insanin sonunda ölüme bile üc gün sonra bile duyulan bir kisinin yada gökyüzündeki tek bir yildizin yalnizligi kadar büyük bir yalnizliga iter. Cünkü ego tam bir ümitsizlik noktasina gelince teslim olur. Bu teslimiyet aci vericidir. Cünkü kisi kendini yutacak dipsiz bir ucurum asilmis gibi hisseder. Bu ölüm gibi gelir.. Ancak bu bi taraftan ölümdür ama diger taraftan o bir dirilistir. O doğmak için ölmektir!
önce bilincaltinin karanliklarina dalar. Ic dünyamizin bu karanligi, gercek benligimizin Tanrinin sekilsizliginin goz kamastirdigi yerdir. Benligimiz, karanlikta gizlenmis bir isiktir..

"Onu aradığında onu arayışına bak. Sana kendinin olduğundan daha yakındır."

Sen ne kadar çabaladın?
Hayır çabalamadın, toplum vermişti zaten onu sana.

Toplumun ona verdiği kalıplara inanan biri kendi hayatında kullanacağı güveni kesinlikle hazır alır. Hazır alınan içeriden gelmediğinden sahtedir, geçicidir. Karnı doyan insanın düşünce üretmesi gibi, kendisini ruhsal anlamda dengelemiş biri, doygunluğun içinde yarattığı boşluğa doğum için izin vermiş olur. Yeniliğe gebelikler, insanın kendinden taşmasının başlangıcıdır. Sürekli yeniliklere gebe olmak, sürekli taşmaktır ve taşkınlık ışımanın da özüdür. İnsanlığın hazırladığı, gerçekliği değiştirilmiş potansiyelin yerine tercih edilen, hazır psikolojik kalıplara bırakılan güven; öncelikle kişinin doğuştan gelen farklılığını azaltacak, onu kendisi olma yolundan alıkoyacaktır.


 Benim için yapılan ticaretle,
 Söz konusuydu değiş-tokuşu;
 Özsaygımın, kendime güvenimin ve zekamın.
 Şimdi geri almış durumdayım,
 Benim olanı, gerçekleştirilecek olanı.

 Farklı olmayacaktır inancın getirisi,
 Üretimin biçimi seri hale gelmiş kopyalamaktan...
 İmzamı koyabilecek haldeyim,
 Gerçekleşmiş üretimler üzerine, adlarımın yanına...
 Üretim elimden çıkan bir sonuç değil,
 Ben üretimin kendisiyim.
 

 En büyük savaşımdır, savaşımların arasında "kendin olma" savaşı. İşte bu savaşı vermek. Önce kendinle ve toplumun talepleriyle zıtlaşmak ve o zıtlıkların, gerçeğin ta kendisi olduğunu anlamak. Bu, güzel uyanışa giden çetrefilli bir yol üzerinden geçilen...


  Uyanmak için kimse sana saat kurmayacak, kendi saatini yaratıp kuracaksın.
  Bu, kararlı olmaktır sana giden yolda
  Ve doğanın açtığı eşit kapıyla...



"Onu aradığında onu arayışına bak. Sana kendinin olduğundan daha yakındır."


 Sana yakın olan, sana verilenin altında olan gizli benliğin. Doğallık ve gerçek benliğinden gelen güzellik, insanın göstereceği çabada saklı.

Konu incelendi.

ya benlik nedir işte seni sen yapanlar.. kaç insan kendini aksettirmekte doğrucu kii.. bunları konuşalım ..  yalan bunlar.. engelleyenler utansın yaa:((

insanlar kendi  (ruh) benliklerini kaybedip sahte benlikleri içerisine girmiştir we bu zamanda yaşayan insanlar da bu yüzden mutlu diiller...siz birisiyle tanışırken ben sezgin derken aslında sen şu anda gerçek olmayan sezginle tanışıosun desek ne kadar komik olurdu dii mi?aslında şu andaki durumumuz da öyle komik.sahte benlikler içindeyiz.ve ruhumuzu unuttuğumuz içinde bedenimizle ilgileniyoruz...bu hayatta bize göre gerçek olan o çünkü....

arkadaşlar insanlar bazı sebeplerden ötürü kendi benliklkerinden, yani özlerinden ödün vermek zorunda da kalabiliyor...Mesela bizim iş yerinde millet çok yalaka olmakta zorunda yoksa benim gibi işten atılma tehdidi ile karşılaşıyor.. Belki benim bi sorumluluğum yok ama onların çoğunun çoluğu çocuğu var yani birşeylerden ödün vermek zorunda bırakılıyorlar buda genelde insanların kendilerinin yaşamasını deeğil de kurulan düzen ne istiyosa onu yapmak ve yaşamak zorundalar...
diyeceğim bazen insanlar istemeden de "ben" olamıyor sadece onlardan kim olmaları isteniyosa "o" olmak zorunda bırakılıyolar. yok diil tabii birilerini taklit yada birilerine özenerek asıl olanı "beni" yani beni oluşturan tüm değerleri malesef unutuyorlar.Özellikle bu zamanda gençlik; kimliği belli olmayan et yığını olmaya doğru korkunç bir şekilde sürüklenmekte üzülerk söylüyorum ki öyle....?

karakteri gelişmemiş insanlar birşeyler kanıtlamaya çalışır zenginm,akıllym,tikiyim,metalciyim vs.

ama bunları yaparken tabiki kendi değerlerini düşürmekten başka bişiy yapamazlar...

Karşıma çıkan insanları çok incelerim ne zaman tam benim tipim desem maço çıkıo yane entel görünen katıksız maçolar mevlana demişki "ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol" ve yine mevlanın bir sözü "ne insanlar gördüm üzerinde elbise yoktu ne elbiseler gördüm içinde insan yoktu" doğru söze eğilmek gerek..

evet aslında bu zor bir iş... Çünkü kastettiğim bir tarz yaratmak,özgün görünmek vs.değil.. Bunlar sadece vitrin süslemek,dışı çok güzel kaplanmış kitabın boş sayfaları gibi.. evet belki diğer insanlara birşekilde kendinizi kabul ettirirsiniz.bu çok zor diil.buna kendiniz de inanırsınız kim bilir.

ama esas olan şu kimin kitabını okuyoruz? yani bir yerlere köklerimizle tutunduğumuzu sanıp onunla birlikte uçuyor muyuz* yoksa kendi kitabımızı mı yazıyoruz?
  aceba kaçımızın bundan haberi bile yok??

arkadaşlar bu çok zor bi işmi.
insan neden kendini başkalarına benzetmek ister.
neden kendini başka bi insanın konum unda bulmak ister.kasdettiğim başkarı gibi davranması insanın.mesela: konuşması,tavırları,ilgi alanları.
kendisinin hayatında yapmadığı ve yapmayacağından da o kadar emin olduğum hareketleri yapmaları sizce nasıl açıklanabilir.