Çeke Çeke (Seversen Aliyi)

Çeke Çeke Ben Bu Dertten Ölürüm
Seversen Ali’yi Değme Yarama
Ali’nin Yoluna Serim Veririm
Seversen Ali’yi Değme Yareme

Alinin Yaresi Yar Yaresidir
Buna Merhem Olmaz Dil Yarasıdır
Aliyi Sevmeyen Hakkın Nesidir
Seversen Aliyi Değme Yareme

Bu Yurt Senin Değil Konar Göçersin
Ali’nin Dolusun Bir Gün İçersin
Körpe Kuzulardan Nasıl Geçersin
Seversen Ali’yi Değme Yareme

Ilgıt Ilgıt Oldu Akıyor Kanım
Pir Yoluna Kurban Verilir Serim
Benim Derdim Bana Yeter Efendim
Seversen Ali’yi Değme Yareme

Pir Sultan Abdalım Deftere Yazar
Hilebaz Yarinle Olur Mu Pazar
Pir Melhem Çalmazsa Yaralar Azar
Seversen Ali’yi Değme Yareme

Bugün Pazar-ı Aşktır

Bugün pazar-ı aşktır muhtaç olan candan geçer
Aşığı Sadık olanlar lebbi gülabdan geçer
Düşmüşüm cem hanesine ben ağlarım zar-ı zar
Aşka düşen merdaneler hırkayla tacdan geçer

Bir imrahi görse eğer ol sinemin dağını
Ötüşür şeyda bülbüller görse hüsnün bağının
Yüz yaşında ruhban görse gerdanının ağını
İncili suya bırakır vaz gelir hacdan geçer

Şahinin salsa pençesin aniden kaftan kapar
Dilber abitlik eyleme zahitler yoldan sapar
Tutmuşam müjgan okuna garip sinemi siper
Temrahın kahrı zehirdir yedi kat sacdan geçer

Ben Emrahım methederim yedi dillerde seni
Yedi iklim car köşede gurbet ellerde seni
Hacılar hacca giderken çölde görseler seni
Hayran olur mat kalırlar vaz gelir hacadan geçer

Yaram Var Benim

Bugün de günlerden cumadır cuma
Yar hamama gitme yüzünü yuma
Ben seni sevmişem ellere deme
Zalim celek vurmuş yaram var benim

Bugün de günlerden salıdır salı
Sallan gel sevdiğim salınak bari
Yoktur bu dünyada yarin emsali
Zalim celek vurmuş yaram var benim







Binali Selman

aşık mahsuni şerif
mevlam gül diyerek iki göz vermiş
bilmem ağlasam mı ağlamasam mı

dura dura bir sel oldum erenler
bilmem çağlasam mı çağlamasam mı

yoksulun sırtından doyan doyana
bunu gören yürek nasıl dayana

yiğit muhtaç olmuş kuru soğana
bilmem söylesem mi söylemesem mi

mahsuni şerifim dindir acını
bazı acılardan al ilacını

pir sultanlar gibi dar ağacını
bilmem boylasam mı boylamasam mı

Yalan Dünya

Yürü bire yalan dünya
Yalan dünya değil misin
Hasan ile Hüseyin’i
Alan dünya değil misin

Ali bindi Düldül ata
Can dayanmaz bu firkata
Boz Kurt ile kıyamete
Kalan dünya değil misin

Tanrı’nın Aslan’ın alan
Düldül’ü dağlara salan
Yedi kere işsiz kalan
Kalan dünya değil misin

Bak şu kışa, bak şu güze
Ciğer kebap oldu köze
Muhammed’i bir top beze
Saran dünya değil misin

PİR SULTAN’ım ne yatarsın
Kurmuş çarkını dönersin
Ne konarsın. ne göçersin
Kalan dünya değil misin

