Senin Tanrı n bizi sadece bu dunyaya sınav dıye gönderme zıhnıyetıne sahıpse,ınsana cenneti cehennemi bulundugu dunyada yasadıgını gördügü halde ustune bı de sonsuzluk(!) içinde ki esas cennet ve cehennemi sunuyorsa,kendini el üstünde tuttugu ınsanlara (eger varsa) gösterme tenezzülünde bulunmuyorsa;
1.si o Tanrı benim Tanrı m degildir
ve 2.Benim olmayan tanrı benı yargılayamaz..
Sadece ben yapabılırım bunu kendıme..Ya da senın deyımınle ONLY I CAN JUDGE ME..

bencede yaptıgın yanlışların hesabını bi tek ona vericem tabiki kim benden hesab sorabilir ki

öyle olmasu gereken bi durumdur ama bi milletle,aile düzenleriyle bu iş böle olmuo komşular bile sana hayretle bakıp yargılıorlar işte ama beni sadece ben yargılaya bilirim Tanrı sadece yaptıklarımdan ötürü bana bakalım neler yapıcak....merak içindeyim doğrusu.......

böle olmasını çok isterdm ama malesef beni sadece tanrı yargılamıo=))

evreni ve tanrıyı nasıl algıladığınıza bağlı ; göğsümdeki tanrı yargılarsa beni yargılar ancak

kurandada bu belirtiliyor bilgilerinize

bence insan böyle düşünsede seni hep yargılayanlar olacaktır bence felsefe eksik bi temele oturtulmuş beni sadece tanrı yargılayabilir değilde ben sadece tanrının yargılarını dikkate alırım olsaymış keşke.

aklıma yatar..

Beni sadece tanrı yargılayabilir’i gerçek yaşamda koyabilecek bi yer bulamıyorum. Zaten biz, sabah akşam her an, evde sokakta okulda işyerinde her yerde, aile eş dost arkadaş herkes tarafından, dozu düşük veya yüksek bir şekilde ve haberimiz olsun olmasın eleştirilip yargılanıyoruz. Bi yandan duruma göre bizden daha güçlü bir durumda olanla yaptığımız ama kelimelere dökülmemiş bir antlaşmayla kendi suçlarımızı örtbas edebilirken, bizden daha zayıfları yargılayabiliyor ve faturayı onlara çıkarabiliyoruz. Ancak her zaman suçları veya kabahat de olabilir belkide başımıza gelen bir işi hasır altı etmek için denetim araçlarıyla anlaşamayabiliriz ve bu durumda yargılanmak bizim için kaçınılmazdır.

bu felsefe(!), genelde başıboş ve kendinibilmez hareketleri olan tiplerin felsefesidir. suçluluk duygusu içinde olan insanlar genelde böyle takılır ve kendilerini avutmaya çalışırlar. biraz arabekstirler, fazlaca da sıkıcıdırlar.