Bir yıldız doğdu, nur ile
Alemi yaktı nar ile
Küsülüyem ben yar ile
Niye doğdun sarı yıldız, mavi yıldız
Aman, aman evler yıkan yıldız

Evler yıkan, beller büken
Kanım döken, kervan kıran
Dön, dön yare doğru dön

Yine bugün yaralandım
İndim etrafı dolandım
Tatlı canımdan usandım
Dön, dön yare doğru dön

Sana kervan kiran derler
Bana dertli Kerem derler
Yare ikrar veren derler
Niye doğdun sarı yıldız, mavi yıldız
Aman, aman evler yıkan yıldız


bLueGirL’ e

Türküler yalındır....
  Türküler özlemdir...
    Türküler kültürümüzdür....
       Türküler ölümsüzdür.....

Türküler özümüzdür...

Türküler sevdamızdır....

bahçede yeşil çınar boyun boyuma uyar
ben seni gizli sevdim bilmedin alem duyar
bahçelerde gül var ey var git ellerin yari
sen bana yar olmazsın yüzüme gülme bari...

dinlerken çok hüzünlendıgım bogazımda bır seylerın dugumlendıgını hıssettıgım oylece kalakaldıgım ve etkısınden kurtulmak ıcın balkona cıkıp bır sıgara yaktığım ya da icmek ıstedıgım bır turku...
hasretinle yandı gonlum...
memleketim,memleketim,memleketim...
çok özlüyorum çookkk...

ben sende ülkemi sevdim
hüzün dolu yağmurları
mor kanatlı turnaları yar
ben sende rüzgarı sevdim
alıp götüren yılları
saklı kalan umutları

ne yeminler bozdum
geceler büyürken sensiz
ne yeminler bozdum
yılar geçerken sitemsiz
ne yeminler bozdum
tarifi bile imkansız
senin için ey karagül

ben sende yolları sevdim
yüreğimden gelip geçen
sevda yüklü katarları yar
ben sende sevdim
avuçlarken yüzümü
yahut dokunurken sessiz yar

Söz-Müzik : Nurettin Rençber

*******

dün gördüğüm dostum’a.....ne güzel söylerdin alıp götüren bu şarkıyı kadife sesinle.......

niye çattın kaşlarını
bilmiyom yar suçlarımı
ben ölürsem saçlarını
yolma gayrı
yolma leyli leyli

ben düştüm aşkın nar’ına
mey’letmem dünya malına..
ben ölürsem mezarıma
gelme gayrı
gelme leyli leyli..
..................................

evet bir türküdür bizi alıp uzaklara götüren..geçmişin izlerini bu güne taşıyan.. içimizden taşan...dışımıza dolan..her yana bulaşan...
sevgi türkü gibi olmalı dilden dile dolaştıkça çoğalmalı...
insan türkü gibi olmalı..yalana yer bırakmadan yaşamalı...
....................

Bazen bir türkü bizi alıp uzaklara götürür...
Ya da herhangi bir ezgi...

Hüzünleniyoruz ansızın,
Veya kahroluyoruz elimizde olmadan...

Çoktan kapanmış bir hikaye
Noktaya benzettiğimiz virgülden devam ediyor...

Bazen bir alacağımız oluyor geçmişten,
Bazen ödemek zorunda olduğumuz bir bedel...
Bazen de nedensiz...

Fakat bunların en kötüsü...
Mazide kalmış bir aşk hikayenin olması...
Sanki türküyü dinlediğinde kül halinde olduğunu zannettiğin şey bir anda alev olabiliyor...
Bir cigara yakmak istiyorsun...
Çıkıp dışarı dolaşmak istiyorsun...
Gecenin bir vaktinde...
Delirmek istiyorsun...
Ve biliyorsun ancak bir deli unutabilir bir aşkı...
Yoksa unutamaz mı?..

Sonra bakıyorsun, olmuyor...
Unuttuğunu zannettiğin şey bir dev gibi karşında duruyor...
Eziyor seni bir çırpıda, ya da yavaş yavaş...
Varlığın anlamsızlaşıyor...
Aşkın ne menem bir şey olduğunu kavrıyorsun...
Ne acınacak bir durumda olduğunu...

Sonra gene gidip o türküyü açıyorsun...
Saatlerce dinliyorsun...
Yarana tuz değil kor basıyorsun...Kor...
Ve sevdiğinin yüreğinde olduğunu biliyorsun...
Artık öldürüyorsun onu ve aynı zamanda kendini...
Tükeniyorsun yavaş yavaş...

O siyah beyaz fotoğrafa tekrar bakıyorsun...
Tekrar tekrar...
Eskiyi hatırlıyorsun...
Hey gidi günler...
Nasıl da gülerdi...
İlk sinemaya gidişinizi hatırlıyorsun...
Nasılda elini tutmuştu...
Kalktğında elinden damlalar akıyordu...
Yani o kadar heyecanlanmış o kadar terlemiştiniz...
Ve daha nice hatıralar önünüzden geçip gidiyor...
Ağlıyorsun...
Erkekler ağlamazmış hani...
Bal gibi de ağlar, hemde hüngür hüngür...

Sonra gidip pencereye bir yumuruk sıkıyorsun...
Bütün insanlara lanet ediyorsun...
Kendine ve başka herkese...
Hayatın içine ediyorsun...

En sonunda türkü bitiyor, sende bitiyorsun...
Ve gidiyor çocuğuna bakıyorsun...
Ondan kalan tek yadigarına...
Ne kadar da ona benziyor...
Uyanır gibi oluyor, onu örtüyorsun...
Öpüyorsun onu...
Nasıl da onun gibi kokuyor...
Onun için de olsa yaşamaya devam ediyorsun...
Odana gidip yataya çalışıyorsun...
Sabah erken kalkıp ona kahvaltı hazırlaman gerekiyor...
Işığı kapatıyorsun...
Ayın ışığı pencereden odana giriyor...
Sende uykuya dalıyorsun...
Ya da bana öyle geliyor...

Ne diyeyim: "İyi uykular..."