Jimi Hendrix

Kanada polisi her zaman birilerini tutuklamasıyla dünya çapında ünlüdür. Kitabın bu bölümü, polisten kurtulmanın yollarını arayan Jimi Hendrix'in hikayesini anlatıyor.

Jimi bu olaydan hemen sonra benimle yaptığı bir konuşmada Toranto'ya çoktandır gitmek istediğini, çünkü orada pek çok hayranının ve arkadaşının bulunduğunu, fakat başından bunca olayın geçeceğini bilmiş olsaydı oraya hiç gitmemiş olmayı yeğleyeceğini söylüyordu.

Her şey Toronto Uluslararası Havaalanına inmeleriyle başladı. Uçakları Los Angeles'tan kalkmıştı. Jimi pek çok farklı ülkede gümrük memurlarının çıkardığı güçlüklere alışıktı; özellikle de Amerika'dakilerin. Fakat Kanada'da başlarına gelen olay diğerlerinden çok farklıydı.

Jimi olanları şöyle anlatıyordu: 'Bana eşlik eden kişilerle birlikte uçaktan indiğimde elimde sadece yanıma aldığım çanta vardı. Fakat gümrük memurlarının beni durdurabileceklerini tahmin ettim, çünkü onlar kafalarındaki uzun saçlı, tuhaf görünüşlü esrarkeş tip tarifine uyan herkesi durdururlardı, özellikle de müzisyen olduğunu düşündükleri kişileri.
Adam elinde benim çantamla yürürken düşündüğüm bir tek şey vardı, o da adamın biraz acele etmesi için dua etmek. Çünkü bir an önce otele gidip yatmak istiyordum; bir kaç saat önce bir miktar Mandrax almıştım ve o gece konserden önce biraz uyumam gerekliydi.'

Mandrax'a bir uyku tableti demek hafif kalır. Çünkü, o "yasadışı olan" birçok uyuşturuculardan daha etkilidir ve insanı sarhoşluk derecesinde uyuşturur.

Jimi konuşmasına şöyle devam etti: 'Sonra o kedi kılıklı herif aniden bana döndü ve sordu: "Hadi şimdi söyle bakalım. Bu ne? Ve çantamın içinden orada olduğunu bile bilmediğim bir şişe çıkardı. Sonra beni alıp merkez gümrük bürosuna götürdü ve birkaç öncelikli sorudan sonra o bürokrat tipli adam konuştu: "Üzgünüm Bay Hendrix, bu şişenin ve paketlerin içindeki maddelerin ne olduğunu saptayıncaya kadar sizi alıkoymak zorundayız." Böylece artık o domuzların eline düşmüştüm.'

Jimi devam etti: 'Neyse ki o maddelerin eroin ve haşhaş olduğunu anlamaları pek uzun sürmedi. Beni tutukladılar ve duruşmaya kadar göz altında olacağımı söylediler. Menejerim bol para karşılığında beni hapisten çıkardı.' Hendrix 10.000 dolarlık kefalet karşılığında serbest bırakıldı. Bu sayede duruşmaya kadar konserlere çıkabildi. Jimi planladığı gibi otelde uyumak için vakit bulamadı; o gece Toronto, Maple Leaf Gardens'taki konsere vaktinde yetişebildiyse de, nerdeyse bitip tükenmişti.

Doğal olarak Jimi'nin cevabı şuydu: 'Her şeye rağmen konseri verdim ama kesinlikle havaya giremedim.'

O gece müziğinin havasına girememesinin yorgunluk haricinde bir nedeni daha vardı, bu da aynı derecede anlaşılabilir bir nedendi.

'Zordu' diye açıkladı Jimi, 'çünkü insanların bu olayı bir ölçü olarak almaları halinde neler olacağım düşündüm. Tutuklandığım an, gazete, radyo ve televizyonda yayınlanmıştı. Konsere çıkmama izin verip vermeyeceklerini bile düşünmedim, fakat biletlerin tümü satılmıştı ve Kanada büyük miktarda vergi geliri kaybedecekti ve zannediyorum ki bu yüzden konsere çıkmama izin verildi.

Kanada'dan ayrıldığıma seviniyordum. Çünkü Kanada polisi için "kapıyı kitler, anahtarı fırlatır gider" diyorlardı.'

"Jimi Hendrix Kanada Uyuşturucu Baskını Bölüm Bir"den sonra milyonlarca farklı dedikodu çıktı. (Bölüm İki bundan sonraki duruşma sahnesiydi.)

Paranın ve güçlü avukatların Hendrix'i her türlü beladan çekip çıkardığı Amerika'nın aksine, Kanada'da bu tür yolsuzlukların hiç birine yer yoktu. Mick Jagger için The Times'ta çıkan sempatik ve etkileyici yazılara benzer yazıları yazacak kimselere de yer yoktu. Eğer Jimi suçlu bulunsaydı, gerçekten suçlu bulunmuş olacak ve gereken muameleyi görecekti. Belki de uzun bir süre hapiste kalmak zorunda olacaktı. Bu, çıkan dedikoduların en tutarlılarından biriydi.

