Geçtigimiz ay Yavuz Çetin'i "unutulmayanlar" arasına gönderdik.
Üsküdar Karacahmet Camii'nde namazı kılındı, ruhuna El Fatiha okundu...
İnsanlar onu iyi bildiğini söylerken samimiydi. İmam cemaate sordu; "Hakkınızı helal ediyor musunuz?".

Orada Yavuz'u sağken maddi ve manevi anlamda yalnız bırakmayan dostları, müzisyen arkadaşları ve müzik yapımcıları vardı. Cenazede Yavuz'u sağlığında üzmüş olanlar da vardı. Eğer yaptıklarından dolayı pişmanlık duymuşlarsa söylenecek bir şey yok. Şimdi Yavuz'dan geriye biri eski, biri çıkmayı bekleyen olmak üzere iki albüm kaldı. Özellikle yapımcılar halen Yavuz'a borçlu. Dileğimiz Yavuz'un yeni albüm yapımcısı Mustafa Karahan (TMC Müzik) ve eski yapımcısı Ercan Saatçi (DMC Müzik) iki albümü de bir an önce çıkartsın. Bu arada Yavuz'un Deniz Arcak'ın yeni albüm kayıtlarında yer aldığını öğrendik. O kayıtlar da dinleyiciye ulaşmalı.

Ama işin tam burasında müzik dünyasının bilinen bir gerçeği akla takılıyor; "Rockçıların ölüsü dirisinden daha çok kazanır"... Jimi Hendrix, John Lennon, Kurt Cobain ve daha birçok isim bir anda bunun örnekleri olarak akla gelebilir. Yavuz'un ölümü "güzel haber" oldu. Medya için Yavuz yakışıklı bir ölüydü, gitar çalıyor ve söylüyordu. Ölüm şeklinin intihar oluşu Kurt'le paralelliklerin kurulmasını sağladı. Yavuz kendisine "dayatılan yaşantı"yla ve "sistem"le savaşıyor ve bu savaşı kaybettiğini ölümünden önce yazdığı şu şarkıyla anlatıyordu;

Bana Öğretilen her şey / bana önerilen her şey / bana dayatılan yaşantı /
işe yaramaz bir çöplük /

Yarattığınız sistemler / kullandığınız yöntemler /
belki de terslik bende /yapamadım bu düzende /
kaçacak delik arar oldum /

Sürüngenler şehrinde eğitilmiş köpekler / doymak bilmez maymunlar /
benden bir ruhsuz yaratmayı nasıl başardınız /
benden bir hissiz yaratmayı nasıl başardınız /

Benden bir uyumsuz yaratmayı nasıl başardınız / benden sizden biri yaratmayı nasıl başardınız /

Yaşamak istemem artık aranızda...

Bu marşı yazan Yavuz, içindeki savaşın mağlubu olurken, aynı savaşın gazileri olarak geride kalan tüm kaybedenlerin de sembolü oldu. Bu aşamada rahmetlinin albümlerinin çıkması, kimi müzik severler arasında bazı kuşkuları uyandırabilir "Ne oluyor?..

Yavuz'un ölümü ranta mı dönüşecek" diye.

Yavuz'un albümleri elbette yapımcıların maddi beklentilerini de karşılamalı... Örneğin Yavuz'un son albüm yapımı sırasında ona eşlik eden müzisyenler, stüdyo sahipleri, ses mühendisleri ve yapımcı firma çalışanları bu işleri hayatlarını sürdürebilme adına yapıyor... İşin parasal yanı bir yana, söz konusu kişiler bu albümün müzikal açıdan elde edeceği başarıyı da görmek istiyor. Şatışlarının çizeceği yüksek bir grafik, Yavuz'un sağken ulaşmayı istediği bir dinleyici kitlesine de sahip olması demek. Böylelikle bir İstanbul akşamında köprü trafiğinde iyice sıkılan ruhu biraz olsun rahatlayacaktır.


Güven Erkin Erkal

Öküz Dergisi - 01 Eylül 2001