Standing alone with no direction
How did i fall so far behind
Why am i searching for perfection
Knowing it's something i won't find

In my fear and flaws
I let myself down again
All because
I run
'til the silence splits me open
I run
'til it puts me underground
'til i have no breath
And no roads left but one

When did i lose my sense of purpose
Can i regain what's lost inside
Why do i feel like i deserve this
Why does my pain look like my pride

In my fear and flaws
I let myself down again
All because
I let myself down
In my fear and flaws
I run
'til the silence splits me open
I run
'til it puts me underground
'til i have no breath
And no roads left but one

No roads left but one

In my fear and flaws
I let myself down again
All because
I run
And the silence splits me open
I run
And it puts me underground
But there's no regret
And no roads left to run

Hiç bi yön olmadan yapayalnız bekliyorum
Nasıl bu kadar geriye düştüm?
Niçin bulamayacağım bir şey olduğunu bildiğim halde mükemmelliği arıyorum?

Korkumun ve kusurlarımın içinde
Çökmeme izin verdim
Çünkü

Sessizlik beni yarıp açana kadar kaçıyorum
Beni yer altına koyana kadar kaçıyorum
Ve nefessiz kalıncaya kadar
Biri hariç hiç yol kalmayana kadar

Amacımı ne zaman yitirdim?
İçimde kaybolanı yeniden kazanabilir miyim?
Neden bunu haketmiş gibi hissediyorum?
Neden acım gururummuş gibi geliyo?

Korkumun ve kusurlarımın içinde
Çöküşüme izin verdim yeniden
Çünkü izin verdim
Korkumun ve kusurlarımın içinde

Sessizlik beni yarıp açana kadar kaçıyorum
Beni yer altına koyana kadar kaçıyorum
Ve nefessiz kalıncaya kadar
Biri hariç hiç yol kalmayana kadar

Korkumun ve kusurlarımın içinde
Çökmeme izin verdim
Çünkü

Kaçıyorum
Ve sessizlik beni parçalayarak açıyor
Kaçıyorum
Ve o beni yeraltına koyuyor
Ama hiç pişmanlık yok
Ve hiç yol kalmadı kaçacak