Ana Sayfa


















Text Reklamlar:

Yemek Tarifleri
Sağlık Kütüphanesi
Perde



Rammstein

> Endüstriyel Metalin Karanlık Kralları

 Biyografi | Diskografi | Fotoğraflar | Şarkı Sözleri | Akorlar ve Tablar | Basında | Forum
Endüstriyel Metalin Karanlık Kralları

Alman sanatçıların ünü Avrupa içinde döner durur. Amerika ve İngiltere hep bu ülkeden gelen müziklere karşı mesafelidir. İşte bu mesafeli duruşu Rammstein ezdi geçti. Son albümleri "Reise, Reise" ile de egemenliklerini kalıcı kılıyorlar.

Bir ara dağılacağı yönünde söylentiler vardı ama Rammstein aniden yeni bir albüm ile hayranlarının karşısına çıktı. "Mutter" albümleriden bu yana oluşan 3 senelik sessizliği bozan bu albümün adı "Reise, Reise". Albümden çıkardıkları ilk single "Mein Teil haliyle pek bir ses getirmedi, çünkü Mein Teil grubun kimliğiyle özdeşleşen "Du Hast" kadar basit bir çarpıcılığa sahip değildi. Ancak ardından gelen "Amerika" klbi ile müzik kanallarında sıkça boy gösterdiler geçtiğimiz aylar boyunca. Bunun nedeni kuşkusuz "Amerika"nın ilk single'larından daha iyi olması değildi. "Amerika" daha basit konsepti ile hayranlarının gruptan beklediklerini karşılayan ve pek bir değişiklik içermeyen bir şarkı. İlk single'a geri dönecek olursak Mein Teil'a Arthur Baker ve Pet Shop Boys tarafından yapılmış iki remix mevcut. Arthur Baker'in remix'inin adı "You Are What You Eat" (Ne yersen osun), çünkü şarkı yamyamlıkla ilgili bir hikaye içeriyor. Sözlerini vokalistleri Till Lindemann'ın yazdığı şarkı internette tanışan iki kişiyi anlatıyor. Almanya'da büyük bir haber haline gelmiş bu ilginç hikayeyi röportajlarında da anlatıyorlar. Buluşan iki kişi, daha doğrusu iki erkek önce sevişir, ardından yamyam olan kurbanın penisini keser ve bunu ikisi birlikte yer (Şarkı da ismini burdan alıyor; "Mein Teil" = "Benim Parçam"). Daha sonra yamyam kurbanı parçalarına ayırıp buzluğa kaldırır ve her hafta bunlardan kendisine bir yemek hazırlar. Ve hayatında ilk kez bir arkadaşa sahip olduğunu hisseder. Nitekim böyle bir şarkıyı favori blues şarkıcınız ya da bir Motown sanatçısı yazmadıktan sonra ortada çok anormal bir şey yok. Rammstein'ın dünyası, imajları, sahne şovları ve karanlık şarkı sözleriyle zaten belirgin bir durumda. Zira Rammmstein başarılı olmaya devam edecekse bu arenanın koşullarına uymak zorunda. Rammstein'ın endüstriyel metalin son yıllarda en çok ses getiren grubu olduğunu unutmamak gerekir. Onların müziği Columbine katliamını gerçekleştiren çocuğa ilham vermekle bile suçlanmıştı. Yine grubun 6 üyesinin 5'i grup kurulduktan sonra boşandı (eşlerinin grup kurulunca yaşadıkları şaşkınlığı anlamak pek zor değil). Konserlerdeki şovları hep konuşuluyor. Bunlardan çoğu konserde her tarafı yakıp yıkmaları ya da Till Lindemann'ın seyircinin üzerine işemesi en ünlüleri. Agresif müzikleri böyle bir imajla beslenmeseydi bu kadar çok hayranları olmayabilirdi. Bütün bu öğeleri bir arada düşünerek büyük resmi görebilmek adına grubun 6 üyesini de manyak sanmak yerine, popüler müziğin bir pazarlama dünyası içerdiğini serinkanlılıkla kabul etmek gerekir. Röportajlarında belirttikleri gibi zaten, gerçekten işememişlerdi (1). Sahne mitini bir kenara itersek, ortada sadece içi sıvı bir sıvıyla doldurulmuş fake / sahte bir penisten konuşabiliriz.
