Bilgeliğie giden yol Arzuları öldürmekten geçer..

yeteneğin tecrübeyle harmanlanması gibi bişeydir bence yani ikiside gerekli..bilge olmak kolay mı yaf:)

Tecrübe derim ben.

bazaarlee60
bu konuya bende hep aynı örneği veriyorum,
o hikayede filozofun çıkardığı üç ders var,

1.içinden çıkılmaz durumlarda bile bizi engelleyen şey aslında kendimizdir (sudaki aksimiz)

2.eğer başarmak istiyorsak ilk önce kendimizi yenmeliyiz.

3.bir filozofun bile bir köpekden öğrenebileceği birşeyler vardır :)
,

Bilgelik,tecrübedir bence.

Uzakdoğu’da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini aramak için gelenleri kabul
ediyordu. Burada geçerli olan incelik; anlatmak istediklerini konuşmadan
açıklayabilmekti.

Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı geldi. Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.
Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzden kapıda herhangi bir tokmak, çan veya
zil yoktu. Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist, kapıda duran yabancıya baktı.
Bir selamlaşmadan sonra söz’süz konuşmaları başladı. Gelen yabancı, tapınağa girmek ve
burada kalmak istiyordu.

Budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar suyla dolu bir kapla döndü ve bu
kabı yabancıya uzattı. Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz demekti.
Yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne
bıraktı. Gül yaprağı suyun üsünde yüzüyordu ve su taşmamıştı. İçerideki budist saygıyla
eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeriye aldı.

Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı.
Bilgelik kıvrak zekanla insanı kendine inandırabilmektir

Yaşlı bir adam emekliye ayrılır ve kendine bir lisenin yanında küçük bir ev alır.
Emekliliğinin ilk bir kaç haftasını huzur içinde geçirir ama sonra ders yılı başlar.
Okulların açıldığı ilk gün, dersten çıkan öğrenciler yollarının üzerindeki her çöp
bidonunu tekmelerler, bağırıp, çağırarak...

Bu çekilmez gürültü günler sürer ve yaşlı adam bir önlem almaya karar verir. Ertesi gün
çocuklar gürültüyle evine doğru yaklaşırken, kapısının önüne çıkar, onları durdurur
ve, ’Çok tatlı çocuklarsınız, çok da eğleniyorsunuz. Bu neşenizi sürdürmenizi istiyorum
sizden. Ben de sizlerin yaşındayken aynı şekilde gürültüler çıkarmaktan hoşlanırdım,
bana gençliğimi hatırlatıyorsunuz. Eğer her gün buradan geçer ve gürültü yaparsanız
size her gün 1 lira vereceğim’ der.

Bu teklif çocukların çok hoşuna gider ve gürültüyü sürdürürler. Birkaç gün sonra yaşlı
adam yine çocukların önüne çıkar ve onlara şöyle der, ’Çocuklar enflasyon beni de
etkilemeye başladı, bundan böyle size sadece 50 kuruş verebilirim.’ Çocuklar pek
hoşlanmazlar ama yine devam ederler gürültüye. Aradan bir kaç gün daha geçer ve yaşlı
adam yine karşılar onları.

’Bakın’ der, ’Henüz maaşımı alamadım bu yüzden size günde ancak 25 kuruş verebilirim,
tamam mı?’

’Olmaz dede’ der içlerinden biri, ’Günde 25 kuruş için bu işi yapacağımızı sanıyorsanız
yanılıyorsunuz. Biz işi bırakıyoruz.....
Bilgelik olmayacak gibi görüneni oldurmak bunu yaparken kimseyi kırmamak ,zor kullanmamaktır

Bilgelik önce kendini bilmek ve yeteneklerini keşfetmektir. Ve doğru olduğunu bildiğin yolda yılmadan ilerlemektir.yani kısaca bilgelik bana kalırsa kendini bilmek ve öğrenebilmektir.

Kendini bir konuda aşan bilge mi oluyor yani ?
Dünyada milyarlarca trilyonlarca bilgi var. Bilgelik yolunda ilerlenir sadece bana göre..

Bir bilgeye sorarlar: “Bilgelikte ustanız kimdir?” “Bir köpek!” diye cevap verir. “Bir dere kenarında duruyordu fakat neredeyse susuzluktan ölmek üzereydi.
Su içmek için dereye eğildiğinde, sudaki aksini başka bir köpek sanıp korkuyla geri çekiliyordu. Sonunda susuzluğu öyle bir noktaya geldi ki, korkusunu unutup suya daldı. Suya dalar dalmaz ‘diğer köpek’ kayboluverdi. Köpek kendisi ile arzusu arasındaki engelin yine kendisi olduğunu fark etmişti. Kendisini yok etmeyi göze aldığında, engel aradan kalkmış ve arzusuna ulaşmıştı. Ben de önümdeki engelin yine kendi nefsim olduğunu öğrenince ondan kurtuldum. Köpek gibi yaptım. Yolumu bir köpekten öğrendim