|
Üyelik Derecesi:
|
Baba Zula’nin yeni albumu “Kokler” Eylul ayinda Doublemoon etiketiyle muzik marketlerde...
“Kokler”, BaBa Zula’nin (film muzikleri de dâhil) altinci albumu. 1996 yilinda kurulan topluluk, 11. yilini devirirken en basa donuyor ve aslina rucu ediyor. Bu topraklardan aldiklarinin kokune iniyor. Halk müzigimizden ziyadesiyle faydalanmislardi, bu kez oryantal durumdan uzaklasmadan isin en basina hatta Asya’ya donuyorlar.
Hatirlayalim: ZeN zamani Dervis Zaim’in “Tabuta Rovasata”sina müzik yapan Murat Ertel, Levent Akman ve Emre Onel topluluktan ayrilarak BaBa Zula’yi kurmus, yaptiklari film ve oyun muziklerinin disinda albumler ve canli performanslarla toplulugu bugüne getirmislerdi. Yakin zamanda Emre Onel’in bayragini Cosar Kamci devraldi ama bastaki ekip ruhu aynen hatta belki de iyi anlamda katlanarak devam ediyor.
BaBa Zula’nin canli performanslarini sahit olanlar bilir: Uc kisilik kocaman ekiple sahnede harikalar yaratirlar. Zaman zaman kendilerine birileri eslik etse de BaBa Zula’nin kokunde saz, vurmalilar, makineler ve bunlari idare eden maharetli eller var. “Kokler”in en onemli ozelligi, toplulugun sahne performansina cok yaklasmis olmasi. Bunun icin, bu albume, her calista biraz daha ileriye giden BaBa Zula’nin an itibariyle performans belgesi olarak da bakabilirsiniz. Bir nevi konser albumu ama değil. Su gercek ama: Hem canli, hem heyecanli bir album “Kokler”. Toplulugun her anlamda ruhunu kattigi, bir anda dinleyeni kavrayan ve birakmayan bir sihir demeti… Oldukca minimal ancak bir o kadar da sasirtici ve karisik. BaBa Zula müziginin de tanimi bu olsa gerek.
Sunu unutmamali: Son donemlerde canli performanslarin bu kadar guzel olmasinin nedenlerinden birisi toplulugun “sescisi” Mehmet Ates. Bu kadar basit degil elbet. Gorenler, elindeki karmakarisik haritanin en iyi sese ulasmak icin ince elenerek ve deneyimlerle kotarilmis kucuk bir rehber oldugunu bilirler. iste o Mehmet Ates, bu albumun de ses teknisyenligini yapti. Onu anlatmak bu yaziyi asar ama sunu soyleyelim: 1960’lardan bu yana bu isin icinde ve dünyanin her yerini gezerek kendisini gelistirmis. Isin (ve elbette sesin) güzelligi, Ates’in, ‘50’li yillarin kayit teknolojilerini ve o dönemin alet edevatini kullanmis olmasinda. Son dakikada bilgisayar destegi alinmis ama o zamana kadar her sey “el yordamiyla” ilerlemis. Albumun bu kadar samimi ve sahici olması bundan... Bu anlamda, “Kokler”in gayet rock’n’roll bir album oldugunu rahatlikla soyleyebiliyoruz!
Sarkilari tek tek anlatmanin geregi yok. Canli performanslarda karsimiza cikan, sevdigimiz “Iskender”, bu albumde yerini bulmus. Neset Ertas katkili ”Sevsem Oldururler Sevmesem Oldururler” ve Pir Sultan Abdal sozlu “Asiklarin Sozu Kalir” iki “baska” sarki. Bu kez konuksuz bir albüm yapmis BaBa Zula. “Âsiklarin Sözü Kalir”da bizi büyüleyen “eski dost” Brenna’yi konuktan saymamak gerek elbet. insani bir anda kendine getiren “Nokta”, kus civiltilari esliginde adini aldigi parkin guzelligini odamiza kadar getiren “Abbasaga Parki” ve neseli “Karayel” disinda bir “Japon Halayi” bile var bu albumde. Hatta oyun havalari ile beraber ve solo sarkilar da... Her birinin birbirinden etkileyici oldugunu soylememize gerek yok, zaten dinleyince fark edeceksiniz.
Sona dogru, toplulugun “gizli” elemani Ceren Oykut’un da adini anmakta fayda var. Album icin cizdigi desenler, canli performanslardakini aratmiyor. Bir BaBa Zula klasigi daha!
Sessiz, sakin ama bir o kadar dolu, firtinali bir albüm “Kokler”. BaBa Zula deyince akla ilk ne geliyorsa tastamam o, bu albumde yerini almis.
Metin: Murat Meric
|