Büyük olasılıkla doğru olmayan diğer bir dedikoduya göre, Jimi'nin amacı, gizli bir stüdyo bulup orada pek çok yeni şarkısını kaydetmekti. Herhangi bir nedenle hapse girmesi söz konusu olduğunda kaydettiği bu şarkılar plak şirketinin gelecekte kullanacağı malzemeyi teşkil edecekti. Eroin taşımak gibi bir suçtan minimum yedi yıl hapiste yatması gerekecekti. Jimi hapisteyken, şirket çıkaracağı plaklar için bu kayıtlardan yararlanacaktı. Çünkü ne Jimi, ne de şirketler yedi yıllık bir Hendrix sessizliği döneminde kazançlarını kaybetmek istemiyorlardı. Bu dedikodu son derece saçmaydı; çünkü ne kadar büyük bir titizlikle kaydedilse de toplama albümlerle yedi yıl gibi uzun bir boşluğu doldurmak imkansızdı.

Sonuçta Hendrix Kanada'dan ayrıldı. Ayrılış tarihi olan 1969 Mayısı ile yılın sonunda duruşmaya çıkmak üzere Toronto'ya geri dönüşü arasındaki süre içinde olup bitenler kitabın sonraki bölümünde anlatılmaktadır. Şimdi biraz atlayarak sadece hikayeyi tamamlamak için duruşma sahnesine gelelim, yani "Jimi Hendrix Kanada Uyuşturucu Baskını Bölüm İki."

Davanın 8 Aralık 1969'da Toronto'da yapılması kararlaştırıldı. İngiltere ve Amerika'dan pek çok kişi Jimi'ye tanıklık için onunla birlikte Toronto'ya gidecekti. Jimi'nin başından geçen çoğu çekişmeli olay gibi, bu da oldukça önemli bir olaydı. Dava salonu Jimi'ye moral desteği vermek üzere gelmiş olan sevgili çiçek çocuklarıyla çevrilmişti. Jimi salona girdiğinde tezahürat edip barış pankartlarını salladılar. Kahraman kardeşlerinin serüveni onların da serüveniydi. Jimi gülümsedi ve el sallayarak destekçilerine karşılık verdi; yalnız olmadığını biliyordu.

Taraftarları mahkeme salonunun halka açık olan bölümüne yerleşmek istediler fakat yer oldukça dardı ve çok fazla insan vardı. Bu yüzden büyük bir çoğunluk hayal kırıklığına uğradı. Yine de huzuru kaçıracak bir harekette bulunulmadı ve dava nihayet düştü.

Jimi'nin savunması aynı zamanda kendine özgü bir karakteristik özellik olan sadece doğruyu söylemekti. Hayatında uyuşturucu maddelere elini sürmemiş birisi gibi davranmaya çalışmadı; davanın, kendisinin bir siyah olmakla itham edildiği politik bir dava olduğu izlenimini yaratmaya da çalışmadı.

Daha önce uyuşturucu madde kullanıp kullanmadığı sorulduğunda özel yaşantısındaki konuşmalarında olduğu gibi doğruyu söyleyerek daha önce marihuana, haşhaş, LSD ve kokain aldığını fakat eroin kullanmadığım söyledi.

Gerçekleri edebiyata kaçmadan, sadece doğruluğuna inanmak istediğine bağlı olarak anlattı ve mahkemeye o anda aşın miktarda uyuşturucunun tesiri altında olduğunu söyledi.

Bunu değişik örneklerle ispatlama yoluna gitti ve grubun ve kendisinin hayranlarından uyuşturucu madde içeren hediyeler; haşhaştan yapılmış çörekler, kekler; içlerinde LSD bulunan değişik değişik hediyeler aldıklarını söyledi.

Mayıs ayında havaalanında çantasında bulunanlarla ilgili olarak böyle bir konuşma yapmak Jimi için tek çözüm yoluydu. 1 Mayıs'ta Los Angeles'ta bir konser verdiğini söyleyerek konserden sonrasına dair ispatlamalarda bulundu:

'Midem korkunç derecede ağrıyordu ve o anda otel odamda bulunan bir kız bana o şişeyi verdi ve kendimi daha iyi hissetmeme yardımcı olacağını söyledi. Bromoseltzer türünden bir yatıştırıcı olduğunu düşündüm ve kapağını bile açmadan çantama atıverdim. Gümrükteki görevlilerle karşılaşıp da şişe ortaya çıkarılıncaya dek şişenin orada olduğunu bile unutmuştum.'

Jimi'nin açıklamasına, aynı anda onun otel odasında olduğunu ve söz konusu şişenin üzerinde sarı bir kapakla ona verilişini gördüğünü söyleyen bir kadın muhabir tanıklık etti ve açıklamalar yeterli bulundu.
11 Aralık 1969'da Jimi Hendrix serbest bırakıldı. Memurlar ve hayranları için, o gün Jimi ile ilgili hatırladıkları son görüntü onun zafer işareti yapan iki kurnaz bayanla birlikte salondan dışarı çıkışıydı.
Kanada Polisinin tutukladığı yer, davanın adaletli bir biçimde sonuçlanıp sanığın serbest bırakıldığı yer oldu. Tıpkı aşağıdaki kafiyede olduğu gibi;
Bir tilki yakalar,
Bir kutuya kapar,
Sonra da salıveririz.

Curtis Knight

Türkçesi & Kıymet Erzincan

Altıkırkbeş - 21 Temmuz 1993