|
'Amelie'ciler Buraya...
 Yann Tiersen'i çoğumuz 'Amelie' filminin harika müziklerinin bestecisi olarak tanıdık. Aslında onun bu film müziği şaheserinden önce 'La Valse des Monstres' (1995), 'Rue Des Cascades' (1997), 'Le Phare' (1998) ve 'L'Absente' (2001) adlı dört albümü vardı. İlk iki albümde piyano ve gitarın yanı sıra oyuncak piyano, banjo, harpsikord, çan gibi enstrümanlarla yarattığı orkestral atmosfer hak ettiği ilgiyi görmemiş olsa da, üçüncü albüm, ünlü Fransız popçu Dominique A.'nin söylediği 'Monochrome' adlı parçayla Yann Tiersen isminin duyulmasını sağladı. Ama Yann Tiersen'in o zamana kadarki en büyük başarısı 'L'Absente' oldu. Bu albüm, özellikle 'The Divine Comedy'den konuk olan Neil Hannon'un vokalleri ve harika orkestrasyonuyla 'Les jours tristes', akordeonlar ve çanlarla kabare göndermeli 'Le jour d'avant' gibi parçalarla Tiersen'in müziğindeki gelişmeyi gösteriyordu.
Hayallerin sonsuz renkleri
Ardından Yann Tiersen'e dünya çapında ün getiren 'Amelie' filminin müzikleri geldi. Aslında buradaki pek çok parça daha önceki albümlerde yer almıştı; bu açıdan Yann Tiersen'in o karakteristik müziğinin bir panoramasını sunuyordu bu soundtrack. Akordeonlar, mandolinler, harpsikord, yaylılar, piyanolar masalsı bir atmosferde bir araya geliyor; hayalperest ve romantik Amelie'nin şarkısını söylüyorlardı. Bir yıl sonra gelen 'Tout Est Calme'de ise rock sound'u daha öne çıkıyordu. Yann Tiersen 2004'te bu sefer başka bir filmin, 'Elveda Lenin'in (Goodbye Lenin) müzikleriyle adından söz ettirdi. Burada da piyanolar ve yaylılar, nefesli çalgılar birleşerek filmin hüznünü en duru şekilde yansıtıyordu.
Yann Tiersen, 2005 yılında, indie-pop grubu Crowsdell'in eski vokalisti Shannon Wright'la ortak bir çalışma olan 'Yann Tiersen and Shannon Wright' albümünün yanı sıra; pastoral bir temanın alttan alta hissedildiği 'Les Retrouvailles' albümünü çıkardı. Bu albüm, özellikle, 'Divine Comedy' gibi müziğinde orkestranın çok önemli olduğu bir başka Britanyalı grup Tindersticks'ten Stuart Staples'ın seslendirdiği 'A Secret Place' ve Jane Birkin'in sesinden duyulan 'Plus d'Hiver' gibi parçalarla dikkat çekti.
Fransız valsine direkt referanslarla Fransa'ya dair romantik, sinemaskop imgeler arasında süzülürken çocuksu bir masumiyeti, zarif bir kırılganlığı ve coşkulu bir hayal gücünü bir araya getiren son derece karakteristik bir müzik Yann Tiersen'inki. Rock sound'unun öne çıktığı şarkılarında da, orkestranın popüler klasik müzik diye adlandırılabilecek türde sunulduğu parçalarında da Tiersen müziğinin temelini oluşturan bu uçucu hayal dünyasına ait hüzün, kırılganlık ve aynı zamanda coşku.
N. Buket Cengiz
Radikal Gazetesi - 31 Temmuz 2006
|