KARAGÜL
İkimizde acemi birer aşıktık o zamanlar
Sen;
yollarda eski bir aşka ağlıyordun
ve bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde.
Yağmur gibi akıp giden yıllardan
geriye ne kaldığını bilmiyordum
seni tanıyana kadar
ama farkındaydım yinede
Ne zaman seninle olsam
tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah
şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum
hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden.
Malümun olsun!..
Ben sende ülkemi sevdim
hüzün dolu yağmurlarla taşan
boynu bükük nehirleri...
Ben sende yolları sevdim
dallarına hiçbir kuşun konmaya yanaşmadığı
ağaçlarla kaplı yolları...
İkimizde acemi birer aşıktık aslında
ve çoğu defa ne yapacağımızı bilmeden
serseri dolaşırdık sokaklarda
Ben sende ülkemi sevdim,
hüzün dolu yağmurları,
mor kanatlı turnaları yar...
Ben sende rüzgarı sevdim,
alıp götüren yılları,
saklı kalan umutları yar...
Ne yeminler bozdum,
geceler büyürken sensiz.
Ne yeminler bozdum,
yıllar geçerken sitemsiz.
Ne yeminler bozdum,
tarifi bile imkansız
senin için ey karagül!...
Ben sende yolları sevdim
Yüreğinden gelip geçen
Sevda yüklü katarları yar...
Ben sende seni sevdim,
avuçlarken yüzümü
yahut dokunurken sessiz yar....
                            Nurettin Rençber

Bir şehri düşüme almışım
Yarim seni orda görmüşüm
Bir kalpsize gönül vermişim
Şimdi ölüm benim Amed içinde
Bir gece bir gün olmuşum
Şiir huylum hasret kalmışım
Yari el koynuna göndermişim
Şimdi yangın benim Amed içinde
Amed şehrim benim
Sende saklı tüm düşlerim
Amed yaram benim
Sende kaldı tüm düşlerim
Ben ne yanlışa meğil vermişim
Yar yerine karanlık sarmışım
Bağrıma yıldız basmışım
Şimdi hasret benim Amed içinde
Bir damla bir sel olmuşum
Dicle’yim aşka akmışım
Koynumda resmin yatmışım
Şimdi vuslat benim Amed içinde
Amed şehrim benim
Sende kaldı tüm düşlerim
Amed yaram benim
Sende kaldı tüm düşlerim

Senin İçin Ağladım
Doyasıya Sevdiğim
Aramızda Sıra Dağlar
Yollar Çok Uzak

Aaah Yollar Çok Uzak
Uzaklığın Ötesinde
Kalın Duvar
Tel Örgüler Var
Aaah Hasretim Sana

Param Yok Ama Gülüm
Sana Bir Cüzdan Yaptım
Göz Nuru Emeğimi
Boncuk Boncuk İşledim


Hasret GÜLTEKİN

MUNZUR
İşte yine gidiyorsun
ak köpüklü dağlarına
geçit vermez zap suyuna
sevdamızın diyarına

Git nefesim toy rüzgarım
Hozat’ta açan çiçeğim
aşk dediğim şu Munzur’dan
sevdamızdan selam getir

Şu Dersim’in yarasını
zulüm geçmez düşler sarar
o düşlerin diyarına
kanat açmaz yiğit sarar

Binip yanık ezgisine
gül nefesli bir türkünün
doruklarda ağıt yakan
dağ yürekli ozan sarar

Şu dağlarda gezer oldum
yoluna gül dizer oldum
kim unutmuş sevdasını
varlığından bezer oldum
                     
                             

FeryadI IsyanIm
(Mazlum Cimen)

Mem nelere gark olmadı zinin ateşi için
Ferhat dağı delmedimi Şirinin düşü için
Kusur ise her saniye her yerde seni anmak
Mecnun azmı yemin etti Leylanın başı için

Gözlerinin dokunduğu her mekan memleketim
Bakı verde uzamasın gurbetin esaretin
Ahmet Arif hasretinden prangalar eskitmiş
Beni böyle eskitense prangalı hasretin

Sana yine sana yandım Nesimi ile dün gece
Gözlerinle yüzüleyim bend olayım hallaca
Öyle hüküm duyurmuşlar Tanrılar divanında    
Ha ben sana bağlanmışım ha Muhammet miraca

cümle cihan güzellerin yüzlerine ben örsün
gözlerin balyozu oldu içerimdeki örsün
ruhumdaki fırtınalar merihi usandırır
Nuh’a haber eyleyinde gelsinde tufan görsün