beklenti neye göre kime göre?? konusuna göre değişir bu bende örnek wererek açıklamm lazım ama o kadar uğraşmıcam :P ama eğerki aşkdan beklentim warsa beni öldürür o beklenti =)

beklenti üstü kapalı beyninin kafeslerine tıkılmış sonsuz bir acıdır.kurtulamazsın!!!

beklentiler insanı öldürür evet..beklemekten nefret eden biriyseniz evet sizi öldürür..sabrın sonu selamettir ama bu onlardan biri değil..bir beklentim yok aslında ama biryerlerden küçük bir ışık göz kırpıyor...biliyorum..niyeti ne onu kestiremiyorum sadece..

beklentileriniz karşınızdaki sizi anlamadığı sürece boşa çıkıcaktır..insan ruhundan anlamak zor;beklentilere cevap vermek ise zorlu bir yol..sonunun olup olmadığı sadece sizin elinizde..kumanda sizde..yapmanız gereken(ölümü bir o kadar özleseniz de) manayı ortaya çıkaracak tuşa basmaktır..acı size mutluluk veriyorsa,buyrun bekleyin..zaman sizin,istediğiniz kadar yiyebilirsiniz..

İnsan ruhunu özgür bırakmaz ve ruhunu sıkar ise insan ruhu bir cicek gibi solar ve insana neşe ve huzur katmaz..
sabretmek ve ruhun beklentileri insanlara elbette acı veya huzur vericekdikdir.
sabır insanın işidir tamamen sihniyle kendini yönetebilen bir insanda beklentileri karsında ödüllenicegini düşünerekden kendini oyalar.

insan; icindeki uyumu yakaladıgında, cevresinde onunla ozdes ruhlar bulmaya baslar ve kendini taniyan benlikler zaten ne olduklarini bilmis olduklari icin beklentinin zehirli havasini solumadan yasamis olacaklar.......

öldürür mü hiç bilmem ama can sıktığı kesin özelliklede yalnızlıktan kurtuldum dediğin anda birinin kalbini kırdığında seni affedip etmemesini beklemek büyük bir ızdırap..........

beklentiler insanı korkudan oldurur mu bilmem ama çok stresli bi olay olduğu kesin.binevi umut ya.olmadan da yaşanmaz ki.beklentılerımıze sığınırız çoğu zaman.ama bize en çok zarar veren de yıne bizim kendi beklentilerimiz..iyi beklemeler herkese...

Beklenti iki nokta üst üste aslinda beklenilen ve aslinda yapay bir acı......

Beklenti, kurulmus olan bir saat gibi bana gore zamanı geldiginde yine kurmaniz gerekir ve unutmamanız gerekir. Ne gerek var buna.. Hayatın boşunalığı bir tarafa bu dünyada Robinson Crusoe’sunu arayan Cuma’lar gibiyiz zaten... Bir de kendimize ada aramaya ya da o burasının o ada gibi olmasını beklememize ne gerek var. Ölüm nasıl olsa gelecek ve o zaman yaşamı anlayacağız. Ne acı....

bana kalırsa beklentiler insanı belirler ruhu ele verir.....beklentileriniz ölçüsünde yaşarsınız hayatı....