|
İkarus
Gözlerimiz uçurtmanin kuyruguna takilinca
Göz göze gelip gülümseriz
O an sen ve ben anlariz ki;
Özgürüz mumdan
Kanatli bir adamin günese ulasmasi kadar
Anlamli bu dünya biliriz
Sen ve ben sasariz insanlara
Anladim yapraklar döküldükce
Ve rüzgar süpürdükce o yerleri
Anlayamazsiniz
Sen ve ben bilirizki;
Dogmak ölmeye baslamaktir;
Ve böyle oldukca
Söylenecek onca az sey varki
Sen ve ben hep derizki;
Tutku en büyük yanilgidir;
Ve böyle oldukca
Söylenecek onca az sey varki
|