Son albümleri "Reise, Reise"ye dönmeden önce biraz grubun geçmişini hatırlayalım. Rammstein, 1993 yılında 6 arkadaş tarafından kuruldu. İsimlerini bir Amerikan Hava Kuvvetleri gösterisinde yaşanan ve 80 kişinin yaralanmasına (2) yol açan kazanın olduğu Ramstein hava üssüne bir "m" daha ekleyerek yaratmışlar. 1996 yılında çıkan debut albümlerindeki son şarkı da bu olaydan etkilenerek yazdıkları bir şarkı. Grubun ismiyle aynı adı taşıyan ve David Lynch'in "Lost Highway"inde kullanılan bu şarkı, aynı zamanda grubun yazdığı ilk şarkı. Grup 1998'de ikinci albümleri "Sehnsucht"u yayınladıktan sonra şöhretin basamaklarını tırmanmaya başladı. Albbümdeki iki single'ın, "Engel" ve "Du Hast"ın büyük katkısıyla ve devasa görsel şovlar içeren konser performanslarıyla Rammstein tüm dünyada kendine hayranlar yaratmıştı. Rammstein, artık Avrupa müzik listelerinde Prodigy, Radiohead gibi gruplarla yarışıyordu. Rammstein 1999 yılında bir konser albümü yayınladıktan sonra, 2001'de "Mutter"i çıkarttı. "Mutter" bir önceki stüdyo albümleri kadar iyi bir albüm değildi fakat grubun hayranlarını rahatlıkla tatmin etti. Günümüze döndüğümüzde Rammstein'ın dünya çapında çok popüler bir grup olduğu su götürmez bir gerçek olarak karşımızda duruyor. "Amerika" single'ı grubun eski şarkıları kadar güçlü olmasa da MTV'nin playlistinde yoğun bir şekilde yer alıyor. Yeni albüm "Reise, Reise" ise pek bir değişiklik içermiyor. Rammstein sound'unu hiç değiştirmiş değil. "Los" ve "Stein um Stein" grubun hayranları için albümde ön plana çıkacak şarkılar olabilir. "Reise, Reise" eski albümlere göre daha kaliteli bir prodüksiyondan çıktığını hissettirse de orta-halli bir albüm olmaktan öteye gidemiyor. Yine de bu türe gönül verenleri uzun bir süre tatmin edecek bir albüm.
Rammstein endüstriyel metalin gereklerini tam olarak yerine getirdiği için her zaman dinleyicisine gereken atmosferi, enerjiyi ve sound'larındaki yürekliliği ulaştıracaktır. Endüstriyel metal, deneysel ve elektronik bir alt-yapıya sahip endüstriyel müzik tarzının aksine elektro gitar yoğun bir müzik ve keskin riff'ler içeriyor.Metal müziğin agresif yapısını, karanlık şarkı sözlerini yansıtmayı da ihmal etmiyor. Rammstein'ı bu alanda son yılların en popüler grubu yapan şey şüphesiz diğer gruplara göre daha özgün olmaları. Bunda iki faktörün öneminden söz edilebilir. Birincisi, Alman olmaları. Belki de hiçbir müzik türüne yakışmayan almanca dili Rammstein'ın müziğinin adeta temel taşlarından biri haline geldi. Hatta grup "Du Hast" ve "Engel" başarılı olduklarında bunları ingilizce olarak kaydetmiş ama herkes orjinalinin daha iyi olduğunu söyleyince yayınlamaktan vazgeçmişler (3). Yine Alman olmaları müziklerinin karanlık yönüne de katkıda bulunuyor. Alman vatandaşlarının kimliksizlik sorunu son bir yüzyıldır her türlü Alman sanat akımını şekillendiren bir faktör. Rammstein üyelerinin de bu atmosferden nasibini alması müzikerinin koyu ve agresif yönünü, sert ve kasvetli tınlayışını diğer gruplardan daha keskin hale getiriyor. Amerikan gruplarının öfkeli sahne şovları veya imajlarının yanında Rammstein'ınkinin daha "gerçek" durması kuşkusuz bunun bir sonucu. İkinci faktör olarak grup üyelerinin müziklerine verdkleri ismi sayabiliriz: "Tanz-Metal" (dans ve metalin iç içe geçmiş hali diye açıklıyorlar). Çünkü büyük hitlerinin her şeyden önce bu sound gereği akıcı olması Rammstein hayranlarının sayısını arttırmaya katkıda bulunuyor.
Son olarak "Reise, Reise" diğer metal gruplara göre daha özgün bir duruşa sahip olan Rammstein'ın bu imajını ne zamana kadar koruyacağını sorgulamamızı gerektiren bir albüm. "Reise, Reise" dan sonrası artık çok kritik. Nitekim ilk albümlerindeki şarkıları kasvetli br gençliğin öfkesi olabiliyordu. "Reise, Reise"da gözüken o ki, artık şarkılarını stadyum dolusu insanlara yazdıklarının farkındalar ve bu müzikleryle çelişmeye başlayabilir

Bilinmiyor - 26 Nisan 2005



Gönderen: kellie  [18 Kasım 2006 17:09:41]
Okunma Sayısı: 356

 

Forum | Aktif Üyeler | Sohbet | Mesaj Merkezi | Müzik Dinle | Müzik Listelerim | Video İzle

Yerli Gruplar | Yabancı Gruplar | Amatör Gruplar | Demolar

Biyografiler | Diskografiler | Sanatçı Fotoğrafları | Şarkı Sözleri | Akorlar ve Tablar | Basın Bilgileri

Üyelik | Ayarlar | Üye Ara | İletişim | Reklam



Site içerisindeki materyallerin kaynak gösterilmeden kopyalanması ve yayınlanması yasaktır.
Copyright © 2007 Anatolianrock.com