kime kin ettin de giydin alları
yakın iken ırak ettin yolları
çok mihnetle yetirdiğin gülleri
vardın gittin bir soysuza yoldurdun

sen beni topla da kuşağın kuşan
ayrılır mı senin sevdana düşen
safa geldin diye sarıp sarmaşan
niçin benden muhabbeti kaldırdın.

senin gönlün olsa beni aradın
zülüflerin tel tel eer tarardın
eğer gene ayrılmaksa muradın
niçin beni ateşlere yandırdın.

karac-oğlan der ki bakın hâlime
değirmenler döner çeşmim seline
hiç inanmam yârin yalan diline
ben gönlümü savsalaya bildirdim

Ay dorukta kaybolunca
Tüm insanlik icin parlar
Dogar sari-sicak bir günes  
Onlar el sıkışınca...    

Dag dorugunda gizler                
Su yataginda izler  
Al sedefli safakla yürür gerilla    

Gün gelir gün degisir
Rüzgar ülkem olur gül iklim
Sahipleri tarih yazan  
Gül yürekler iner dagdan  


Gece güne cevrilir                  
Gün zafere evrilir                  
Al sedefli safakla dogar daglarda


GrupMunzur  

LeyLi LeyLi

Mor kuşaklı karlı dağlar ararsa beni
Uçurumlar kayalıklar sorarsa beni
Yarim yıldızlara bakıp anarsa beni
Deyin  yardan ayrılalı tutmuyor eli

Leyli leyli leyli leyli leyli leyli yar
Yardan ayrı benim gönlüm hergün sonbahar

Kuşlar uçup yaylalarda ararsa beni
Ay ışığı gecelerde sorarsa beni
Anam çıkıp yollarıma bakarsa benim
Deyin  yardan ayrılalı tutmuyor eli

Leyli leyli leyli leyli leyli leyli yar
Yardan ayrı benim gönlüm hergün sonbahar


Yavuz Bingöl

Bir şahri düşüme almışım
Yarim seni orda görmüşüm
Bir kalpsize gönül vermişim
Şimdi ölüm benim amed içinde
Bir gece bir gün olmuşum
Şiir huylum hasret kelmışım
Yari el koynuna göndermişim

Şimdi yangın benim amed içinde
Amed şehrim benim
Sende saklı tüm düşlerim
Amed yaram benim
Sende kaldı tüm düşlerim
Ben ne yanlışa meğil vermişim
Yar yerine karanlık sarmışım
Bağrıma yıldız basmışım

Şimdi hasret benim amed içinde
Bir damla bir sel olmuşum
Dicle’yim aşka akmışım
Koynumda resmin yatmışım
Şimdi vuslat beniM amed içinde
Amed şehrim benim
Sende kaldı tüm düşlerim
Amed yaram benim
Sende kaldı tüm düşlerim

Sana ben anlatamadım, dinletemedim
Ah, doyamadım gözlerine
Kimseler yapmadı bana, etmedi bana
Böyle acılar ilk defa

Ah lele yar uyan adına kurban
Ah lele oluram yoluna revan
Aldırma derdin ya, ardımdan ağlama
Al beni yanına ben dayanamam

Yoruldum yol bulamadım gelmedi yazım
Ah, kıyamadım zemheriye
Kimseler yapmadı bana, etmedi bana
Böyle acılar ilk defa

şu yalan dünyaya geldim geleli
gönül senden özge yar bulamadım
yaralandım al kanlara belendim
elimin kanını yur bulamadım
  pir sultan abdal’ım dağlar ben olsam
  üstü mor sümbüllü bağlar ben olsam
  alem çiçek olsa arı ben olsam
  dost dilinden tatlı bal bulamadım

Şahrud (Seyduna Ağıdı)

Ey Sahrud ey hayat veren ırmak
Sen ki bir mene akmayı bitmedin
Ey yarı ömrümde açan ilkbahar
Sen ki bir gülümü mene dermedin
Ölümüm olur salınıp da gidişin
Kirpiğin gazar kabrimi ay Sahrud
Ellerin diker ellerin son söküğüm
Susuşum olursun susarım da ay Şahrud
Kederim Şahrud Hederim Şahrud Doymadan sene Giderim Şahrud
Kederim Sahrud
Hederim Şahrud
Doymadan acına
Giderim Şahrud
Ey dağa taşa ses veren ya Şahrud Bir men miyim yadlara düşmeyen can
Hani sendin aşklara nefes Şahrud Men değil sen ol odlara düşmeyen can
Avuç avuç bakışlarınla ya Şahrud
Kapanır ömrüm üzeri kapanır
Gözlerin gömer sesimi nefesimi
Susuşum olursun susarım da ay Şahrud

Bir seher vaktinde indim bağlara
Öter seyda bülbül gül yaralanır
Bakmaz mısın sinemdeki yaraya
Derdimi söylesem dil yaralanır

Boş geçirmeyelim gel şu çağları
Dolanalım sahraları bağları
Bir gün gazel döker ömrün bağları
Eser sam yelleri dal yaralanır

DAİMi’yem eder çeşmim giryanı
Dostun muhabbeti cennet ortağı
Benim şu dünyada derdim ortağı
Sazım figan eder tel yaralanır.

erzincan yöresi

Diyarbakır Türküsü

Diyarbakır ortasında vurulmuş uzanırım
Ben bu kurşun sesini nerde olsa tanırım
Bu dağlarda gençliğim cayı cayır yanarken
Ay vurur gözyaşıma ben gecede kalırım

Üzülme sen, üzülme başını öne eğme
Gün olur kavuşuruz, dert etme Diyarbakır
Ağlama sen ağlama kanlı bezler bağlama
Bu yangın söner bir gün, ağlama Diyarbakır

Diyarbakır yolunda toz olmuş dağılırım
Bu hırçın depremlerle sarsılırım kanarım
Arkadaşların yüzü ağır ağır solarken
Gün doğar yaylalara, kahrımdan utanırım

Ey fırtınalı bayır, ey mazlum Diyarbakır
Dağlarında kızıl ateş, alnımda kızıl bakır
Çiğdemler solar gibi, anneler yanar gibi
Dizlerine döküldüm, ağlama Diyarbakır

Gelki Şsafaklar Tutuşsun

Karanlıklar içinden
Şafakla gel günle gel
Kan ve barut içinden
Dirençle gel kinle gel
Gel gülüm gel

Gel ki geceler çatlasın
Gel ki Şafaklar tutuşsun
Bizim olsun alınterimiz
Bizim olsun emeğimiz

Yağmur sele dönende
Derelerden taşta gel
Biz kavgaya girende
Sevdalara düşte gel
Gel gülüm gel

Doluşunca alanlar
Şehirde gel kırda gel
Haykırınca zindanlar
Zincirleri kırda ge
Gel gülüm gel

Yorum