sen iyilikle kabul etmeyecek gibi duruyosun :)

Yadırganacak bir şey yok zaten. Hayat bize farklı şeyler öğretmiş ya da göstermiş:)
Ben dediğin gibi bağlanabileceğim birisi olduğuna da bana o kadar bağlanabilecek birisi olduğuna da inanmıyorum. En azından bu aralar inanmıyorum..
Bu yüzden biriyle nişanlanmam da çok zor zaten:D

dediğin gibi burda söylemesi kolay..zaten herkes işkembeden sallıyor ama ben bu konudaki tutumum gerçekten böyle.birçok ihanet tatmış biri olarak asla benle aynı yolda yürüyecek birini yarı yolda bırakmam...ister dava arkadaşlığı olsun ister hayat arkadaşlığı...ne yapayım benimde karakterim böyle..su gibi şarta göre,girdiği kabın şekline göre şekil alamıyorum(böyle olmayı isteyebilirdim ama maalesef değilim).dolayısıyla bu gibi konularda tavrım net..ama senin gibi düşünenleri de yadırgamıyorum tabi

Her açıdan bakmaya çalışıyorum zaten. Ama aynı şekilde görmüyoruz. Dediğim gibi ben sırt çevirmem,ilişkimiz farklı bir boyuta geçer.
Tabii böyle ortada olmayan bir şey için atıp tutmak kolay. Başımıza gelirse(Allah korusun) ikimiz de burda yazdıklarımızdan daha farklı davranabiliriz. Şartlar..

duygusallıkla alakası yok..bu sadece bir duruş meselesi.şartlar değişsede insanın durumu,tutumları değişmemeli..bana bir çeşit ihanet gibi geliyor bu..işler yolundayken iyi güzel lay lom fakat bir arıza çıktığında hadi bana eyv..deyip gitmek o insana ihanetten başka birşey değildir.ihanette dünyadaki en aşağılık harekttir bana göre.bi de bu gözle bak

Çok duygusal yaklaşıyorsun bence olaya. Kendi hayatın,kendi planların? Felç kolay bir şey değildir. Belki herşeyden vazgeçip hayatını tamamen onun üzerine kurmanı bile gerektirebilecek kadar zor bir durumdur.
Buna ne kadar dayanabilirsin ki? Benim gidişimle hayatından vazgeçebilecek kadar çok seviyorsa beni,onunla kalmamı istemez zaten.
Ki ben sırt çevirmem. Sadece geri adım atarım,evlilik yolunda ilerlemem yani.

öylece ortada bırakıp gitmekten daha büyük bir yara açamazdın herhalde o kelebeğe..belki de senin bu sırt çevirişin daha çok acıtacak canını ve bu sefer canından olacak kelebek..o zaman da alsana vicdan azabı..

Kelebeğin yaralarını saramayacaksam hatta belki de daha derin yaralar açacaksam öylece bırakmayı tercih ederim:)

ama nişanlılık da evlilik için bir ümit vardır bir ışık vardır..sen kelebeğe ışığı göstereceksin kelebek sana gelmek için yola çıkacak yolda kanadı kolu kırılacak sende işiği söndüreceksin kelebeği öylece bırakacaksın yakışık alır mı bu ?ayıp valla :)

Nişanlılık evlilik öncesi deneme sürecidir. Yola çıkmış sayılmayız,yola çıkmak için hazırlık yaparız. Yani vazgeçilebilen bir dönemdir.
Allah korusun ama böyle bir şey başıma gelirse sanırım devam etmem. Ona ihtiyacı olan ilgiyi gösteremem ki.